Του Αλέξη Σπυρόπουλου
Πολλοί νέοι, ίδιος κορμός
Ο ΠΑΟΚ έκανε πολυάριθμες αγορές, οι περισσότερες δρομολογημένες ενόσω ακόμη το (προηγούμενο) πρωτάθλημα εξελισσόταν, αλλά ενώ η λίστα των νέων είναι μεγάλη, παρά ταύτα ο περσινός κορμός που στελεχώθηκε κομμάτι κομμάτι, από το μηδέν, δεν αλλοιώθηκε στο ελάχιστο.
Χρηστικές προσθήκες, δηλαδή, αντί λαμπερές αγορές για ένα καινούργιο, πάλι φτου κι απ' την αρχή, σκελετό. Απήλθαν εναλλακτικοί, που η εξέλιξη τους ξεπέρασε και δεν τους επιτρέπει να είναι πλέον σε τούτο το ρόστερ. Προστέθηκαν καλύτεροι, είτε πιο πιεστικοί για τους βασικούς είτε υποψήφιοι να γίνουν βασικοί και να κάνουν τους βασικούς σιγά σιγά, ή και άμεσα, αναπληρωματικούς. Οχι για να παίξει η ομάδα κάτι άλλο. Για να παίξει το ίδιο, σε υψηλότερο επίπεδο.
Η κεντρική ιδέα υφίσταται και δεν αλλάζει. Ακόμη και να υπήρχε λόγος (ν' αλλάξει), πάντως δεν γίνεται ν' άλλαζε τώρα. Παραμονή κλήρωσης, δύο εβδομάδες πριν από το πρώτο (ευρωπαϊκό) παιχνίδι της χρονιάς. Ο ΠΑΟΚ, εάν έχει λησμονηθεί, επιστρέφει στα κύπελλα Ευρώπης ύστερα από, κοντά, τέσσερα χρόνια! Για την ακρίβεια, από έναν όμιλο Κυπέλλου UEFA που είχε κλείσει με το θεαματικό, πλην ανούσιο, 5-1 επί της γαλλικής Ρεν τον Δεκέμβριο του 2005 στην Τούμπα. Εφέτος, το Europa League είναι... υπόθεση, σοβαρή και ρεαλιστική, για τον «Δικέφαλο». Θα κληθούν να τη φέρουν εις πέρας, εύλογα, οι περσινοί. Με την υποστήριξη των πιο εύκολων στο να μπουν στο πνεύμα, των πιο γρήγορων σε τακτική ενταξιμότητα. Δεν είναι, στην ιδιαιτερότητα της παρούσης φάσεως, περισσότεροι από δυο-τρεις.
Η προτίμηση θα πάει, λοιπόν, στους ψημένους επαγγελματίες. Ενας, ο εγνωσμένος Τσιρίλο. Μπαίνει, ξέρει τι θέλει ο Φερνάντο Σάντος, ξέρει τι μπορεί και τι χρειάζεται ο ίδιος να κάνει, παίζει, τελειώνει. Δεύτερος, ο γινωμένος πια Φωτάκης. Ετοιμος για τα καλύτερα της καριέρας του, στην πιο κατάλληλη ηλικία της καριέρας του, φυσιολογικά (στη σεζόν που έρχεται) ένα «θέμα» και για τον Οτο Ρεχάγκελ. Η επαγγελματικότητα θα μπορούσε ν' ανοίξει δρόμο προς την ενδεκάδα και για τον άλλον νεοπροσληφθέντα Ιταλό, τον αριστερό μπακ Σαβίνι, αλλά η καθυστερημένη άφιξη τον αφήνει... κάβα για τον επόμενο, με το καλό, προκριματικό γύρο. Αλλος; Μόνον, ίσως, ο Φιλομένο (λίγο πιο πίσω από τον Μουσλίμοβιτς) σ' ένα «αισιόδοξο» 4-4-2.
Οι μικροί, πιο σιγά. Ο Κουτσιανικούλης, ο Αμπουμπακάρι. Να καταλάβουν, πρώτα, πού βρίσκονται. Και ακόμη πιο αργά, ο Παπάζογλου. Αυτός έχει και περισσότερη δουλειά με το σώμα του. Για να μην υποφέρει, εν καιρώ.
http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&s=eley8ero-xtyphma&c=a8lhtismos&date=16/07/2009