Βαρέθηκα να κατηγορούν όλοι ελαφρά τη καρδία κάτι που δεν ξέρουν και κάτι που δεν θέλουν να καταλάβουν όλοι όσοι είναι μεγαλύτεροι από μένα σε ηλικία μου λέγανε τον ΠΑΟΚ να τον βλέπω σαν πρωταθλητή.
Όταν ο ΠΑΟΚ δεν έπαιρνε τίτλο αποτύγχανε όσο θυμάμαι τον εαυτό μου ζούσα με τα ψέματα...ήρθε ο Ζαγοράκης...πίστεψα στο όραμα είδα έργο δεν είμαι ξεχασιάρης.
Έβγαλα τον σκασμό σε τρυπήματα φώναζα εμείς μαζί σε γκέλες. Στήριξα εγώ από το πέταλο τον Σάντος όταν όλοι οι άλλοι τον κράζανε. Έφτασα στο παραλίγο. Έβγαλα πάλι τον σκασμό που δεν είδα αντίδραση παρά το ότι ήταν φως φανάρι κλοπή για το καλό της ομάδας. Το καλοκαίρι ξανατρυπήθηκα. Ξαναστήριξα και ξαναέβγαλα τον σκασμό. Ταυτόχρονα ποτίστηκα με μιζέρια παρότι είμαι περήφανος.
Είδα μια ομάδα μοντέλο αυτός που την έφτιαξε να την κάνει μπουρνέλα. Είδα ανθρώπους να φεύγουν και να μην μου λένε το γιατί.
Είδα με τα μάτια μου την επιστροφή στην γενέτειρα του ΠΑΟΚ. Εγώ και τα αδέρφια μου. Εκείνη την ώρα δεν με ένοιαζε τίποτα δεν ήθελα να υπάρχει αύριο.
Με έτρωγε όμως ότι το γαμημένο υπάρχει
είδα παίκτες που να κάνουν ότι γουστάρουν χωρίς να σέβονται ότι αυτά που παίρνουν τους τα δίνω εγώ. Ποτέ δεν έκραξα στην ζωή μου παίκτη με την φανέλα του ΠΑΟΚ στο γήπεδο, αντίθετα αυτοί δεν με συβαστήκανε πολλές φορές κι όλα αυτά για τα οποία έκανα υπομονή, ήταν για έναν λόγο για έναν σκοπό να κατακτήσω έναν τίτλο γιατί έτσι με μάθανε.
Γιατί μου λέγανε πως ένας δικός μας 100 δικοί τους. Δεν ήθελα επίσης το δημιούργημα το δικό μου μαζί με τα αδέρφια μου να θεωρηθεί από τους αυλοκόλακες αποτυχημένο.
Γιατί μου μαθαν να ζητώ από τον ΠΑΟΚ μας την κορυφή, και πίστευα ότι μπορούσαμε να την κατακτήσουμε.
Κι όταν κατάλαβα ότι η κορυφή με αυτή την διοίκηση δεν πρόκειται ποτέ να έρθει, ζήτησα το πιο απλό. Να φύγει αυτή η διοίκηση γιατί τον ΠΑΟΚ μας δεν μπορεί να τον πάει ψηλά. ότι γινόταν πάντοτε σε αυτόν τον σύλλογο....
τι άλλο είδα από αυτή την διοίκηση;
Είδα ανθρώπους που θεωρούσα αδέρφια μου γιατί απλά είναι ΠΑΟΚ
να με κατηγοράνε ως ανεγκέφαλο. γιατί οι παλιοί μου με μάθανε πως καλή η ομάδα καλοί οι στόχοι αλλά υπάρχει και μια οπαδική τιμή από πίσω ένα όνομα που κουβαλάς βαρύ κι ασήκωτο
είδα με τα μάτια μου το κυνήγι της αστυνομίας και την ανυπαρξία των δικών μου ανθρώπων να με προστατέψουν ακόμα και στα πιο αυτονόητα
είδα αδέρφισα μου να τσακώνονται γιατί η αγάπη για την ομάδα είναι ιδία σε διαφορετικά μυαλά και αντιλήψεις παρότι κάποιοι μου πάνε
πως είναι άδω για να ενώσουν και όχι για να διχάσουν
είδα ανθρώπους που θεωρούσα αδέρφια να επευφημούν παίχτη αντίπαλης ομάδας
είδα βλάχους που από μόδα γίνανε ΠΑΟΚ να μην μπορούν να ξεχωρίσουν το λογικό από το παράλογο και να έχουν ευαγγέλιο τα λόγια του κάθε μπαγλαμά που νομίζει πως κάποιος είναι που κάνει ρεπορτάζ του ΠΑΟΚ
βαρέθηκα ρε πλύστη μου δεν αντέχω άλλο... δεν μπορώ να τα παρατήσω και να με καβαλήσουν οι καθώς πρέπει ηθικολόγοι της πούτσας που την δεκαετία του 80 δίπλα στον στρατηγό Μάκη γαμούσαν και έδερναν κι αυτοί με το μυαλό τους και μόνο
αλλά στο τέλος το βλέπω το έργο πως πάει. Το παρατάμε και τους αφήνουμε να κάνουν τον ΠΑΟΚ μας μόδα και μάρκετινγκ γιουναιτεντ με χειροκροτητές φιλάθλους που τρώνε πατατάκια και διηγούνται την ιστορία της Αλαμάνας στους χάνους από κάτω, στο νέο γήπεδο κάπου σε ένα χωράφι που είναι γεμάτο εμπορικά, ένα άψυχο πράγμα που μόλις το βλέπεις από μακριά λες... αυτός δεν είναι ο ΠΑΟΚ που μου μάθανε...
gianniwths4, 21/3/2011
