"το σπαθί, η Πόλη το κοντάρι
η Πόλη ήτο το κλειδί της Ρωμανίας όλης
κ'εκλείδωνε κ'εσφάλιζεν όλην την Ρωμανίαν
κ'όλο το Αρχιπέλαγος εσφικτοκλειδωνέτο"
... Η πολιορκία όλο και γινόταν πιο στενή. Κάθε μέρα που περνούσε ήταν για τον βασιλέα Παλαιολόγο αληθινή τραγωδία. Η βοήθεια του Πάπα, στην οποία πίστευε, δεν ερχόταν. Τα τρόφιμα σώνονταν. Οι ανθενωτικοί ξεσηκώνονταν και έκαναn ταραχές. Όλα άρχισαν να του έρχονται στραβά. Μερικές μάλιστα ανοιξιάτικες βροχές με αστραπές, μπουμπουνητά και καταχνιά τον έκαναν να χάσει και το λίγο θάρρος, που του απόμεινε. Ο κοσμάκης πίστευε πως ήρθε η συντέλεια του κόσμου και οι αστραπές, τα μπουμπουνητά και οι πλημμύρες θαρρούσε πως ήταν κακά μηνύματα από το Θεό....
... Ο Παλαιολόγος με το δικό του στρατό και με τις επικουρίες που του έστειλαν είχε δεν είχε 6 - 7 χιλιάδες πολεμιστές. Εκείνο το καιρό η Πόλη δεν είχε, βέβαια , τον πληθυσμό που είχε στα χρόνια της ακμής, ωστόσο θα έφτανε πάνω κάτω τις 150 - 200 χιλιάδες. Μπορούσε, λοιπόν, να οργανώσει από τους ντόπιους μεγαλύτερο στρατό. Μα το κρατικό ταμείο ήταν άδειο και δεν υπήρχε καμία προθυμία για πόλεμο . . .
. . . Σαν να μην εφτάναν όμως οι λιποταξίες και η απειθαρχία των στρατιωτών, τα τρόφιμα εξαφανίστηκαν και το δημόσιο ταμείο άδειασε. Η αισχροκέρδεια οργίαζε και οι μαυραγορίτες θησαύριζαν. Ο Παλαιολόγος παρακαλούσε τους πλούσιους να δώσουν εισφορές, μα αυτοί έκανα τον κουφό. Ούτε τα παρακάλια. ούτε τις διαταγές του ακούγανε και στις φοβέρες του δεν δίνανε σημασία . . .
. . . Στις 27 Μαϊου άρχισε η φοβερότερη επίθεση των τούρκων. Το κάστρο τραντάζονταν από τις κανονιές. Οι τούρκοι σα λυσσασμένοι ρίχνονταν κατά μάζες και περνούσαν τα χαντάκια φτάνοντας στα εξωτερικά τείχη, όπου, αψηφώντας κάθε κίνδυνο, πλησίαζαν στις πόρτες του κάστρου, που σε πολλές μεριές γκρεμίζονταν από τις απανωτές οβίδες. . .
. . . 29 Μαϊου 1453. . .
Περιγραφή από ιστορικό που ήταν ΕΞΩ από την ΠΟΛΗ: Το πρωϊ της 29 Μαϊου, άμα, άρχισε η μάχη και σάλευε ο τόπος από τον κανονίδι και κρύβονταν ο ήλιος από τα βέλη, μια πόρτα, που την έλεγαν Κερκόπορτα, προς το βορεινό μέρος, βρέθηκε ανοιχτή. Από την πόρτα αυτή μπήκαν στην αρχή καμιά 50-αριά τούρκοι και ύστερα και άλλοι και άρχισαν έτσι να χτυπούν από μέσα από το κάστρο του Βυζαντινούς, που ολοένα υποχωρούσαν και τραβιόντανε προς την μεριά, που ήταν η μεγάλη πόρτα της Αδριανούπολης, και έτσι άρχισε μάχη γερή. Οι τούρκοι, μάλιστα, μπόρεσαν και ανεβήκανε στο κάστρο και αφού κατέβασαν τη σημαία του Αυτοκράτορα βάλανε τουρκικές.....
Περιγραφή από ιστορικό που ήταν ΜΕΣΑ στην ΠΟΛΗ: Οι Ρωμαίοι, πολεμούσαν με λύσσα στον κάμπο, που τον περνάει ο ξεροπόταμος Λύκος, όταν ξαφνικά είδαν στο κάστρο, προς το βορεινό μέρος (προς την πόρτα της Αδριανούπολης), να κυματίζουν τουρκικές σημαίες και, ώσπου να συνέρθουνε, ακούστηκε μυριόστομη φωνή "η Πόλη πάρθηκε" και κόπηκαν τότες ολονών τα ήπατα . . .
. . . Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος πολέμησε ως την τελευταία του πνοή, δεν ξέρουν, ούτε που σκοτώθηκε, ούτε που θάφτηκε . . .
. . . Πρώτος πάτησε το δάπεδο της Αγίας Σοφίας ο σουλτάνος μεχμέτ, που αφού σκότωσε όσους Βυζαντινούς βρήκε μπροστά του, έστησε τη σημαία του πάνω στο μεχράπ και διαλάλησε πρώτα αυτός μέσα στην Αγία Σοφία το μωαμεθανικό πρόσταγμα για προσευχή. Οι στρατιώτες του πάλι πέρασαν από το ξίφος τους όλους τους παπάδες και το εσωτερικό της Αγίας Σοφίας έγινε κατακόκκινο από το αίμα των χριστιανών. . .
.368 χρόνια μετά . . .
. . . Το 1821 θα είναι η απάντηση στο 1453 . . .
