Τη φράση αυτή τη μισώ (μόνο το 2003 τη γούσταρα) αλλά θα τη γράψω πρώτη και τελευταία φορά να τη δούμε εμείς κι εμείς:
Ναι είναι ο μικρός τίτλος, ναι δε σώζει τη χρονιά, ναι δεν ξεχνάμε την ξεφτίλα και τα λάθη ΑΛΛΑ
- Καλώς ή κακώς δε μας περισσεύουν οι τίτλοι κι ένας ακόμα τίτλος θα ήταν πολύ καλός γιατί συν τοις άλλοις θα είναι ΚΑΙ αυτός ΚΑΘΑΡΟΣ όπως ΟΛΟΙ οι προηγούμενοι.
- Κάποιοι παίχτες το αξίζουν για τη γενικότερη παρουσία τους, άσχετα απ' τα δικά τους λάθη (ή... τις αποχές).
- Δίνεται χρόνος στην ομάδα και σχετικά μεγαλύτερη άνεση να γίνει ο προγραμματισμός της νέας χρονιάς, που κανονικά θα πρέπει να έχει ξεκινήσει ήδη απ' το Δεκέμβριο ελπίζω.
Καλά τα καταφέραμε λοιπόν. Δυο παιχνίδια όλη η σεζόν. Το σύνθημα λοιπόν αυτό δεν είναι πια πολυτέλεια αλλά ανάγκη που έγινε φιλοτιμία: