Οφείλω να παραδεχτώ ότι σε αυτό το χρονικό σημείο, ο Μπισεσβαρ είναι πιο ουσιαστικός από τον Ουάρντα, σύμφωνα πάντα με όσα έχουν δείξει και οι δύο. Ο Ουάρντα έχει ένα ελαφρυντικό ότι είναι φρέσκος στην ομάδα και ο "κανόνας" λέει ότι οι παίκτες θέλουν ένα 3μηνο-4μηνο για να ενσωματωθούν, δηλαδή να μάθουν οι ίδιοι το παιχνίδι των συμπαικτών τους και το αντίστροφο. Σε αυτόν τον κανόνα συνήθως δεν υπακούν και αποτελούν εξαίρεση, όσοι είναι παίκτες μεγάλης κλάσης, που έχουν αλλάξει δυό-τρεις ομάδες στην καριέρα τους και ενσωματώνονται γρηγορότερα.
Σε κάποιους αγώνες ο Ιβιτς, πριν έρθει ο Ουάρντα, έκανε κάτι έξυπνο για να καλύψει το αθλητικό κενό που παρουσιάζει ο Μπίσεσβαρ απέναντι σε αντιπάλους με αθλητικούς παίκτες, χρησιμοποιώντας μαζί του τον Κουλούρη ως φορ. Όταν ο Π.Α.Ο.Κ. ήταν στην επίθεση, ο Μπις έπαιζε σχεδόν απελευθερωμένος σε αρκετούς χώρους κυρίως στην αριστερη πλευρά και είχε δυνατότητα εύκολης δημιουργίας και ο Κουλούρης κλασικό φορ. Όταν χάναμε την μπάλα και αυτή περνούσε στους αντιπάλους, τότε ο Μπις περνούσε ως φορ και ο Κουλούρης ως αριστερός εξτρέμ καλύπτοντας με τον Λέοβατς και τον Τσίμιροτ την αριστερή πλευρά. Ομολογώ ότι από όσα έδειξε το παραπάνω σύστημα, λειτούργησε πάρα πολύ καλά.
Πάντως, επειδή ο Π.Α.Ο.Κ. πρέπει να γίνει καλύτερος, αποδοτικότερος και να προοδεύσει στο μέλλον, θα πρέπει να ψάξουν οι Ιβιτς, Μίχελ για έναν παίκτη που να συνδυάζει όλα τα στοιχεία που έχει ο Μπις και αυτά που του λείπουν. Δεν είναι η υπ'αριθμόν ένα (1) έλλειψη που έχει η ομάδα, προτεραιότητα έχουν η θέση 1 (που πρέπει να αποκτηθούν δύο, επειδή δεν υπάρχει κανένας) μετά οι θέσεις 6, 3, 2 και μετά οι 7, 10 και 11.
Χρόνια πολλά με υγεία, πουλέν του King.