Δεχομαι καθε ποδοσφαιριστη που το ποδόσφαιρο για τον ίδιο είναι προσπορισμός ζωής κ κάβα υπολοίπου της. Οταν ομως στη πορεία το "επαγγελματίας", συνοδεύεται απο δάκρυα, φωτό αφοσίωσης, χτυπήματα στα τραπέζια και 35 fuckin years, σημαίνει οτι κάποιοι-ελάχιστοι, εκτός της αμοιβής, ζούνε οπαδικά.
Για αυτό λοιπόν το σίχαμα που ανα μήνα μας δήλωνε υπηρέτης του Συλλόγου, δάκρυζε για την ομάδα και δήλωνε αιώνια οπαδός της, έχω μόνο σιχάσια και ανάθεμα. Για αυτό το πεταμένο αρχιδάκι που απέρριψε συνεχόμενες προτάσεις υπερδιπλασσιασμού της ομάδας, για αυτό το γελοίο ανθρωπάκι που σκόραρε για τον γκει με προβολές στα καραισκάκια κ η ομάδα τον περίμενε ενα καλοκαίρι, υπέμεινε δε εναν ολάκερο χρόνο το μη στρωσιμο του κ επένδυσε σ αυτον, γι αυτό το ανθρωπάκι που πουλάει αυτον τον Σύλλογο ενώ δήλωνε οπαδός του, μόνο γαμήσια κ κακοήθεια.
Ο Π.ΑΟ.Κ. σε κανε άνθρωπο πουστράκι, 150 έπαιρνες κ σου δίνουν 1,3 κ θες κ άλλα
ΚΑΛΟ ΧΙΑΣΤΟ ΠΟΥΣΤΡΑΚΙ ΚΑΙ ΒΑΛΕ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΑ ΟΠΑΔΙΛΙΚΙΑ ΣΟΥ ΣΤΟΝ ΠΗΓΑΔΑΤΟ ΠΑΤΟ ΣΟΥ
ΑΝΤΕ Κ ΓΑΜΗΣΟΥ ΑΧΑΡΙΣΤΕ ΥΠΟΚΡΙΤΗ ΜΠΙΝΕ