Έχουμε μεγάλες απαιτήσεις από την ομάδα και τον μεγαλομέτοχο, πλήν πάντοτε του εαυτού μας.
Κατανοώ την οικονομική καταστασή που βρίσκεται ο μέσος οπαδός μας λόγω της κρίσης που πλήττει την χώρα εδώ και περίπου καμιά δεκαετία καθώς και το γεγονός πως αρκετοί άνθρωποι είναι άνεργοι, κάποιοι δε στα όρια της φτώχειας. Δικαιολογημένα αυτοί οι άνθρωποι να αισθάνονται δυσαρέσκεια, αλλά ας ελπίσουμε ότι ορισμένες από αυτές τις περιπτώσεις θα καλυφθούν από τα διαρκείας των ανέργων που δίνονται κάθε χρόνο (θέλω να πιστεύω πως θα δοθούν και φέτος).
Κατά τα άλλα όμως όταν θέλεις να φτιάξεις ομάδα ομίλων Τσ.Λιγκ θα πρέπει να βάλεις τον πήχυ ψηλά και όσον αφορά τα έσοδα από το αγωνιστικό κομμάτι, τα εισιτήρια διαδραματίζουν πρωτεύοντα ρόλο σε αυτό. Το τριήμερο που πέρασε βούλιαξε πραγματικά η Χαλκιδική και στάνταρ αν όχι ένα διαρκείας, τουλάχιστον το μισό έβγαινε αν αποφάσιζαν πολλοί εξ' αυτών που γκρινιάζουν διαρκώς για τις τιμές να αράξουν σπίτι. Και αν δεν αξίζει ο Π.Α.Ο.Κ.των ονείρων μας μια τέτοια μικρή θυσία, τότε τι διάολο συζητάμε άραγε;
