Σ αυτο το τοπικ θα μεταφερουμε τι εγραψε ο Δουκας στο βιβλιο του για τον Θοδωρη Ζαγορακη,ειτε γι αυτους που θελουν να το αγορασουν αλλα δεν μπορουνε,ειτε για τα παιδια που ειναι στο εξωτερικο και δεν μπορουν να το προμηθευτουν αλλα κυριως επειδη ολοι μας εχουμε καποια αποψη για την διοιηκηση Ζαγορακη αλλα καλο θα ειναι να διαβασουμε και πως ηταν τα πραγματα απο μεσα ειτε μας αρεσουν αυτα που θα διαβασουμε ειτε οχι...
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Οι λογοι που με ωθησαν να γραψω αυτο το βιβλιο που καταγραφει ολα οσα συνεβησαν τους τελευταιους δεκα μηνες της θητειας του Ζαγορακη στην προεδρια του ΠΑΟΚ ειναι δυο.
Ο πρωτος ειναι μαλλον αυτονοητος,αφου η διαδρομη,το φιναλε και ο τροπος που αυτο ηρθε εχουν σιγουρα ιστορικη αξια,οπως και αν βαθμολογει ο καθενας απο εσας τη θητεια του ως προεδρου του ΠΑΟΚ.
Θα αναφερω τα οσα εζησα το τελευταιο διαστημα που ειχε αρχισει ηδη η φθορα του και βρισκομουν διπλα του.Περιγραφες ολων των δυσκολων στιγμων με λεπτομερειες,πολλες εκ των οποιων ειναι αγνωστες στο ευρυ κοινο και πρακτικα ηταν δυνατον να δημοσιοποιηθουν μονο μεσω βιβλιου.
Αναφερομαι μονο σε δυσκολες στιγμες γιατι οσο και αν δεν το πιστευετε στον ΠΑΟΚ του τελευταιου δεκαμηνου δεν υπηρξαν ευχαριστες.
Ακομα και οι νικες επι της αεκ και του παο στα περσινα πλει οφ που εφεραν την ομαδα ενα βημα απο την πρωτια και την συμμετοχη του τσαμπιονς λιγκ -προκριση που χαθηκε εξ αιτιας ενος ακυρου γκολ στο ΟΑΚΑ - η προκριση στους ομιλους του Γιουροπα Λιγκ για δευτερη συνεχομενη χρονια,η ακομα η προκριση επι της αεκ στο Κυπελλο,δεν μας εφεραν χαρα.Ουτε εστω η νικη επι της Τοτεναμ στο Λονδινο που θα μνημονευεται απο τις επομενες γενιες...
Ηταν ετσι τα πραγματα στον ΠΑΟΚ που καθε Κυριακη ενιωθες πως σε σημαδευει ενα οπλο στον κροταφο.Στην ουσια λοιπον,αντι για τη χαρα της καθε νικης επικρατουσε ανακουφιση,επειδη το οπλο δεν ειχε εκπυρσοκροτησει.Γνωριζαμε ομως πως θα συνεβαινε την επομενη,την μεθεπομενη η οποτε γινοταν η στραβη.
Ακομα και αν η ομαδα πετυχαινε το εξωπραγματικο των συνεχωμενων νικων,ειναι σιγουρο πως εκεινος που σημαδευε περιμενοντας με το χερι στη σκανδαλη,θα εφευρισκε μια αφορμη για να τελειωσει το εργο του.
Το ποιος ηταν αυτος,ποιοι τον βοηθησαν καθως και τα προσωπα που συνειδητα η οχι επαιξαν το ρολο του εκτελεστη,περιγραφεται πιο κατω με καθε σαφηνεια.
Στον ΠΑΟΚ γνωριζαμε καλα τι παιχτηκε,ποιο ηταν το σχεδιο,ο ιθυνων νους και τα βαπορακια,υπηρχε ωστοσο μια σημαντικη δυσκολια.Οι πολεμιοι βρισκονταν εντος του σωματειου ειτε περιξ αυτου- απο διαφορα μετεριζια-κατι που σημαινε πως η κηρυξη του πολεμου θα σηματοδοτουσε και την εναρξη ενος εμφυλιου,με απροβλεπτες συνεπειες για το σωματειο.
Για να αντιληφθει καποιος αυτο το τελευταιο,δεν χρειαζονται ιδιαιτερες προσπαθειες αρκει η επιδερμικη εστω μνημονευση της καθημερινοτητας.Το τελευταιο διαστημα ο ΠΑΟΚ δεν ενοχληθηκε απο τον ολυμπιακο,τον παναθηναικο,την ΕΠΟ η την Σουπερ λιγκ,ουτε απο καποιον συνηθη υποπτο,δεχοταν ομως απανωτες ενδοοικογενειακες μαχαιριες.
Ανακοινωσεις συνδεσμων της ομαδας κατα της διοικησης,αθλια υπονοουμενα απο δημοσιογραφους-παραγωγους που δηλωναν ΠΑΟΚτσηδες,ανελεητο τρυπημα απο πρωην παραγοντες της ομαδας,ακομα και συνεργατες η συνοδοιπορους του Θοδωρη Ζαγορακη.
Αν κατι με χαρακτηριζει στα χρονια της δημοσιογραφικης μου πορειας,ειναι η παντελης ελλειψη εγκρατειας,ειδικως οταν εβλεπα να βασιλευει το αδικο και η απορριψη καθε λογικης συμβιβασμου με τον δηθεν καθωσπρεπισμο,προκειμενου να διευκοληνθει οποιαδηποτε κατασταση.
Αν π.χ η εφημεριδα του συγκροτηματος στο οποιο εργαζομουν,κυκλοφορουσε με ηλιθιο πρωτοσελιδο,θα το χαρακτηριζα ετσι.Χωρις υπεκφυγες και φτιασιδωματα.
Αν ενας υπουργος κατεβαζε ενα παραπλανητικο νομοσχεδιο θα τον ξεσκιζα,ακομα και αν ηξερα οτι ειναι κολλητος του διευθυντη μου η χορηγει το συγκροτημα με διαφημιση.
Αισθανομουν πως ο ρολος μου ηταν να λεω εκεινο που νιωθω-ακομα και αν ηταν λαθος-και οχι παντως να παιζω παιχνιδακια που μπορει να με καθιστουσαν συμπαθη εναντι των εργοδοτων,της εξουσιας η καποιας σαπιας καταστασης,αλλα θα μου προκαλουσαν βαρυτατο συνειδησιακο προβλημα.
Η διαφορα εινα πως σε οσα τα ΜΜΕ εργαστηκα.εκπροσωπουσα τον εαυτο μου και μονο αυτον.Αφου λοιπον δεν πληρωνε κανεις το λογαριασμο για εμενα,μπορουσα να λεω οτι ηθελα χρησιμοποιωντας οποια γλωσσα ηθελα.
Στον ΠΑΟΚ ομως,τα πραγματα ηταν διαφορετικα,αφου καθε λεξη,καθε πραξη,καθε λεξη μου-σχετικη με την ομαδα εννοειτε-ειχε την αντανακλαση της σε αυτην.
Το δεκαμηνο αυτο λοιπον,φορτωσα οσο δεν ειχα φορτωσει ποτε στην ζωη μου.Κρατησα μεσα μου αληθειες που καποτε τις ξεπετουσα στο λεπτο,αφου ηταν αδυνατο να τις κουβαλαω.
Και επειδη κοντεψα να σκασω,τωρα που δεν ειμαι παρα ενας πρωην,που δεν εκπροσωπω κανεναν και δε δεσμευω κανεναν με τον λογο μου,ηρθε η ωρα της αληθειας.
Η οποια οσο σκληρη και αν ειναι δεν εβλαψε ποτε και κανεναν εκτος απο εκεινους που ειτε δεν εχουν σχεση μαζι της,ειτε την παραποιουν συνειδητα.
Οσους παρουν τα σκαγια,ενα εχω να τους πω..
Ας προσεχαν!
Αν αναλογιστουμε μαλιστα πως οπως στην ζωη ετσι και στο ποδοσφαιρο τα παντα ειναι ενας κυκλος,οι αναφορες στην εποχη Ζαγορακη θα ριξουν φως σε παρομοιες καταστασεις που αφορουν το παρελθον.Αρκει να αλλαξουν τα ονοματα των πρωταγωνιστων.
Περιττο να τονισω πως,οπως και σε καθε βιβλιο,οι αποψεις δεν μπορουν παρα να ειναι υποκειμενικες.Ειναι τα πραγματα που ειδα,που εζησα,και τα παρουσιαζω κατω απο το πρισμα της δικη μου οπτικης.
Το βασικο μου μελημα ηταν να τεκμηριωσω με στοιχεια καθε μου αναφορα και εσεις θα κρινετε ποσο συνεπης φανηκα...
