96-99 πρέπει να είχε λήξει εκείνο το ματς. Και ο νιόνιος έπαιζε και με τον κλαψιάρη μέσα. Κερδίσαμε και ακόμα και μετά το ματς, αλλά και τις επόμενες μέρες δεν μου έκανε να χαρώ τόσο πολύ όσο θα άρμοζε στην περίσταση, απλά και μόνο λόγω θαυμασμού και ντροπής για το κάρφωμα του Τέρνερ με στροφή 360 μοιρών. Τέτοια ντροπή για εκείνο το ημίχρονο έπρεπε να περάσουν πολλά χρόνια και να έρθει ο Μπάνε ως προπονητής για να παίξουμε στην βαλτική και να φάμε 53 πόντους για να την ξανανιώσω...
Κατά τ' άλλα, στάζει πιπέρι...