Τις τελευταίες μέρες έγινε στην Αθήνα το τουρνουά του Κένταυρου όπου συμμετείχε ο ΠΑΟΚ, ο ολυμπιακός, ο παναθηναϊκός, η άεκ, ο πανιώνιος, ο ατρόμητος, οι ακαδημίες του Παθιακάκη και ο Κένταυρος.
Κατεβήκαμε με 3 ομάδες :
τζουνιορ 2001-2002 : Πήραμε 3η θέση
Γεννηθεντες 1999-2000 : Πήραμε 4η θέση
Γεννηθέντες 1998 : Πήραμε 2η θέση.
Για τους 1998 :Φτάσαμε άνετα στον τελικό, όπου παίξαμε με γαύρο.
1-1 τελικό. Χάσαμε στα πέναλτι. Προηγηθηκαμε 1-0 στο πρώτο ημίχρονο και ισοφαριστήκαμε.
Είμασταν καλύτεροι σαν ομάδα από τον ολυμπιακό, βγάλαμε ευκαιρίες αλλά δεν είμασταν αποτελεσματικοί.
Όσο το ματς ήταν στο 0-0 δεν είχε ακουστεί η σφυρίχτρα του διαιτητή και το ματς κυλούσε νορμαλ με δική μας υπεροχή.
Μετά το 1-0 ο διαιτητής έκοψε κάποιες επιθέσεις μας (δίκαια ή άδικα δε ξέρω, αλλά τίποτα δεν είναι τυχαίο στη ζωή..).
Σε 1-2 φάσεις είδαμε
παίκτες του ολυμπιακού πεσμένους μέσα στην περιοχή μας... Δε ξέρω αν στις ακαδημίες τους έχουν ως πρότυπο Γιαννακόπουλους και Ντιόγκους, ή αν απλά μαθαίνουν τα μυστικά του γαύρικου ποδοσφαίρου από μικροί... Αηδιαστικό όμως να βλέπεις παιδάκια που υποτίθεται θα γίνουν επαγγελματίες, να κάνουν τέτοια μέσα στο γήπεδο, αλλά άμα είσαι γαύρος, πρέπει να προετοιμάζεσαι από μικρός για να παίρνεις πέναλτι.
Το εκπληκτικό ήταν ότι
ο διαιτητής σφύριξε τη λήξη 5-10 λεπτά νωρίτερα από το κανονικό (το κανονικό ημίχρονο σε τέτοιες ηλικίες είναι 30+καθυστερήσεις). Ίσως τυχαίο, ίσως ότι ο ΠΑΟΚ φαινόταν πιο κοντά σε δεύτερο γκολ.
Πιθανότατα στην ομάδα του 1998 υπάρχουν και μικρότεροι σε ηλικία (ή οι γαύροι χρησιμοποίησαν μεγαλύτερους, όπως έκαναν σε προηγούμενα τουρνουά), αφού πολλοί δικοί μας παίκτες ήταν κοντούληδες, φαινόντουσαν πιο μικροί. Πχ το δεξί εξτρέμ μας. Έιδα 2-3 δικούς μας με πολύ καλά στοιχεία, αλλά δε θα κάνω και τον σκάουτερ!
Στα πέναλτυ : Ο τερματοφύλακάς τους έπιασε 2 πέναλτυ και εκεί τελείωσαν όλα. Έιχε βγάλει και μία πολύ δύσκολη φάση που του κάναμε στο α΄ ημίχρονο και γενικά ήταν πολύ καλός.
Εμείς έχουμε πρόβλημα με τους γαύρους, αλλά : Μετά τη νίκη τους στα πέναλτι, 2 από τους δικούς τους παίκτες πανυγήριζαν αρκετά προκλητικά με την κίνηση ''δεν ακούω''. Ελπίζω οι προπονητές της ακαδημίας μας να δείξουν στα παιδιά πόσο μουνόπανα είναι οι γαύροι.
Κερκίδα : Αν εξαιρέσεις γονείς κτλ, ο ΠΑΟΚ του 1998, είχε κερκίδα τα παιδιά των τζούνιορ. Τα γνωστά συνθήματα και πολύ πάθος. Δε ξέρω τι μπάλα θα παίξουν, πάντως για κερκίδα κάνουν μια χαρά. Ακόμα και το ''ΠΑΟΚ εκδρομές ναρκωτικά, έτσι μάθαμε από παιδιά'',
ακούστηκε από τα παιδιά.
Οι γαύροι είχαν κερκίδα τα δικά τους τζούνιορ που παπαγάλιζαν συνθήματα του Καραϊσκάκη. Αυτό από μόνο του δεν είναι κακό. Το κακό είναι ότι όσο έχαναν 1-0 φώναζαν <<Κι άλλο γκολ, θρύλε βάλε κι άλλο γκολ>>. Παρεπιπτόντως, το μόνο ντουμάνι που έκαιγε ήταν από ψήσιμο σουβλακιών (καλαμακιών, αφού παίζαμε στην Αθήνα..). Τελικά μπορώ να πω ότι και η βλακεία των γαύρων είναι είτε έμφυτη, είτε κληρονομική. Είναι νόμος πως άμα είσαι βλάκας, κατά 95% θα αγαπάς τον ολυμπιακό.
Ο δρόμος της μετάνοιας : Τα τζούνιορ της άεκ στον τελικό ήταν ανοιχτά με τον ΠΑΟΚ. Ο δρόμος της μετάνοιας είναι ανοικτός.
