ίσως το έχω αναφέρει ξανά μέσα στο φόρουμ αλλά θα το ξαναπώ. την ίδια ώρα λοιπόν ο ΠΑΟΚ έπαιζε με τον αρη στα τρίκαλα τιμωρημένος και κερδίσαμε 2-0. Στο ημίχρονο μαθεύτηκε στην κερκίδα κάτι αλλά κανείς δε μπορούσε να αντιληφθεί από λόγια στα κινητά το μέγεθος της τραγωδίας, εξάλλου ακόμα ήταν πολύ νωρίς για να γίνουν όλα γνωστά και ίσως δε δίναν και πολλές πληροφορίες στα μέσα.
εκείνη τη μέρα είχα μείνει στα Τρίκαλα το βράδυ με φιλοξένησε ένας φίλος και την άλλη μέρα όταν επέστρεψα Θεσσαλονίκη είδα μία σκηνή στο δρόμο που θα με συνοδεύει σε όλη μου τη ζωή. Όταν το ΚΤΕΛ που ήμουν μέσα σταμάτησε στα διόδια στα Τέμπη για να πληρώσει, στο αντίθετο ρεύμα ήταν σταματημένο ένα αμάξι από γραφείο τελετών, μέσα είχε ένα λευκό φέρετρο και προφανώς κατευθυνόταν στη Λάρισα για να παραλάβει τη σωρό κάποιου από τα παιδάκια.
Ειλικρινά σας το λέω ρε μάγκες τη σκηνή αυτή την έχω ακόμα και τώρα μπροστά μου. Δεν υπάρχει χειρότερο πράμα φαντάζομαι στον κόσμο από το να χάνει μια μάνα το παιδί της. Εδώ γύρισα σπίτι τότε και με το που με είδε η μάνα μου έβαλε τα κλάματα. Φανταστείτε τον πόνο της μάνας που χάνει παιδί.
Θα σεβαστώ το σκοπό που γράφω, δε θα βρίσω το αστείο κράτος για τους δρόμους που μας παρέχει (προσωπικά ζω από θαύμα, έχω γλυτώσει από μετωπική σύγκρουση) οπότε θα κλείσω με το απλό και μεστό ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΠΑΙΔΙΑ. ΤΟ ΜΑΚΡΟΧΩΡΙ ΚΑΙ ΤΑ ΓΥΡΩ ΧΩΡΙΑ ΑΠΟ ΟΠΟΥ ΗΤΑΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΑΠΕΚΤΗΣΑΝ 21 ΑΓΓΕΛΟΥΣ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΠΑΡΤΗ ΤΟΥΣ.
