http://www.contra.gr/Basketball/Hellas/123073.html«Εφυγε» όρθιος. Μπορεί να ήταν καθηλωμένος στο αναπηρικό καροτσάκι για 13 ολόκληρα χρόνια, ήταν όμως όρθιος. Ορθιος στην ψυχή, στην ανθρωπιά, στην αξιοπρέπεια, στο θάρρος.
Ο Μπόμπαν Γιάνκοβιτς δεν είναι πια κοντά μας. «Εφυγε» στα 44 του χρόνια. Αλλοι κάνουν λόγο για ανακοπή καρδιάς κι άλλοι για εγκεφαλικό επεισόδιο. «Εφυγε» και σκόρπισε θλίψη όχι μόνο στον κόσμο που ασχολείται με το μπάσκετ, αλλά σε όλους εκείνους που πριν από 13 χρόνια παρακολουθούσαν συγκλονισμένοι είτε από το γήπεδο είτε από την τηλεόραση τον Μπόμπαν να σωριάζεται στο έδαφος σε εκείνο τον αγώνα με τον Παναθηναϊκό. Γιατί; Γιατί αγαπούσε το μπάσκετ. Γιατί; Για ένα φάουλ. Γιατί; Γιατί δεν ήθελε να χάνει. Ο Γιάνκοβιτς δεν ζούσε από το μπάσκετ. Ζούσε για το μπάσκετ.
Για τον θάνατο του Μπόμπαν Γιάνκοβιτς ενημερώθηκε άμεσα ο δήμαρχος της Ν.Σμύρνης Γιώργος Κουτελάκης, ο οποίος ζήτησε να μεταφερθεί η σωρός του στην Αθήνα ώστε να γίνει η κηδεία του με έξοδα του Δήμου.Το βράδυ της Τετάρτης ο Μπόμπαν κατευθυνόταν με το πλοίο στη Ρόδο για διακοπές. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού αισθάνθηκε αδιαθεσία με αποτέλεσμα ο καπετάνιος να γυρίσει το πλοίο στη Σύρο για να του παρασχεθούν οι πρώτες βοήθειες. Δυστυχώς δεν πρόλαβε. Ο Γιάνκοβιτς δεν άντεξε και απεβίωσε στα 44 του. Καλό ταξίδι κι ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει...
Η μοιραία βραδιά της 28ης Απριλίου
28/04/1993. Κλειστό Νέας Σμύρνης. Πανιώνιος-Παναθηναϊκός. Απέμεναν οκτώ λεπτά πριν το τέλος του αγώνα και ο Πανιώνιος βρισκόταν στην επίθεση με τον Μπόμπαν Γιάνκοβιτς, τον οποίο μάρκαρε ο Φραγκίσκος Αλβέρτης. Ο διαιτητής σταματά τη φάση δίνοντας επιθετικό φάουλ υπέρ των «πράσινων». Αυτό το φάουλ είναι το πέμπτο για τον Σέρβο, κάτι που σημαίνει πως πρέπει να κάτσει στον πάγκο μέχρι το τέλος του ματς.
Πι ΤζέΪ Μπράουν (πρώην παίκτης Πανιώνιου): «Ημουν μπροστά στη σκηνή του τραυματισμού του και αυτό το σοκ δεν θα μπορέσω να το ξεπεράσω ποτέ».Ουδείς γνωρίζει τι πέρασε από το μυαλό του εκείνα τα κρίσιμα δευτερόλεπτα. Τα δευτερόλεπτα που χρειάστηκαν για να χτυπήσει με δύναμη το κεφάλι του στην μπασκέτα και να πέσει κάτω. «Γιατρέ βοήθησέ με. Δεν νιώθω τα χέρια μου και τα πόδια μου...» φωνάζει ο Μπόμπαν στον γιατρό του Πανιωνίου, τον Γιώργο Κατσιφαράκη.
Το ασθενοφόρο κατευθύνεται στο Γενικό Κρατικό και η διάγνωση είναι σκληρή: «Διατομή του πέμπτου αυχενικού, τομή νωτιαίου μυελού». Με απλά ελληνικά: Ο Μπόμπαν Γιάνκοβιτς είναι αναγκασμένος να καθηλωθεί σε αναπηρικό καροτσάκι για την υπόλοιπη ζωή του.
Από τότε αρχίζει η περιπέτειά του. Ο Μπόμπαν καθηλώνεται σε αναπηρικό καροτσάκι, αλλά παραμένει κύριος με Κ κεφαλαίο. Τα πρώτα χρόνια άπαντες σπεύδουν να τον βοηθήσουν, είτε ψυχολογικά είτε οικονομικά. Στη συνέχεια ξεχάστηκε. Ο Μπόμπαν, όμως, δεν βγήκε ποτέ να κάνει παράπονα. Συνέχισε τον αγώνα του, την προσωπική του μάχη, καθηλωμένος σε ένα καροτσάκι που του απαγόρευε να «περπατήσει» την ζωή του.
Όλα αυτά μέχρι το βράδυ της Τετάρτης 28 Ιουνίου. Το βράδυ εκείνο που ο Μπόμπαν σηκώθηκε και πήδηξε ψηλά. Μέχρι τον ουρανό...
hmoun 12 xronwn otan evlepa ekeino to mats sto spiti me ton patera mou k ta 2 aderfia mou...th skhnh authn pote den 8a thn ksexasw...
