Για λόγους πρακτικούς (αλλαγή χώρας, μετακομίσεις) και ψυχολογικούς (αποτοξίνωση κάποιων ημερών από το σαράκι που λέγεται κατάσταση στον Π.Α.Ο.Κ. και απειλούσε την ψυχική μου υγεία
) δεν είχα για μια βδομάδα καμμία επαφή με ό,τι έχει να κάνει με τον Π.Α.Ο.Κ.. Ούτε νέα, ούτε ραδιόφωνο, ούτε ίντερνετ, τίποτα.
Και εκεί που είχα ηρεμήσει λίγο, αφοσιωμένος σε άλλα πράγματα αναγκαία για να περάσει ένας άνθρωπος, νάσου το ταξίδι του Π.Α.Ο.Κ. στην Κύπρο. Λες και ήτανε επίτηδες το ταξίδι για να μας ριξει και το τελευταίο καρφί στο φέρετρο. Στο πρώτο ματς δεν πήγα. Όταν όμως έπαιζε με το Παραλίμνι δεν μπόρεσα να αντισταθώ και λέω πάμε. Φεύγουμε λοιπόν φιλαράκια φορτώνουμε γυναικόπαιδα και πάμε στο γήπεδο του ΕΝΠ.
Ήσυχα πράματα, άνθρωποι με τα παιδιά τους που βλέπανε μπάλα, εμείς πήραμε την ακριανή κερκίδα, καμμιά πενηνταριά άτομα. Το θέαμα στο πρώτο ημίχρονο ήταν οικτρό. Αντί να κοιτάμε το ματς, βλέπαμε κάτι πιτσιρίκια στην κερκίδα που παίζανε κυνηγητό. Χωρίς καμμία διάθεση ύπερβολής, η ομάδα δεν άλλαξε παραπάνω από δύο-τρεις πάσες για ένα σαραντάλεπτο.
Στο ημίχρονο τα είπαμε λίγο μεταξύ μας, πίκρα τι να λέμε.
Αρχίζει και το δεύτερο και μένουμε κολόνες. Εκεί που έλεγες "χειρότερη μπάλα δε γίνεται να δώ" κι όμως αυτοί τα κατάφεραν να μας δείξουν κάτι ακόμη χειρότερο. Παίκτες να βγαίνουν με τη μπάλα μόνοι τους έξω, σέντρες στο πουθενά, ανύπαρκτες άμυνες, λάθος υπολογισμοί και πολλά πολλά άλλα.
Την πλάκα την πάθαμε με αυτό το άτομο που λέγεται Φερνάντεζ. Το παρουσιαστικό του καλό, ψηλό παιδί δυνατός αλλά παιδιά μεγαλύτερο μέλλον έχει ως πεντάρι στο μπάσκετ παρά σαν τέρμας. Τα γκολ που έπνιξε ήταν απίστευτα, το δεύτερο ειδικά που τον έστειλε λές και έπαιζε πλέιστέισιον ο κεμπάτζε (αυτός του ηρακλή) .
Ο Μαλαδένης σαν να ήταν για πικ νικ έμοιαζε. Το ίδιο και ο Κούτσης. Και τώρα που αναφέρομαι προσωπικά μαλακία είναι γιατί δεν υπήρχε κανείς που να παίζει. Μια ομάδα παιδική χαρά.
Το κράξιμο που έπεσε μετά το ματς δε λέγεται. Σε όλους πλην Ουντέζε-Καρυπίδη-Ανδράλα έπεσε πολύ φωνήεν.
Αυτός που με εξέπληξε θετικά ήταν ο Ατματσίδης. Έφαγε το μεγαλύτερο κράξιμο απόλους, κι όμως έκατσε και συζήτησε με την κερκίδα, πράγμα πολύ σπάνιο. Και γω ο ίδιος του έχω ρίξει τα απίστευτα αλλά κατάλαβα πολλά από τη στάση του. Μετά την έξοδο της ομάδας, βγήκε προς το πούλμαν και συζήτησε με τον οπαδό που πριν πέντε λεπτά του είχε βρίσει τη μάνα! Τον μίλησα και γω και έμεινα έκπληκτος από την στάση του. Βέβαια όλοι οι παίκτες όταν μιλούσες μαζί τους τα "μασούσαν"...
Ρωτάω τον Ατματσίδη: "Εγώ ένα πράμα θέλω να μάθω: Όταν το καλοκαίρι η διοίκηση έλεγε " ο Άγγελος δε θέλει μεταγραφές", αυτό σας το έλεγε στις προπονήσεις; Σας έλεγε δηλαδή "είμαστε πλήρεις;" ή όχι;
Απέφυγε να μ'απαντήσει. Εκείνος που είναι φανερά χαλασμένος είναι ο Βαγγελής. Έχει φάει το απίστευτο καψόνι μέχρι στιγμής και έχουν αρχίσει να σπάνε τα νεύρα του. Χαρακτηριστικά πριν το ματς με το Παραλίμνι ο Αναστασιάδης τον είπε: "Μέχρι να φύγει η ομάδα, εσύ θα σαι στο βοηθητικό και θα κόβεις τρεχάλες". Όταν κάποιοι από μας τον είδαν μετά τη λήξη και του είπαν "αδικείσαι" εκείνος κούνησε το κεφάλι σε στιλ "δε βλέπετε τι γίνεται;"
Κάτι άκουσα για Εγκωμίτη. Ο Εγκωμίτης παιδιά κουτσαίνει. Δεν πατάει το πόδι του μετά το ματς. Αφού τον κάνανε και πλάκα : "Γιώτη τι λέει το πόδι;" και γελούσε... Ο γνωστός εγκωμίτης θα ναι πάλι. Όσο μπορεί να παίξει το παιδί πολύτιμος θα ναι. Αλλά δεν το βλέπω.
Γενικά η κατάσταση στην ομάδα είναι η χειρότερη δυνατή.
Η άποψη του Ατματσίδη προς τον κόσμο είναι : "Εμάς τους μεγαλύτερους σε ηλικία βρίστε μας όσο θέλετε. Έχετε δίκιο. Είστε οπαδοί και θέλετε η ομάδα σας να πηγαίνει καλά. Όμως στην ομάδα υπάρχουν και πιτσιρικάδες, που όταν ακούνε το βρισίδι επηρεάζονται πολύ ψυχολογικά. Μας λέτε ανίκανους και σακάτηδες. Τι θέλετε να γίνει; Να το διαλύσουμε; Πιο κάτω δεν πάει. Πιστεύω ότι με την πάροδο του καιρού θα αλλάξουν τα πράματα.Μέχρι τον χειμώνα πιστεύω ότι θα έχουμε αλλάξει εντελώς ψυχολογία.Αλλά στηρίξτε τουλάχιστον τους μικρούς. Όταν βρίζεις γενικά, ο άλλος δεν καταλαβαίνει "κουνέλα ατματσίδη" ή "ξεφτίλα μαλαδένη". Τους παίρνει όλους η μπάλα. Η ομάδα επηρεάζεται"
