Περαστικά από καρδιάς στον Περικλή Στέλλα, έναν από τους ελάχιστους δημοσιογράφους που τολμούν και γράφουν την αλήθεια για τον ΠΑΟΚ, προσπαθώντας να μένει ξύπνιος ο ΠΑΟΚτσής σε αντίθεση με τη συγκινητική προσπάθεια άλλων και κυρίως των Θεσσαλονικιώτικων μέσων να μας νανουρίσουν.
Ας ελπίσουμε να βρεθούν από την κάμερα της τράπεζας οι υπεύθυνοι και να στηρίξουν αυτή την προσπάθεια οι πολύ ισχυροί εργοδότες του Περικλή (όπως ο Μπόμπολας), ώστε να εξασφαλιστεί η τιμωρία των ενόχων, αλλιώς θα ακολουθήσει το σύνηθες κουκούλωμα.
Τώρα όμως θέλω να σας πω ένα παραμύθι. Καταλαβαίνω βέβαια τον κίνδυνο να φάω μεγάλο κράξιμο από τους Moderators γιατί βγαίνω εκτός θέματος, αλλά με έχει πιάσει μια τέτοια διάθεση και δεν μπορώ να αντισταθώ στον πειρασμό.
Στο βασίλειο της Φούσκας ο βασιλιάς Σρεκ (δανείζομαι το όνομα από ένα πολύ αγαπημένο μου παραμύθι που μπορείτε να διαβάσετε εδώ όσοι δεν το ξέρετε
http://www.thisispaok.com/ar8ra/d_ar8radrakos.htm) μετά από πολλά βάσανα και περιπέτειες που αρμόζουν στη ζωή ενός
γαλαζοαίματου (ίντριγκες, λαδώματα, προδοσίες, ψέματα, αλλαγές συμμάχων κ.α.) κατάφερε να κερδίσει την εύνοια του λαού του, που εκφράστηκε δια βοής στην αγορά του βασιλείου. Ένιωθε πλέον πολύ κοντά στο όνειρό του να χτίσει ένα καινούριο παλάτι στη θέση του παλιού, όπως είχε κάνει ο αυτοκράτωρας-είδωλό του στα νότια του βασιλείου του. Είχε ξεκινήσει λοιπόν τον πόλεμο στο βορρά, στο βασίλειο της Ουκρανούσκας, για να πάρει τα ορυκτά πλούτη της (κυρίως χρυσό και μάρμαρο) και να τα χρησιμοποιήσει για την ανέγερση του τεράστιου παλατιού του. Είχε πείσει τους υπηκόους του ότι με αυτά τα πλούτη θα λύσουν οι ίδιοι τα οικονομικά τους προβλήματα και η χώρα θα περάσει σε μία περίοδο οικονομικής ευημερίας.
Οι εκ φύσεως μαχητές υπήκοοι του βασιλείου της Φούσκας κέρδισαν τον πόλεμο, αλλά δεν είδαν βελτίωση των οικονομικών τους. Ο βασιλιάς παμπόνηρος όπως είναι βγάζει επινίκιο λόγο στην αγορά και αναφέρει χωρίς αιδώ ότι αυτή η νίκη θα λύσει ΕΝΑ ΜΕΡΟΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΤΟΥΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ. Ο λαός σοκάρεται αφού καταλαβαίνει ότι πρέπει να ξαναπολεμήσει για να λυθούν και τα υπόλοιπα προβλήματά του. Δυστυχώς μετά τις κακουχίες του πολέμου εκεί στον βορρά, με τα γλέντια της νίκης και το γυρισμό στην οικογενειακή γαλήνη στην πατρίδα, οι υπήκοοι έχουν ξεχάσει τις προ του πολέμου εξαγγελίες του βασιλιά ότι
με νίκη σε αυτόν τον πόλεμο και μόνο θα μπορούσαν να ζήσουν ευτυχισμένη την υπόλοιπη ζωή τους.
Κάποιοι πατριώτες χωρικοί πάντως, που και στην αγορά προ του πολέμου είχαν εκφράσει την αποδοκιμασία τους στον βασιλιά και τα σχέδιά του, συνεχίζουν να δυσπιστούν, έχοντας καταλάβει ότι ο Σρεκ δεν ενδιαφέρεται για την οικονομική ευημερία του λαού, αλλά μόνο για την ανέγερση του παλατιού. Γι' αυτό και έχουν γνωρίσει από κοντά τους Φουσκωτούς, όπως ονομάζονται οι στρατιώτες του βασιλείου της Φούσκας.
Κοντά σε αυτούς κι ένας ρομαντικός τροβαδούρος ο Πεστέ, που όπως όλοι οι καλλιτέχνες προσπαθεί μέσα από την τέχνη του (τα τραγούδια του εν προκειμένω) να πει την αλήθεια και να καυτηριάσει τις μεθόδους και την εκμετάλευση της εξουσίας. Επειδή όμως τραγουδούσε ωραία, ο λαός άκουγε τα τραγούδια του και φοβήθηκε ο βασιλιάς μην καταλάβουν την αλήθεια από τους στίχους του. Έτσι έβαλε ξανά τους Φουσκωτούς να του κλείσουν το στόμα.
Στα παραμύθια όμως οι ήρωες δεν πεθαίνουν ποτέ και οι καλοί όλο νικάνε. Έτσι κι ο τροβαδούρος Πεστέ γλίτωσε... Και το παραμύθι συνεχίζεται... Δυστυχώς πρέπει να περιμένουμε για να δούμε ποιοι ζήσανε καλά, ποιοι καλύτερα και δυστυχώς και απλά ποιοι επιζήσανε.
