Δυστυχώς το κατάλαβα μόλις ξεκίνησε ο αγώνας. Το κατάλαβα από την πρώτη φάση που είδα τους παίκτες της γριάς να βγαίνουν πρώτοι πάνω στην μπάλα. Το κατάλαβα όταν είδα τις γριές να παίζουν από δυνατά έως αντιαθλητικά. Το παιχνίδι ήταν ντέρμπι και αυτό δεν το κατάλαβαν αρκετοί παίκτες με εξαίρεση τους Κρέσπο και Μαλεζά. Σε αυτά τα παιχνίδια δεν παίζει ρόλο η ποιότητα των παικτών, αλλά η θέληση και η νοοτροπία και εμείς δεν την είχαμε. Έβλεπα από την πρώτη φορά που έδειξε η κάμερα τον Ιβιτς, να είναι εκτός εαυτού. Αυτό μου έδειξε ότι ο ίδιος είπε αυτά που έπρεπε στους παίκτες, αλλά αυτοί δεν τα έκαναν μέσα στο γήπεδο. Το ίδιο μου έδειξε η αλλαγή του νωχελικού Μπίσεσβαρ, που έπαιζε σαν ήταν φιλικό και όχι αγώνας εναντίον ορκισμένων εχθρών του Π.Α.Ο.Κ.. Η απουσία του Κάνιας και το πάθος που έχει αυτός ο παίκτης λείπει σε κάθε αγώνα και δεν είναι τυχαίο ότι από το παιχνίδι που βγήκε εκτός δεν έχουμε πάρει διπλό σε εκτός έδρας παιχνίδι. Ο Τσίμιροτ δεν μπορεί μόνος να είναι παντού. Ειδικά αν λείπει και ο Σάκχοφ. Ο Σάκχοφ περνάει απαρατήρητος στο παιχνίδι, επειδή προωθεί την μπάλα με την μία και δεν την κουβαλάει, όπως κάνουν οι Ουάρντα, Μπίσεσβαρ, Πέλκας και Χαρίσης. Ο Π.Α.Ο.Κ. άλλαξε πρόσωπο και έπαιζε γρήγορο ποδόσφαιρο όταν η μπάλα άλλαζε πόδια γρήγορα και όχι όταν οι παίκτες κουβαλάνε την μπάλα πολύ ώρα στα πόδια τους.
Έχω γράψει πολλές φορές για το πόσο τακτικά πειθαρχημένος πρέπει να είναι ένας παίκτης. Σήμερα είδαμε ότι ο Ουάρντα είναι άλλος ένας Ζάιρο, δηλαδή για να παίζει μπάλα σε 5Χ5 και όχι ποδόσφαιρο. Προπάθησε ο Μάτος να κατέβει στην αρχή του αγώνα μερικές φορές από την πλευρά του και ο Ουάρντα δεν έπαιζε πάνω στην γραμμή, αλλά περίμενε στατικός να έρθει η μπάλα στα πόδια του. Οπότε ούτε το ένα-δύο μπορούσε να κάνει, για να δημιουργήσει ρήγματα στην πλευρά της γριάς, αλλά ούτε μπορούσε να αφήσει το δεξί άκρο της άμυνας, επειδή ο Ουάρντα δεν το κάλυπτε. Το ίδιο και από την πλευρά του Λέοβατς, που ο Ενρίκε έδειξε και αυτός κακή αγωνιστική συμπεριφορά. Ήθελε να κουβαλάει την μπάλα και δεν την άλλαζε γρήγορα. Όταν Λέοβατς και Μάτος πήραν χαμπάρι ότι Ουάρντα και Ενρίκε δεν κάνουν τις σωστές κινήσεις και δεν προσφέρουν αλληλοκάλυψη, τότε αναγκαστικά δεν προωθήθηκαν.
Όαση στην κορυφή της επίθεσης ο Πρίγιοβιτς που πάλευε μόνος.
Ακόμα όμως και αυτός ο τόσο κακός Π.Α.Ο.Κ. μπορούσε να πάρει την νίκη αν είχε τερματοφύλακα, αλλά δεν είχε. Θέλω να θυμηθώ ένα παιχνίδι στην σεζόν που να οφείλουμε την νίκη στις επεμβάσεις του τερματοφύλακα και δεν βρίσκω. Κάτι σαν την εμφάνιση του Πασχαλάκη στην Τούμπα. Τρώμε κρύα γκολ που ρίχνουν την ψυχολογία όλης της ομάδας. Το κακό είναι ότι και ο αναπληρωματικός μας είναι για τα μπάζα. Θα επαναλάβω αυτό που έγραψα πολλές φορές. Το καλοκαίρι πρέπει να αποκτηθούν δύο τερματοφύλακες και όχι ένας. Πιστεύω ότι ο Ιιβτς θα το κάνει, αλλά δεν ξέρω όμως αν θα υπάρχει Ιβιτς το καλοκαίρι. Φοβάμαι ότι αν στραβώσουν τα πράγματα στα επόμενα τρία παιχνίδια, ο Ιβιτς θα αποτελεί παρελθόν, αν ο Σαββίδης χάσει την ψυχραιμία του. Και θα είναι κρίμα, επειδή ο Ιβιτς, δείχνει ότι καταλαβαίνει πολύ γρήγορα ότι στραβό γίνεται στον αγώνα και προσπαθεί να το διορθώσει. Σήμερα έχει ευθύνη, επειδή κατέβασε πολλούς παίκτες με την ίδια λάθος αγωνιστική τακτική. Κουβάλημα μπάλας και όχι απλές και γρήγορες πάσες και κινήσεις όταν δεν έχουν την μπλα στα πόδια.
Το ξενέρωμα που φάγαμε σήμερα είναι απίστευτο. Ήρθε και η ήττα του γάβρου και αποτελείωσε τα πράγματα. Έβλεπα το ματς με πετσιά ΠΑΟΚτσήδες, άτομα που έχουν γράψει ιστορία στο οπαδικό κίνημα και αναφέρονται σε ιστορίες και βιβλία. Όλοι έλεγαν ότι θα πάνε στον αγώνα με την Ξάνθη, αλλά όχι σε αυτόν με τον γάβρο, επειδή έχει καταντήσει πανηγυράκι. Η πίκρα είναι μεγάλη και δεν τους κατηγορώ και μάλλον θα πράξω το ίδιο. Δεν αντέχω να βλέπω σε ματς φωτιά, να υπάρχει τέτοια νωχελική εμφάνιση από τους παίκτες. Και το σημερινό ήταν τέτοιο και ας μην μας γελάει η αγωνιστική και βαθμολογική ανυπαρξία της γριάς.
