Έβλεπα προχτές τον Μπάνε στο Παλατάκι και έλεγα από μέσα μου " Α ρε Μπάνε και τώρα να μπεις με το παντελόνι κάτι παραπάνω θα κάνεις από κάτι άλλα παρτάλια".
Ας έχουν έστω την ψυχή του μόνο και κάτι θα γίνει. Δεν είναι καλύτερος ο αρούλης. Επειδή όμως το μπάσκετ δεν είναι μόνο κωλοφαρδία, αν δούμε τα παιχνίδια θα δούμε ότι ο αρούλης έχει συγκεκριμένα πλεονεκτήματα απέναντι μας. Ειδικά μέσα στη ρακέτα. Εκεί δηλαδή που πονάμε εμείς. Έχουν 3 ψηλούς δυνατούς στα ριμπάουντ. Στην άμυνα τους τα καθαρίζουν και από την άλλη στη δική μας άμυνα τους δίνουμε τη δυνατ΄τητα να κάνουν παραπάνω επιθέσεις. Ορισμένες φορές έπαιζαν βόλευ κάτω από το καλάθι μας. Το μπάσκετ βεβαια δεν είναι παιχνίδι που κερδίζει ο πιο ψηλός. Πρέπει σαν ομάδα να κάνεις κι εσύ τα μπλοκ-άουτ, να σπρώξεις του αντίπαλους να βγουν από τη ρακέτα κτλ.
Ένα άλλο βασικό στοιχείο είναι οτι εμείς δεν απειλούμε μέσα στη ρακέτα. Ούτε ο σκοπιανός, ούτε ο Ντόζιερ έχουν κίνηση με την πλάτη. Και αυτοί είναι έξω από τα 3 μέτρα και παίζουν με πρόσωπο στο καλάθι. Αυτό διευκολύνει την άμυνα του αρούλη. Δεν ανοίγει η άμυνα τους κι έτσι μπορούν να προσαρμοστούν περισσότερο στον Μάρσαλ.
Αν προσθέσεις ότι έχει 5 παίκτες που δεν απειλούν (Γιαννακίδης, Αποστολίδης, Δέδας, Κρίστμας, Στίγκερς) τότε καταλαβαίνεις γιατί δεν κέρδισες.
