"Στον αέρα" βρίσκεται το ειδικό καθεστώς εκκαθάρισης των ΠΑΕ και ΚΑΕ, καθώς κρίθηκαν παράνομες οι διαδικασίες που επέτρεψαν την υπαγωγή τους στις ευνοϊκές ρυθμίσεις των προβληματικών επιχειρήσεων, ακόμα και στην περίπτωση που θα το ζητούσαν πιστωτές, οι οποίοι εκπροσωπούν λιγότερο από το 50% των σχετικών χρεών.
Με απόφαση που θα λειτουργήσει ως βραδυφλεγής βόμβα στο αθλητικό στερέωμα, το Συμβούλιο της Επικρατείας ακύρωσε την υπουργική απόφαση 40/02, η οποία επέτρεψε να μπουν σε ειδική εκκαθάριση οι προβληματικές λόγω χρεών ΚΑΕ και ΠΑΕ, έστω και αν το σχετικό αίτημα θα υπέβαλε ακόμα και ένας μικρός πιστωτής. Μαζί δε με την υπουργική απόφαση έκρινε ανίσχυρες και τις διατάξεις του νόμου 3057/02, που προσπάθησε αναδρομικά να "νομιμοποιήσει" και να δώσει στήριγμα στην υπουργική απόφαση.
Η δικαστική απόφαση του ΣτΕ αγγίζει κατ' αρχήν, εμμέσως πλην σαφώς, την υπαγωγή στο ειδικό καθεστώς εκκαθάρισης των ΚΑΕ ΠΑΟΚ και Αρη, ύστερα από προσφυγές που υπέβαλαν πρώην στελέχη τους, όπως ο πρώην προπονητής του ΠΑΟΚ Σβι Σερφ, οι πρώην μπασκετμπολίστες του Αρη Σ. Λυπηρίδης, Γ. Σιγάλας, ο πρώην προπονητής Στ. Γιατζόγλου κ.α.
Ολοι αυτοί, εξαιτίας της παράνομης υπουργικής απόφασης, δεν μπορούσαν να εισπράξουν ούτε δραχμή από όσα τους χρώσταγε η ομάδα τους.
Oμως στην ίδια μοίρα βρίσκονται οι ΠΑΕ Πανιώνιος, Λάρισα, Καβάλα (ο Πιερικός πιθανόν απαλλάσσεται, καθώς αγωνίζεται στη Δ' Εθνική) και οι ΚΑΕ Ηρακλής, Πανιώνιος, Λάρισα, Νήαρ Ηστ.
Μετά, όμως, την κρίση του ΣτΕ αναμένεται ότι θα ακολουθήσει ένα "μπαράζ" αγωγών από όλους τους παλαιότερους πιστωτές όλων των ΠΑΕ και ΚΑΕ που μπήκαν σε εκκαθάριση με σχετικό αίτημα μικρών πιστωτών (και όχι της πλειοψηφίας του 51% αυτών).
Λόγω της διαπίστωσης της παρανομίας, οι αγωγές αυτές θα μπορούσαν θεωρητικά να γίνουν δεκτές, αλλά επειδή έχει πλέον ολοκληρωθεί η φάση της εκκαθάρισης και σήμερα εμφανίζονται με διαφορετικό μανδύα ως νέες ΠΑΕ και ΚΑΕ, δεν αποκλείεται κάποια δικαστήρια να διστάσουν και να απορρίψουν τις αγωγές αποζημίωσης.
Ωστόσο, σε μια τέτοια περίπτωση, θεωρείται βέβαιο ότι όσοι πιστωτές φέρουν το ζήτημα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο θα κερδίσουν τις σχετικές δίκες πετυχαίνοντας και την καταδίκη του Ελληνικού Δημοσίου, το οποίο ευθύνεται, γιατί με μια παράνομη ρύθμιση πέτυχε να "σβήσει" τις νόμιμες αξιώσεις τους. Και στην προοπτική αυτή, θα κληθεί το Δημόσιο να καταβάλει αποζημιώσεις, μετακυλίοντας έτσι για μια ακόμα φορά το πρόβλημα στις τσέπες των φορολογουμένων...
Χαριστική ρύθμιση
Το εξαιρετικά ενδιαφέρον σημείο της όλης υπόθεσης είναι το γεγονός ότι οι επίμαχες ρυθμίσεις ήταν καθαρά χαριστικές για διάφορα προβληματικά αθλητικά σωματεία, αφού εκμηδένισαν στην πράξη όλες τις νόμιμες αξιώσεις παικτών, προπονητών (για δεδουλευμένα ή συμφωνημένες αποδοχές) ή οποιωνδήποτε άλλων πιστωτών, ελαττώνοντας απελπιστικά και τις αξιώσεις του Δημοσίου.
Με την επίμαχη διάταξη δόθηκε η δυνατότητα σε ΠΑΕ και ΚΑΕ με υπέρογκα χρέη (απέναντι στο Δημόσιο και σε ιδιώτες) να μπουν στο καθεστώς εκκαθάρισης - εξυγίανσης και να πουληθούν σε πλειστηριασμό, από το ποσό του οποίου θα ικανοποιούνταν τελικά οι πιστωτές με πρώτον από όλους το Δημόσιο.
Στην πράξη οι νέες ΚΑΕ, ΠΑΕ αγοράστηκαν "έναντι πινακίου φακής" και από τα λίγα χρήματα του πλειστηριάσματος ικανοποιήθηκε προνομιακά το Δημόσιο και τα ΝΠΔΔ για ένα μικρό μόνο μέρος των αξιώσεών τους, αφού δεν περίσσευαν άλλα λεφτά.
Οι παίκτες, προπονητές (και άλλοι πιστωτές) "έμειναν στην ψάθα", αφού δεν περίσσευε τίποτα γι' αυτούς, μια και το Δημόσιο είχε την... πρόνοια να κατατάξει πρώτο τον εαυτό του και να "ρίξει" χαμηλότερα τους εργαζόμενους, αντιστρέφοντας τη σειρά στη λίστα ικανοποίησης πιστωτών που ισχύει σε όλες τις περιπτώσεις εκκαθάρισης προβληματικών επιχειρήσεων (ν. 1892/90)...
Πριν από τη νομοθετική ρύθμιση, οι πιστωτές (προπονητές, παίκτες κ.λπ.) μπορούσαν να κινήσουν διαδικασίες κατάσχεσης και έτσι να προστατεύσουν τα συμφέροντά τους.
Ομως η πολιτεία, αφού ανέχθηκε για χρόνια τα φαινόμενα ομάδων με τεράστια χρέη, αντί να ακολουθήσει τις προβλεπόμενες σε άλλες χώρες διαδικασίες υποβιβασμού ή να τις αφήσει να πτωχεύσουν με αιτήσεις των πιστωτών, προτίμησε να τις εντάξει στο στάδιο της ειδικής εκκαθάρισης των υπόλοιπων προβληματικών επιχειρήσεων (ν. 1892/90) που, όμως, αποσκοπεί στην προστασία των εργαζομένων.
Στην πράξη δόθηκε η δυνατότητα να εμφανιστούν νέες αθλητικές εταιρείες (κυρίως κατ' όνομα, αφού σε κάποιες περιπτώσεις ξαναπαρουσιάστηκαν τα ίδια πρόσωπα σε άλλο πόστο) απαλλαγμένες από προηγούμενα τεράστια χρέη, που είχαν τη δυνατότητα συμμετοχής στο πρωτάθλημα και κανέναν κίνδυνο αποκλεισμού τους.
Για να γίνει κατανοητό το μέγεθος του προβλήματος θα πρέπει να επισημανθεί ότι στις υποθέσεις που απασχόλησαν το ΣτΕ, η ΚΑΕ Αρης μπήκε σε εκκαθάριση εμφανίζοντας χρέη 4,7 δισ. δρχ. τον Ιούνιο του 2001, από τα οποία τα 3,4 δισ. δρχ. ήταν προς το Δημόσιο!
Από το ελάχιστο σε ύψος πλειστηρίασμα, ένα πολύ μικρό τμήμα του χρέους αυτού μπορούσε να καλυφθεί (ενώ το υπόλοιπο μετακυλίεται στον φορολογούμενο), ενώ οι παίκτες, προπονητές κ.λπ. που διεκδικούσαν τα χρήματά τους έπρεπε να μείνουν οριστικά απλήρωτοι...
Μικρότερα χρέη ύψους 4 δισ. εμφάνιζε ο ΠΑΟΚ, από τα οποία ένα μικρό τμήμα 100 εκατ. δρχ. ήταν προς Δημόσιο και ΙΚΑ, ενώ τα υπόλοιπα ήταν προς ιδιώτες, οι οποίοι έμειναν "μπουκάλα"...
Οι παράνομες ρυθμίσεις
Η παράνομη ρύθμιση ήταν της υπουργικής απόφασης 40/02, που αντέστρεψε τον κανόνα που ισχύει για την εκκαθάριση όλων των προβληματικών επιχειρήσεων. Σύμφωνα με τον κανόνα αυτό, για να γίνει υπαγωγή σε εκκαθάριση, πρέπει να τη ζητήσει η πλειοψηφία (δηλαδή το 51%) των πιστωτών της προβληματικής επιχείρησης.
Η υπουργική απόφαση επέτρεψε, αντίθετα, να το κάνει οποιοσδήποτε πιστωτής, έστω και αν είχε μόλις 1% (ή λιγότερο) των συνολικών αξιώσεων και το υπόλοιπο 99% διαφωνούσε...
Ετσι οι διαδικασίες εκκαθάρισης κινήθηκαν από πιστωτές (αρκετές φορές συνεργάτες των ΠΑΕ και ΚΑΕ...) που ζήτησαν πολύ μικρά ποσά, τα οποία και γνώριζαν ότι δεν θα εισπράξουν, αφού ό,τι μικρό ποσό προέκυπτε θα το εξαντλούσε το Δημόσιο. Ομως, έτσι, θα επιτυγχανόταν ουσιαστικά η διαγραφή των χρεών.
Το Δ' τμήμα ΣτΕ (πρόεδρος Μ. Βροντάκης, εισηγητής Γ. Κοτσώνης) έκρινε ότι η επίμαχη ρύθμιση προσκρούει στον εμπορικό νόμο που θέλει τέτοιες διαδικασίες να κινούνται με τη σύμφωνη γνώμη του 51% των πιστωτών.
Δέχθηκε παράλληλα ότι δεν μπορεί να θεωρηθεί ως λεπτομερειακό θέμα η ριζική αλλαγή του πλειοψηφικού ποσοστού, ώστε να επιτραπεί η μεταβολή του με υπουργική απόφαση.
Οταν το 2002 ο Σβι Σερφ μπροστά στον κίνδυνο να μείνει απλήρωτος πέτυχε να "παγώσει" την υπουργική απόφαση ως προς τις δικές του αξιώσεις, με σχετική απόφαση της επιτροπής αναστολών ΣτΕ, η πολιτεία καταλαβαίνοντας ότι κινδυνεύουν να χαθούν οι σχετικές δίκες εξέδωσε δια του υπουργείου Πολιτισμού τον ν. 3057/02, που επανέλαβε την ίδια ρύθμιση της υπουργικής απόφασης 40/02 επικυρώνοντάς την αναδρομικά.
Ωστόσο, το ΣτΕ, για πρώτη φορά στα νομολογιακά χρονικά του, έκρινε (372/05) ανίσχυρες τις διατάξεις του ν. 3057/02, όχι λόγω αντισυνταγματικότητας, αλλά επειδή δέχθηκε ότι παραβιάζουν ευθέως την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ).
Συγκεκριμένα έκρινε ότι παραβιάστηκε η αρχή της δίκαιης δίκης που κατοχύρωνε η ΕΣΔΑ και τούτο διότι δεν μπορούσε την ώρα που βρίσκονται σε εξέλιξη οι σχετικές δίκες, να περάσει η πολιτεία έναν νέο νόμο προκειμένου να προδικάσει και επηρεάσει το αποτέλεσμά τους.
Ετσι, ο Σβι Σερφ θα πρέπει τώρα να πληρωθεί ποσό ύψους 1,5 εκατ. ευρώ (συν τους νόμιμους τόκους υπερημερίας αρκετών ετών) το οποίο οφείλεται από το 1999 και έχει αναγνωριστεί και με απόφαση του αθλητικού δικαστηρίου Λοζάνης (το χρέος του Αρη προς τον Γιατζόγλου ήταν 70.432 ευρώ).
Ο ασκός του Αιόλου μόλις άνοιξε και κανείς δεν γνωρίζει πώς θα ολοκληρωθεί όλη αυτή η διαδικασία για τις νέες ΠΑΕ και ΚΑΕ και τον κίνδυνο που επικρέμαται πλέον από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο...
http://www.e-go.gr/ethnosport/article.jsp?pubid=178879&artid=148602&catid=308KOINΩΣ... ΤΗ ΒΑΨΑΜΕ!@@!@#!
