Απο μπάσκετ δεν έχω ιδέα. Δεν είχα δεν νομίζω ποτε να έχω. Δεν ξέρω εαν ήσουνα καλό 2άρι γιατι μπορεί να ήσουνα και 3αρι. Δεν θυμάμαι λεπτομέρειες για τα ιστορικά ματς που με έκαναν ΠΑΟΚ. Εγω πιτσιρικάς ήμουνα με σκισμένα γόνατα απο τα γήπεδα μπάσκετ που τα είχαμε για μπάλα. Η μόνη μου σχέση με το μπάσκετ ήταν αυτη, να βάζω για δοκάρι τη μπασκέτα.
Αλλα θυμάμαι οτι έγινα ΠΑΟΚ για σένα. Το δάχτυλο στο σουτ, το πάθος που έβλεπα, την αγάπη σου για το ΠΑΟΚ δεν ξέρω κάτι απο αυτά. Είμαι σίγουρος οτι έπαιρνα στην select και προσπαθούσα να κάνω τις κινήσεις σου, και να έλεγα δυνατά Μπάνε στο λειαπ, μπάνε στα 6 και 25.
Με έβαλες σε αυτην την παράνοια, να υποστηρίζω μια ομάδα που την έβλεπα με το κυάλι. Να αγαπήσω μια πόλη που δεν την ζούσα και δεν την έζησα ποτέ, τουλάχιστον όπως την εννοούνε οι ερωτιάρηδες.
Μεγάλωσα Μπάνε, έχω δει ώρες και μέρες και βδομάδες ΠΑΟΚ, ποτέ δεν είδα όμως έναν να κουβαλά την τρέλα σου την αγάπη σου για το μεγαλείο του ΠΑΟΚ. Αυτη είναι η κατάρα που μας άφησες, που να ξερες Μπάνε τότε όταν έβαζες το ναρθηκα και φώναζες παρων οτι μετά απο χρόνια ένας παίκτης που φοράει την ίδια στολή με σενα θα κρυβότανε πίσω απο γιατρούς, που να ξερες οτι κάποιοι θα την κάνανε απο την πίσω πόρτα.
Εγω Μπάνε ακόμα και να τα ξερα, πάλι θα έμπαινα σε αυτην την ταλαιπωρία, μόνο και μόνο για να ξαναζήσω αυτή την αίσθηση, να φουσκώνω απο χαρά σε κάθε ιστορικό βράδυ και σε κάθε αδιαφορό μεσημέρι.
Χρόνια Πολλά "7"
