Παιδιά μερικά λόγια έπειδή πήγα χτες στο ματς (θύρα

:
- Η ομάδα έπαιξε ωραία μπάλλα. Ήλεγχε το παιχνίδι μέχρι το 70 (οπότε και πράγματι έκατσε καθώς Σικαμπάλα και κυρίως Εγκωμίτης ήταν εκτός κλίματος και Μαλαδένης, Ζαγοράκης πέσαν ακόμη περισσότερο)
- Ειδικά στο 1ο ημίχρονο ήμασταν γρήγοροι, πιέζαμε στα 3/4, παίρναμε όλες τις διεκδικήσεις και είχαμε ποικιλία στον τρόπο ανάπτυξης¨πλαγιοκοπήσεις ή μακρινές μπαλιές στις αντεπιθέσεις, κάθετες μπαλιές, γρήγορες πάσες και πολύ καλοί αυτοματισμοί σε οργανωμένες επιθέσεις.
- Προσωπικά, σαν εμφάνιση, τη θεωρώ ανώτερη από αυτή στο Καραϊσκάκη, γιατί περιόρισε τον ΠΑΟ σε παθητικό ρόλο. Στο Καραισκάκη παίξαμε κυρίως το ρόλο του "αδυνάτου", βγάζοντας βέβαια φαρμακερές αντεπιθέσεις
- Μας έλειψε το γκολ για πολλούς λόγους, κυρίως όμως για το μόνιμο άγχος του Σάλπι όταν παίζει χωρίς τον Μίετσελ (η φάση που κλέβει το έτοιμο γκολ του σβούρα για να κάνει ένα αεροπλανικό είναι η πιο τρανταχτή για μένα), τον γρήγορο Μόρις και τον θετικό Γκαλίνοβιτς
- Αδυνατώ να καταλάβω όσους μιλάνε για κόμπλεξ και για "μεγάλες ομάδες". Τουλάχιστον ας μου πούνε ποιές "μεγάλες ομάδες" έχουν στο μυαλό τους. Της Ελλαδας; Ολυμπιακός και ΑΕΚ στο ιδιο γήπεδο δεν κάναν ούτε 2-3 υποψίες ευκαιρίας, όχι 6 κλασσικές που έκανε χτες ο ΠΑΟΚ. Εκτός αν εννοούν τη Μπαρτσελόνα (αλλά και αυτή έκανε πολύ λιγότερες στο ιδιο γήπεδο

).
- Ξεχώρισα τους πλάγιους: Χαραλάμπους -Κωνσταντινίδης ήταν εξαιρετικοί από αριστερά. Ο Φουτσίνι ανεβάζει στροφές από δεξιά. Ο Ακιέλ παρότι αργός, έχει διάθεση και - χτες τουλάχιστον - οι σέντρες του προκάλεσαν πανικό - εξαιρετική τεχνική κατάρτιση. Αμυντικά ήταν μέτριος και προς το τέλος κουράστηκε - χρεώνεται όμως και μία σωτήρια επέμβαση στον Ολισαντέμπε
- Ξεχώρισα αρνητικά το Μαλαδένη (που για μένα ήταν τροχοπέδη: στο πρώτο ημίχρονο -κόλλαγε και μπερδευόταν με τη μπάλλα, στο δεύτερο ήταν απλά ανύπαρκτος) και τον Ζαγοράκη. Ένας από τους δύο (μάλλον ο πρώτος) θα έπρεπε να έχει φύγει από το 1ο ημίχρονο.
- Τέλος θα με ενδιέφερε να μου πεί όποιος είδε το ματς στην τηλεόραση, τι ποσοστό από τα (περίπου 10;) οφφσάιντ του πρώτου ημιχρόνου ήταν πραγματικά. Η αίσθηση μέσα στο γήπεδο (δεν ήμουν όμως στην ευθεία) ήταν ότι η σημαία σηκωνόταν μονίμως στις βαθιές μπαλιές καλού-κακού, μην τυχον και γίνει καμμιά ζημιά
Αυτα. Προσωπικά το ματς αυτό με έπεισε να ξαναπαω στο στάδιο σε 2 βδομάδες με την ΑΕΚ.