Αυτούς από πάνω άστους lik, το έχει κάνει παράδοση η ομάδα να μην κερδίζει στην μαύρη επέτειο. Και δυστυχώς με όσα κάνουμε και σαν λαός, δεν τιμάμε καθόλου τη μνήμη τους.
Κατά τα άλλα Ελλάς η χώρα με τους περισσότερους προπονητές στον κόσμο, που όμως τυχαίνει και δεν κάθονται ποτέ στους πάγκους, εκεί παίρνουν πάντα κάτι άσχετους με το σπορ. Όποιος βλέπει λίγη μπαλίτσα ξαναλέω, θα δει ότι ο Ρουμάνος έκανε ακριβώς ό,τι έπρεπε στο καραϊσκάκη και τα πήγε πάλι μια χαρά εχτές. Τώρα το να λέμε έβαλε αυτόν χωρίς να λέμε ποιον άλλον να βάλει (αφού ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΟΣ να βάλει και το φωνάζει πόσο καιρό ο άνθρωπος), το να λέμε ότι πρέπει να κάνει τα κακομαθημένα τσογλανάκια να μη σέρνονται (πώς; να μπει μέσα και να τους σπρώχνει;), το να λέμε ότι τρώμε ανατροπές όταν δεν υπάρχει καθόλου άμυνα γιατί η διοίκηση επέλεξε να πάρει ως "μεταγραφή" τον σέξι πουτάνας γιο και το να λέμε γιατί δεν έβαλε τον λαζάρ που έγινε παικταράς από μια κούρσα στη βαλερέγκα, ΟΛΑ ΑΥΤΑ είναι τουλάχιστον γραφικότητες.
Και ναι, ο βελής φταίει και για χτες, γιατί δείχνει η διοίκηση της πλάκας για ακόμα μια φορά ότι δεν υπάρχει πουθενά. Αυτή η διοίκηση στην καλύτερη δεν μπορεί να επιβληθεί στους παίκτες που κάνουν ό,τι γουστάρουν (ο κωλόσερβος επιβραβεύτηκε κιόλας για τις δηλώσεις του) και παίζουν όποτε γουστάρουν, στη χειρότερη θα δεχθεί αδιαμαρτύρητα την όποια τυχόν απόφασή τους να πάθει ο ενοχλητικός ό,τι έπαθε κόουτς τελευταία φορά που τους ζόρισε λιγάκι πέρσυ το καλοκαίρι. Φυσικά, με τις ευλογίες των αρδ πάντοτε.
Το μόνο λάθος του ρουμάνου είναι ότι μου φαίνεται πως σιγά σιγά υποκύπτει στο σύστημα ΠΑΟΚ, στους αυλικούς, τους γαμημένους κονδυλοφόρους και τους άχρηστους. Η περίπτωση του κωλόσερβου είναι χαρακτηριστική. Και φυσικά οι άμυνες του λαού σε περίπτωση που τον φάνε είναι ανύπαρκτες, όπως είναι εδώ και καιρό για τα πάντα.
Το λέμε εδώ και μήνες κάποιοι, η ομάδα δεν έχει παίκτες, έχει βασικές ελλείψεις και αυτές φαίνονται με όποιον κι αν παίζουμε, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα. Όπως έχουμε πει ότι όσο δεν τελείωνει το ανέκδοτο με τους αρδ πρωτίστως, με κάποιες επισκέψεις, και όσο δεν παίρνει την κατάσταση στα χέρια του ο κόσμος, η αρρώστια θα παραμένει. Αλλά δε γαμείς, να μπορούμε να πάμε την άλλη Δευτέρα στο σχολείο, στη δουλειά, στο καφενείο και να μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τον μισό αρειανό που έχει η παρέα μας. Και όλα τα άλλα γάμα τα.
Για εκεί σε θέλουν, εκεί θα σε έχουν για πάντα με τους λίγους που σε διοικούν
απλα οσο πιο νωρις το καταλαβετε εσεις που ελπιζετε για το αγωνιστικο θα σταματησετε να στενοχωριεστε αδικα.