Η πρωτη χρονια του Σαντος δεν ειχε ουτε μεγιστανα με εκατομμυρια ρουβλια, ουτε Φρανκ Αρνεσεν from Chlesea F.C. το δεξι χερι του Μουρινιο, ουτε ΠΑΟΚ ξεχρεωμενο και καθαρο, ουτε φυσικα προετιμασια αφου τη πρωτη αγωνιστικη πηρε ποδι ο Οτσαλαν. Ειχε Μπαλαφα κι Ηλιαδη κι οχι τη ταλενταρα το Σαμπο και τον μαεστρο Τζιολη που μας ''εβαλε τα γυαλια'', ειχε Κνολ και Μελλιση κι οχι το σεντερ μπακ της εθνικης Πορτογαλιας, τον Μαλεζακο που μας ''ελειψε'' η σοβαροτητα του και τον Τζαβελινιο που φετος ''βγαζει ματια'', ειχε Σαλμον κι οχι Μπερμπατοφ που χυνουμε να τον βλεπουμε, ειχε τον Ντανι τον Φερναντεζ κι οχι τον ''διεθνη'' Σουηδο συμπαικτη του Ιμπραιμοβιτς, οπως επισης κι ενα κανα πεντοχιλιαρο να φωναζει ''βαρια-βαρια'' καθε Κυριακη, οπως επισης συσσωμους αρδ-και-κοσμο να απαιτουν την απομακρυνση του μετα απο διαφορα κλαρινα (που ηταν πολλα) και κυριως μετα το φλοκο απο την κουλα.
ΟΜΩΣ για να λεμε την αληθεια, ο Σαντος το πρωταθλημα το χτυπησε την τριτη χρονια ΧΩΡΙΣ να παιζει Ευρώπη (είχε βαλει το Γκαρσια αριστερο εξτρεμ στο Χερενφεν..) στην οποια αν δεν εβγαζε την ασιστ ο σεντερ-φορ Κοντρερας στις 5-10-09 (δλδ δυο βδομαδες πριν!) θα επαιρνε κι αυτος ποδι. Ο μεχρι τοτε, 0/18 ντερμπι.
Υπομονη λοιπον μια χρονια, και ταμειο μετα τα play-off.