Να πήγαινες απ'έξω να τους κοπανήσεις, να τους κάψεις, να τους λιώσεις, θα ήταν μαγκιά..
Να τους έστινες καρτέρια σε ξενοδοχεία, πάρκα, αεροδρόμια, να τους μαχαιρώσεις, να τους γαμήσεις, να τους κατακρεουργήσεις, θα ήταν μαγκιά..
Να τους περίμενες σε δρόμους, γέφυρες, να τους στείλεις κανένα κοτρώνι ή κανένα δωράκι και να τους κάνεις να χέσουν τα κίτρινα βρακάκια τους κι αυτό μαγκιά θα ήταν..
Ακόμα και μέσα στο γήπεδο αν ήσουν σε διπλανή θύρα και τους πλεύριζες για να τους περάσεις τα καρεκλάκια κολάρο και να τους βάλεις τους πυρσούς υπόθετα, μαγκιά κι αυτό.
Αλλά..
Το να κουκουλώνεσαι σαν τον νίντζα και να τρέχεις από την 4, να φτάνεις μέχρι τα μέσα της 6 και στο πρώτο βήμα που κάνουν οι πορτοκαλί υπάλληλοι της παε ΠΑΟΚ, εσύ να έχεις κάνει στροφή 180 μοιρών και να χτυπάν οι φτέρνες το σβέρκο, αυτό είναι βλαχομαγκιά. Βλαχομαγκιά, ψευτονταηλίκι, καγκουριά και ποζεριλίκι.
Και ο Λαός του ΠΑΟΚ εγώ όπως τον έχω στο μυαλό μου ποτέ δεν ήταν ούτε βλαχόμαγκας, ούτε ψευτονταής, ούτε κάγκουρας και ποζεράς σε θέματα μπαχάλων.
Κι επειδή λίγο πολύ όλοι έχουμε βρεθεί σε μπάχαλο για τον ΠΑΟΚ, όποιος νιώθει αυτό που πάει να κάνει και δεν το κάνει για να δει τον εαυτό του σε φωτογραφίες και να το παίξει άγριος στο facebook, τουλάχιστον 2 χαστούκια κάθεται να τα παίξει μ'αυτόν που θα πρωτοσυναντήσει μπροστά του.
Και χθες αυτό δεν το έκανε ΚΑΜΙΑ λουμπίνα.