Σημασία έχει ένα πρωτάθλημα να είναι ενδιαφέρον, ανταγωνιστικό, πλουραλιστικό, να δίνει ευκαιρίες σε όλες τις ομάδες να το κατακτήσουν και από το θέαμα αυτό να προκύπτει ο πρωταθλητής.
Αυτό στα προηγμένα ευρωπαικά πρωταθλήματα επιτυγχάνεται μέσω του ανταγωνισμού που υπάρχει, της σχετικά μικρής διαφοράς μικρών μεγάλων όπου όλοι μπορούν να κερδίσουν όλους. Εξαιρέσεις πάντως υπάρχουν.
Οσον αφορά το ελληνικό πρωτάθλημα και ιδιαίτερα εμάς. Ανταγωνιστικό δεν είναι κυρίως εξαιτίας της ληστρικής νοοτροπίας του κέντρου να μαζεύει παίκτες από την επαρχία. Κύριος εκφραστής αυτής ο ΠΑΟ και όχι τόσο ο Ολυμπιακός ή η ΑΕΚ. Ο μόνος τρόπος που υπάρχει για μια μικρομεσαία ομάδα να γίνει ανταγωνιστική είναι να φύγουν τα λιμά, να αναγκάζονται οι μεγάλοι να παίζουν περισσότερες φορές μεταξύ τους ώστε να χάνουν και πιό πολλούς βαθμούς. Οχι ότι ο μικρότερος θα κατορθώσει να πάρει έτσι πρωτάθλημα, απλά επειδή θα μειωθούν οι διαφορές στη βαθμολογία, θα αυξηθεί το κίνητρο και εν τέλει θα προοδεύσει.
Ο Βίκτωρας αν και τον κατηγορούσαμε για πολλά, ωστόσο στον τομέα αυτό κρίνω ότι ήταν ο μόνος που προσπάθησε να κάνει το πρωτάθλημα ανταγωνιστικότερο με μείωση των ομάδων. Η κατάσταση αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα μοιάζει περισσότερο με αυτή της Σκωτίας ή της Ελβετίας παρά των προηγμένων ευρωπαικών πρωταθλημάτων.
