Αδερφέ MILLWALL-4,
Από όλη την θητεία μου στο στρατό...εκτός από τις πολύ καλές φιλίες, τις πλάκες..και όλα τα άλλα....επί της ουσίας αυτό που μου έμεινε...
ήταν οι 2 φορές, από μία βδομάδα τη φορά, στο πεδίο βολής αρμάτων στη ξάνθη.
Εκεί όντως μάθαμε πράγματα, ...και το κυριότερο πως λειτουργούν, επί του πρακτέου, αυτές οι μηχανές του θανάτου.
όλον τον υπόλοιπο καιρό .....χάσαμε άσκοπα τον χρόνο μας, και το Ελληνικό Κράτος χρήματα.
Θα προτιμούσα να προσφέρω τις υπηρεσίες μου εθελοντικά σε ένα γηροκομείο, σε ένα ορφανοτροφείο, σε ένα δασαρχείο, σε ένα θαλάσσιο πάρκο, σε έναν εθνικό δρυμό, οπουδήποτε μας έχουν ανάγκη έστω και για ένα μικρό χρονικό διάστημα.
Πάντως σε λίγα χρόνια, έτσι όπως πάνε τα πράγματα, ο στρατός μας θα γίνει εξ'ολοκλήρου επαγγελματικός.......