Κατεβαίνουμε κάτω με την κανονική ομάδα, αυτήν που έχει γαμησει μάνες και παιδιά τον τελευταίο καιρό και παίζουμε με μια ΑΕΚ2014 που είναι μεταξύ φιέστας και σιεστας. Όσοι κατεβουν, κατεβαίνουν ψυχραιμα και έξυπνα: παίζουν τον εθνικό ύμνο πριν την έναρξη τα μεγαφωνα κι εμείς γιουχαρουμε ή για τους πιο light τραγουδάμε τον δικό μας ύμνο. Τελειώνουμε φωνάζοντας "yunan yunan η χώρα της πουστιας". Καπάκι αντί για πανό Μηχανιώνας πχ κατεβαίνει σημαία Βουλγαρίας. Αυτές οι εικόνες θα κάνουν το γύρο των τηλεοράσεων και θα προκαλεσουν σοκ σε όλους. Μετά τους πετάμε 4 γκολ και "νατοι νατοι οι πρωταθλητές". Η ομάδα έρχεται στον κόσμο και δεν πάει για την απονομή.
Τα μην πάμε, μην κατέβουμε κτλ είναι απαράδεκτα. Πολλοί εδώ μέσα είμαστε κοντά στα 40, έχουμε ζήσει πολλά, δεν θα μασησουμε μπροστά στη μεγάλη ώρα.