Η φαση του σαλπι εχει επαναληφθει 1-2 φορες στην αρχη της χρονιας και νομιζω οτι ηταν παλι σε ευρωπαικο ματς. Δεν θυμαμαι αν ηταν ajax ή fener. Ενω χρονικα ειναι μπροστα απο την φαση και με σωστο βηματισμο δειχνει να τρωει φλασια ενα κλασμα του δευτερολεπτου, παγωνει και οταν επανερχεται στην πραγματικοτητα ειναι ενα τσικ πισω με τα γνωστα αποτελεσματα της οτι ναναι προβολης. Δεν χωνευεται με τιποτα. Δεν μπορει να ειναι συμπτωση. Τι σκατα εχει στο κεφαλι του? Φοβαται για οφ σαιντ και κρατιεται λιγο πισω??? Τελοσπαντων λιγη σημασια εχει τωρα. Η ιστορια εγραψε.
Κραταμε παρακαταθηκη το αμστερνταμ, την Πολη, το ζαγκρεμπ και την αρχιδατη χθεσινη εμφανιση στη μοσχα και παμε του χρονου να μεγαλωσουμε τη σχετικη λιστα. Αυτο που δεν μπορω να χωνεψω με τιποτα ειναι οτι διαχρονικα η πουτανα η τυχη δεν δινει σε αυτην την ομαδα αυτα που της αξιζουν. Ουτε αυτο μπορει να ειναι συμπτωση. Κατι κανουμε λαθος. Νομιζω οτι ελαφρωνουμε τη φανελα μας μονοι μας. Κι οταν συνειδητοποιουμε οτι ειναι πολλα περισσοτερα κιλα ειναι πλεον αργα.
Γουσταρα τρελα τον Χαβο αυτες τις μερες (αυτον που εβριζα και συνεχιζω να βριζω για τις επιλογες του στο πρωτο ματς) που επαναλαμβανε συνεχως οτι παμε για διπλο οτι παμε για προκριση και στο τελος φανηκε οτι δεν ηταν λογια του αερα. Το πιστευε πραγματικα και ακομα περισσοτερο εκανε και τους παικτες να το πιστεψουν. Γιατι ρε Χαβο ομως δεν το πιστεψες στο πρωτο ματς?
Αυτη η ομαδα οταν παιζει με 2 φορ και με τις σωστες αλληλοκαλυψεις που υπαρχουν πισω μπορει να τριξει τα δοντια σε ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ αντιπαλο και παρολαυτα ξεκινησαμε στη Τουμπα με μοναδικο προωθημενο τον κοντο, τον τσουκαλα δεξι χαφ, ανετοιμο βιτολο και τον σταυρο στο χερι! Οταν δεν σεβεσαι και δεν πιστευεις τον εαυτο σου και την ιστορια σου, ο αντιπαλος (ειδικα αν προκειται για ομαδα επιπεδου) θα σε κανει γιογιο οπως και μας εκανε. Εχθες ομως που σκαγανε η ευκαιριες η μια πισω απο την αλλη χασανε τα αυγα και τα πασχαλια με αποτελεσμα να μην φανουν ουτε επιθετικα.
Επισης τρελαθηκα με το αλανι. Ρε αυτο το παιδι. Εχθες εκανε τα αυτονοητα και αμεσως φανηκε επιθετικα ολος ο ΠΑΟΚ. Το θεμα ειναι οτι τα κανει μια στις δεκα, και αλλες δεκα ειναι τραυματιας.
Θρασος θελει ρε πουστη μου, θρασος και τσαμπουκα. Το θεμα ειναι οτι πλεον και το κυπελλο δεν μου λεει τιποτα. Εννοειται οτι το θελω αλλα μου φαινεται ελαχιστο. Δεν αναπληρωνει το "αδειασμα" που νιωθω. Βαραω αναποδες να βλεπω μια ομαδα που μου εχει αποδειξει οτι ειναι για πολλα να μην παιρνει τιποτα. Το πρωταθλημα θελω ρε και το europa league. Και το χειροτερο ειναι η αισθηση οτι μπορουσα αλλα...