Πάρα πολύ κακό το δεύτερο ημίχρονο, με ρυθμό όπως του πρώτου θα το βάζαμε το γκολ γιατί κάναμε φάσεις τότε, και σουτ και κεφαλιές. Άντε να μη μετρήσω τον γκέι, πέντε βαθμοί χαμένοι, οι τρεις ενώ κερδίζαμε ως το 85 και οι δύο στην Τούμπα... Δεν έχουμε διάρκεια στο παιχνίδι μας, αυτό είναι γενικότερο πρόβλημα που έχει η ομάδα φέτος. Φέτος είναι (ήταν ; ) ευκαιρία να χτυπήσουμε πρωτάθλημα γιατί οι διαιτητές σε σχέση με άλλες χρονιές φαίνονται περισσότερο διατεθειμένοι να σφυρίξουν ανεξάρτητα. Οι αποκαλύψεις, έστω με τον τρόπο που έγιναν, έκαναν δουλειά. Κι εμείς κάναμε αλλά απ' ό,τι φαίνεται μέχρι τώρα δεν αρκεί.
Τεράστια ξεφτίλα τα συνθήματα κατά του σκουληκιού, ένιωσα πάρα πολύ άσχημα, καλύτερα να μην ακουγόταν τίποτα, ας το τραγούδησαν σχετικά λίγοι. Δεν είπα να βρίσουμε ΟΦΗ αλλά γαμώ το στανιό μου ας ξεσηκωθούμε λίγο μπας και σπρώξουμε εμείς την ομάδα. Δε νοείται να βρίζεις άλλη ομάδα όταν δεν κερδίζεις, απλή λογική είναι. Γι' αυτό και από Θεσσαλονικιό ΠΑΟΚτσή δε δέχομαι ποτέ ξανά το στραβοστόμικο "δε με νοιάζει ο άρης ρε". Όχι, μας νοιάζει και μας παρανοιάζει ο "αιώνιος εχθρός". Στη νοοτροπία πολλών μας αυτός ο "εχθρός" αξίζει και πολύ είναι μη σας πω.
Άλλος ποντάρει στην αγωνιστική ανάσταση της ομάδας, άλλος ποντάρει στην οπαδική. Η πρώτη μπορεί να έρθει, η δεύτερη όχι ή τουλάχιστον όχι όπως τη θέλουμε οι περισσότεροι. Δεν ξέρω τι σκατά, αλλάξαν οι εποχές, τα κομπιούτερ, η απώλεια του αισθήματος γειτονιάς, κοινωνιολογικές αναλύσεις αμπελοφιλοσοφίες, τα πράγματα ποτέ δε θα είναι ιδανικά. Ούτε ήταν ποτέ αλλά αυτό είναι τεράστιο και χιλιοσυζητημένο θέμα.
