http://postimg.org/image/kmtmw9f93/'Ηταν ένας από τους πιο δυναμικούς μέσους της εποχής του.
Διεθνής.
Ήξερε μπάλα όσο λίγοι.
Από πνευμόνια, μην την ψάχνετε, έβγαζε ίσα με 3 παιχνίδια στην καθισιά.
Ανταποκρινόταν απόλυτα για όποιον ρόλο τού ζητούσαν.
Βίδωνε όποιον αντίπαλο τού κολλούσες και τού κολλούσε.
Πατούσε και περιοχή (άλα της!)
Ενίοτε σκόραρε.
Και το πιο βασικό:Αυτός ο ανεπανάληπτος Κρητίκαρος, στόμα είχε και μιλιά δεν είχε!
Μεγάλος αγωνιστής, σεμνός και σπουδαίος, μπαλαδόρος και ταπεινός.
http://postimg.org/image/cx0s0i23z/Ειλικρινά, όσο αγωνιζόταν, δεν είχα ακούσει πουθενά τη φωνή του.
Αντιδημοσιογραφικός, μετρημένος, τα κατάφερνε μια χαρά με την ποδοσφαιρική του αξία και μόνο.
Δεν είχε ανάγκη από καμιά δημοσιογραφική αβάντα,
ναι, συνέβαιναν και τότε αυτά,
έπαιζε μπάλα με την ψυχή του, το μυαλό του και τα, όχι και τόσο γενναιόδωρα από τη φύση, σωματικά του προσόντα.
Ισως να ήταν και ο λόγος, τώρα που έχει αποσυρθεί στη μακρινή -από τη Θεσσαλονίκη- γενέτειρά του, που ψάχναμε με το σταγονόμετρο για κάποια νέα του.
Ισως γιατί το καρνέ του δεν είχε ποτέ τηλέφωνα δημοσιογραφιάδων και εκείνοι με τη σειρά τους δεν είχαν ποτέ το δικό του.
____________________________
(Photos από την περίοδο 1981-82, ΠΑΟΚ-Πανσερραϊκός 4-0.
Ο Δαμανάκης ανοίγει το σκορ στο 58' και πανηγυρίζει με φόντο τις... μπασκέτες μπροστά στην Θ4).
