Όπως τα λέει ο Ντέιβ είναι.
Αν ο ΠΑΟΚ ήταν κανονική ομάδα με έναν σταθερό κορμό 8-10 κανονικών παικτών και απλά πουλουσες τον έναν, θα είχε νόημα η τεχνική ανάλυση των προτερημάτων του ροντριγκεζ και η συζήτηση για την ποδοσφαιρική του αξία.
Αν δεν ήμασταν στον έκτο χρόνο ρώσου γεμιστανα, θα είχε νόημα η κουβέντα για τους παίκτες που θα μπορούσαν να έρθουν με τα λεφτά της μεταγραφής.
Όταν πουλάς δεύτερη φορά σε έξι μήνες τον παίκτη, στις προσωπικές εμπνεύσεις και πρωτοβουλίες του οποίου στηριζόταν το 80% της μεσοεπιθετικής λειτουργίας του ΠΑΟΚ, και έναν από τους δύο μόνο παίκτες που είχαν αξία μεταπώλησης, οι απόψεις για την ταχυδυναμη, τα τελειώματα και την τσαπατσουλια του ροντριγκεζ είναι εκτός θέματος.
Η λειτουργία του ΠΑΟΚ ως Πανιώνιος πολυτελείας για μία εξαετία είναι το μοναδικό θέμα.
Και 20 εκατομμύρια να τον είχε πουλήσει, τίποτα καλό δεν θα μπορούσε να αναμένει ο λαός του ΠΑΟΚ αν δεν το απαιτούσε κάθε βδομάδα από τον μόνο υπεύθυνο για την βαλτωμενη μετριότητα της τελευταίας εξαετίας.
Ο ΠΑΟΚ θέλει πρόεδρο με αρχιδια και όχι κάθε χρόνο τα ίδια και τα ίδια.