Παντως εισπραττω απο παντου μια υπεραισιοδοξια, ακουω για ντορτια και για ντουζινες για νεα ρεκορ κλπ. Το σκουληκι δεν το εχω δει φετος. Εχω δει τις δικες μας αδυναμιες και απο οσο μαθαινω το σκουληκι ειναι 10 φορες χειροτερο. Προφανως εκει οφειλεται η παραπανω υπερασιοδοξια. Μηπως ομως κανουμε κακο ετσι? Οταν εχεις παικτες πιτσιρικαδες, αμουστακα και απειρα παιδακια καλυτερα να τους προετοιμαζεις σκληρα, με το κεφαλι χαμηλα, χωρις επαρση, χωρις να παρουν τα μυαλα τους αερα δειχνοντα οτι ο δρομος της επιτυχιας ειναι με δουλεια αιμα και ιδρωτα, μην μπουν με μαγκια και σταριλικι και ειμαι ο μιστερ γαμαω. Γιατι αλλιως μπορει να παθεις κανα καζο και να ψαχνεσαι. Ελπιζω ο δωνης να τους προετοιμασε ετσι, σεμνα και ταπεινα ωστε να τους γαμησουμε σεμνα και ταπεινα. Η και ατελειωτα και ασαλιωτα, τοσο το καλυτερο. Και μετα ομως θελει και παλι προσγειωση, σκληρη δουλεια και επιμονη, οχι βεντετισμο.Μην νομισουν οτι επιασαν τον πάπα απο τα αρχιδια.