http://www.vice.com/gr/read/synenteuksi-stauros-kolkasΜε δέχτηκε στο σπίτι του, πάνω από έναν πολυσύχναστο πεζόδρομο στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Φορούσε βερμούδα και ήταν καθισμένος πίσω από μια μεγάλη οθόνη υπολογιστή. Τσέκαρε τη ροή στο PAOK24 το οποίο διευθύνει, είχε μόλις παραδώσει ένα κομμάτι στο SDNA και κρατούσε σημειώσεις για την πρωινή εκπομπή στο τοπικό αθλητικό ραδιόφωνο. Την Κυριακή, όπως κάθε εβδομάδα, θα βγει στην αθλητική εκπομπή του ΣΚΑΪ για να μεταδώσει το ρεπορτάζ του ΠΑΟΚ. «Μου αρέσει το κόνσεπτ της εκπομπής. Με τρελαίνει ότι στην Ελλάδα δεν μπορούμε να συζητάμε μόνο για ποδόσφαιρο», είπε.
Αν περπατήσεις δύο τετράγωνα με τον Σταύρο Κόλκα στη Θεσσαλονίκη, θα κουραστείς με τους ανθρώπους που τον σταματάνε για να ρωτήσουν κάτι για την ομάδα. Αθυρόστομος, ροκ εν ρολ, σταθερά απέναντι στο «σύστημα» του ελληνικού ποδοσφαίρου και μονίμως ο «κακός» της αθλητικής δημοσιογραφικής αφήγησης στον Βορρά, ο Κόλκας μίλησε για όλα στο VICE. «Σκέψου ότι πέρασα την εφηβεία μου στην Αθήνα, το Σάββατο στην μπουάτ που τραγουδούσε η μητέρα μου Χατζιδάκι και την Κυριακή με τον πατέρα μου στα γήπεδα».VICE: Διαμέρισμα στο κέντρο εσύ, παιδί της δυτικής Θεσσαλονίκης;Σταύρος Κόλκας: Κοίτα, αν τα βάλουμε κάτω, γεννήθηκα στην Αθήνα, στη Φωκίωνος Νέγρη. Οι γονείς μου ήταν Σταυρουπολίτες από τη δυτική Θεσσαλονίκη. Ανέβηκα για λίγο πάνω και από τα 14 ως τα 21 ξανά στην Αθήνα. Είμαι μπάσταρδος, έχω κουλτούρες από παντού. Ήταν μεγάλο σχολείο η Αθήνα, με βοήθησε πολύ και στη δουλειά μου, γιατί είναι λιγότερο συναισθηματική πόλη. Και τις δύο τις αγαπώ, αν και την Αθήνα πλέον τη βρίσκω κάπως απάνθρωπη.
Οι γονείς σου;
Ο πατέρας μου, Βαγγέλη Κόλκας, που δεν ζει πια, ήταν από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές που έβγαλε η Σταυρούπολη, στον Παύλο Μελά δεκαετίες '50 και '60. Μετά έγινε παράγοντας, ήταν η σημαία της ομάδας. Η μητέρα μου, Βούλα Σαββίδη, είναι λαϊκή τραγουδίστρια. Νομιμοποίησε το ρεμπέτικο συμμετέχοντας στον δίσκο «Τα Πέριξ» του Χατζιδάκι, το 1974. Έχω αχνές μνήμες από τον Χατζιδάκι, τον Σκούρτη και άλλους μεγάλους. Σκέψου ότι το Σάββατο πήγαινα στην μπουάτ όπου τραγουδούσε η μάνα μου και την Κυριακή στο γήπεδο με τον πατέρα μου, «άρρωστο» ΠΑΟΚτσή. Σε ματς Εθνικός-ΠΑΟΚ στο «Καραϊσκάκης» με είχε στο καρότσι.
Πώς αποφάσισες να γίνεις δημοσιογράφος;
Από μικρός έπαιζα ποδόσφαιρο και είχα όνειρο να γίνω παίχτης του ΠΑΟΚ. Κατάλαβα ότι η δημοσιογραφία ήταν ο τρόπος για να είμαι κοντά στην ομάδα, δεν ήταν δηλαδή θέμα δημοσιογραφικής δεοντολογίας και τέτοια.
Πρώτη φορά στην Τούμπα;
Η πρώτη μου παράσταση είναι ο ημιτελικός με τον Παναθηναϊκό το 1984-85, με σκορ 4-0, σε ηλικία εννέα ετών. Είχα πάει και σαν μωρό με τον πατέρα μου, αλλά δεν το θυμάμαι. Αργότερα πιτσιρικάς πήγα ως και με την καθηγήτρια που μου έκανε ιδιαίτερα αγγλικών, ήταν τσακαλάκι και γούσταρε ΠΑΟΚ.
Πρώτη εκδρομή με τον ΠΑΟΚ;
Πανιώνιος - ΠΑΟΚ το 1989. Και μετά συνεχόμενα μέχρι το δυστύχημα των Τεμπών το 1999. Ήξερα τρία από τα παιδιά που σκοτώθηκαν στα Τέμπη. Από σπόντα δεν ήμουν στο λεωφορείο του Κορδελιού. Είχα κλείσει να πάω με τον συγκεκριμένο σύνδεσμο, αλλά το προηγούμενο βράδυ ξενυχτήσαμε στο κέντρο και τελικά κατεβήκαμε με τη Θύρα 4. Και όταν βγαίναμε από το ΟΑΚΑ, το μοιραίο λεωφορείο ήταν παρκαρισμένο μπροστά μας, αλλά πήγαμε ως τον Σταθμό Λαρίσης που ήταν το δικό μας, γιατί υπάρχει ο άγραφος κανόνας που λέει ότι επιστρέφεις με όποιον πήγες, μην τυχόν συμβεί κάτι και είναι λιγότεροι. Λίγο καιρό πριν, με τον ίδιο οδηγό του λεωφορείου του Κορδελιού είχαμε κατέβει στην Αθήνα σε συναυλία Metallica - Monster Magnet στη Ριζούπολη και στην επιστροφή, επειδή ήταν πιωμένος, κάθισα δίπλα του για να του μιλάω.
Αγαπημένος παίχτης ΠΑΟΚ όλων των εποχών;
Ο Κωστίκος, γιατί ήταν ο πιο ροκ παίχτης που είχαμε. Κλασικός παίχτης του κέντρου, είχε φορέσει πρώτος σκουλαρίκι. Απίστευτη φινέτσα, ποιότητα ως παίχτης και απίστευτη ποιότητα χαρακτήρα.
Σχέσεις με συνδέσμους οργανωμένων έχεις σήμερα;
Έχω φίλους και κρατάω επαφές, αν και οι ίδιοι δεν το παραδέχονται, γιατί είμαι δημοσιογράφος και οι δημοσιογράφοι, όπως θεωρούν, είναι ρουφιάνοι. Στην Ελλάδα, ξέρεις, μόνο οι δημοσιογράφοι είναι ρουφιάνοι, κανένας άλλος... Οι Αμερικανοί λένε ότι σε δύο χώρες δεν μπορούν να βρουν άκρη, στο Πακιστάν και στην Ελλάδα. Στο Πακιστάν γιατί δεν μιλάει κανένας και στην Ελλάδα γιατί μιλάνε όλοι.
Φιλίες με ποδοσφαιριστές έχεις;
Υπάρχει μια σχέση συμπάθειας με ελάχιστους, γιατί είμαστε πολύ διαφορετικοί ως χαρακτήρες, είναι άλλη η στάση ζωής με τη δική μου. Με ελάχιστους έχουμε φθάσει σε ένα επίπεδο ώστε να μπορώ να πω ότι είναι φίλοι μου, κι αυτοί έχουν κλείσει την καριέρα τους.
Ποιο είναι το δημοσιογραφικό όριο για την προστασίας της ομάδας; Γράφονται όλα;
Όλα γράφονται με τρόπο. Το ζητούμενο είναι να κοιμάσαι ήσυχος τα βράδια. Αν κάτι δεν γράφεται, θα πρέπει να το περάσεις με εύσχημο τρόπο, να το υπονοήσεις. Νομίζω ότι πλέον με παρακολουθεί ένα κοινό πολύ εκπαιδευμένο. Αυτοί που δεν με γουστάρουν δεν θα με καταλάβουν ποτέ. Απευθύνομαι σε έναν μεγάλο πυρήνα ανθρώπων. Διαλέγω το κοινό μου και για να το πω λαϊκά, αυτοί δεν είναι οι σαλιάρηδες. Δεν τους αρέσει η ίντριγκα και είναι ρεαλιστές. Είναι οι ίδιοι που θέλουν τον Σάντος προπονητή στον ΠΑΟΚ, έχουν τον Κωστίκο πρότυπο, δεν θα ακούσουν Παντελίδη κ.λπ. Είναι πολλοί, απλώς δεν κάνουν θόρυβο.
Η μεταγραφή του Μπερμπάτοφ ήταν η μεγαλύτερη δημοσιογραφική επιτυχία σου;
Νομίζω ήταν η συνέντευξη με τον Σικαμπάλα, πριν από 10-12 χρόνια. Είχε μόλις ανοίξει η SportDay. Τον είχε κλείσει ο ΠΑΟΚ, αλλά δεν το «έδινε» στα μίντια. Με παίρνει ο Χελάκης και μου λέει «πήγαινε βρες τον, δεν με νοιάζει πόσα λεφτά θα φας». Ο μάνατζερ του παίχτη, δασκαλεμένος από τον ΠΑΟΚ, έλεγε ότι ήταν στο Ασουάν, καμιά 700 χλμ. νότια του Καΐρου. Φθάνω στο Κάιρο έχοντας στη διάθεσή μου 29 ώρες. Κατεβαίνω στο αεροδρόμιο, δεν ξέρω κανέναν, βρίσκω κάποιον που απλώς μου αρέσουν τα μούτρα του. Έχω δωροδοκήσει το μισό Κάιρο, έχω χαλάσει 1.500 ευρώ, που σε αιγυπτιακό νόμισμα δεν χωρούσαν στις τσέπες μου. Η μεγάλη τύχη είναι ότι πέφτω στις εκλογές της ομάδας Ζάμαλεκ, 50.000 άνθρωποι ψήφιζαν στο παλιό γήπεδο. Το βράδυ κάνω κάποιες δημόσιες σχέσεις. Βρίσκω τον πατέρα του Μέγκαχεντ, που αρνείται να μου δώσει τον Σικαμπάλα γιατί είχαν τοπική έχθρα. Τελικά, βρίσκω τον προπονητή της Εθνικής Ελπίδων της Αιγύπτου και τον πείθω να τον φέρει στην προπόνηση, αν και ήταν παίχτης της ανδρικής ομάδας. Κάνω κανονικά συνέντευξη και φωτογραφίες. Είχε χαλάσει η ψηφιακή μηχανή και βρήκα μία φωτογραφική μιας χρήσης, ροντέο κανονικό. Ελάχιστοι συνάδερφοι θα το έκαναν αυτό. Εκεί λειτούργησα παοκτσίδικα.
Τι σημαίνει για σένα η φετινή επέτειος των 90 χρόνων ΠΑΟΚ;
Κοίτα, είμαι εναντίον των επετείων και των εκδηλώσεων. Τι σημαίνει ΠΑΟΚ είναι στην ψυχή του καθενός. Έζησα πολλά χρόνια σε εχθρικό περιβάλλον για τον ΠΑΟΚ. Στο σχολείο ήμουν μόνος, σε μια εποχή επί Βουλινού που δεν πηγαίναμε καλά. Θυμάμαι μια φορά είχαμε χάσει από τον Αθηναϊκό 4-1, μας είχε βάλει γκολ ο Σπίνουλας, δεν μπορούσα να κοιμηθώ το βράδυ. Ο ΠΑΟΚ και η οικογένειά μου διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα μου. Ο θείος μου, Αχιλλέας Σαββίδης, έπαιζε στον ΠΑΟΚ τη δεκαετία '60, είχε βάλει καταπληκτικό γκολ-ψαλίδι με τον Ολυμπιακό.
Τι γνώμη έχεις για τον Ιβάν Σαββίδη;
Είναι ένας άνθρωπος που δεν έχει προσαρμοστεί στην ελληνική πραγματικότητα. Κι επειδή ανήκει στη συντηρητική πτέρυγα, το περιβάλλον που έχει διαμορφώσει γύρω του είναι αυτό που κράτησε τον ΠΑΟΚ στη μιζέρια για πολλές δεκαετίες. Δεν έχει φροντίσει να φτιάξει ένα περιβάλλον σύγχρονο, ρεαλιστικό. Έχει καλές προθέσεις, έχει αναπτύξει κομμάτια της εταιρείας, αλλά μια ΠΑΕ έχει σταθερό πελατειακό κοινό, που είναι συναισθηματικά συνδεδεμένο με το προϊόν. Δεν είναι η Donskoy Tabak, η Agrokom, η ΣΕΚΑΠ, ούτε ξενοδοχείο στο Παλιούρι. Για να πετύχει στον ΠΑΟΚ θα πρέπει να ακολουθήσει ευρωπαϊκές ταχύτητες. Το ρωσικό μοντέλο δεν έχει σχέση με το ευρωπαϊκό και ο ανταγωνισμός στο ποδόσφαιρο είναι αμείλικτος.
Νοσεί το ελληνικό ποδόσφαιρο;
Ξεκάθαρα. Δεν υπάρχει προϊόν. Αυτοί που πληρώνουν, Nova, ΟΠΑΠ, στοιχηματικές εταιρείες, η Πολιτεία, δεν μπορούν να επιβάλουν ξεκάθαρους κανόνες διεξαγωγής του παιχνιδιού.
Ο ΠΑΟΚ πότε θα πάρει πρωτάθλημα;
Όταν υπάρξει προϊόν και όταν ο οργανισμός του αποβάλει τα τοπικά συμπλέγματα. Ο ΠΑΟΚ δεν είναι ομάδα της Θεσσαλονίκης, είναι της Κωνσταντινούπολης. Άρα δεν μπορεί να απευθύνεται μόνο στο πλαίσιο της τοπικής κοινωνίας, σε ένα μικρόκοσμο που εγκλωβίζει ό,τι πάει να συμβεί.
Στον προπέρσινο τελικό Κυπέλλου σού έκοψαν τη διαπίστευση. Είσαι σε κόντρα με την ΕΠΟ;
Είμαι σε κόντρα με οτιδήποτε παίζει με την ψυχή και το ψωμί μου. Η ΕΠΟ σήμερα είναι όργανο εγκληματικής οργάνωσης, είναι ελεγχόμενη 100%. Δεν τους ενδιαφέρει το ποδόσφαιρο. Δεν τα λέω αυτά επειδή είμαι ΠΑΟΚ, αλλά επειδή αγαπάω το ποδόσφαιρο. Έχω παίξει μπάλα, έχω ψύχωση με το άθλημα, μπορεί να δω αγώνα ερασιτεχνικού πρωταθλήματος.
Θα ήσουν γραφείο Τύπου στον ΠΑΟΚ;
Όχι, γιατί δεν θα μπορούσα να δουλέψω για κάποιους που ξέρουν τον ΠΑΟΚ λιγότερο από εμένα, και μάλιστα να με κατευθύνουν. Δεν είναι ντροπή, ίσα-ίσα είναι τιμητικό να σε εμπιστεύεται μια εταιρεία με τέτοιους τζίρους. Απλώς, ως χαρακτήρας δεν αντέχω να μου λέει οποιοσδήποτε στον πλανήτη Γη για τον ΠΑΟΚ, δεν το ανέχομαι.
Η κόντρα με τον Άγγελο Αναστασιάδη;
Το πρόβλημά μου με τον Άγγελο δημιουργήθηκε τη χρονιά που ο ΠΑΟΚ είχε τη μεγαλύτερη ευκαιρία της ιστορίας του να μπει στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ. Δεν εκτελώ όποιον κάνει ένα λάθος, όμως αυτός δεν παραδέχεται τα λάθη του. Ο ίδιος και ο μηχανισμός του προσπαθούν να στρέψουν αλλού τις ευθύνες του.
Το κλαμπ του Άγγελου για το μόνο που δεν με έχει κατηγορήσει είναι ότι βιάζω παρθένες στην Αριστοτέλους. Είναι placebo η κόντρα Αθήνας-Θεσσαλονίκης;
Είναι αστεία. Δες την Πόρτο, στη δεύτερη πόλη της Πορτογαλίας, που έχει δημιουργήσει όμως αυτοκρατορία στο ποδόσφαιρο. Οι άνθρωποι δούλεψαν οργανωμένα και κατέκτησαν 20 πρωταθλήματα σε 25 χρόνια. Αν έχεις πρόβλημα με την Αθήνα, παρουσίασε έναν μηχανισμό που θα μπορεί να αντεπεξέλθει στον τρόπο που λειτουργεί αυτή.
Έχεις φίλους Ολυμπιακούς;
Βέβαια, αφού έζησα τόσα χρόνια στην Αθήνα. Κοίτα, ο Ολυμπιακός διανύει περίεργη περίοδο. Έχω πολλούς φίλους Ολυμπιακούς που σιχαίνονται αυτό που συμβαίνει, και γι' αυτό είναι άδειο το γήπεδο. Δεν τους εκφράζει, έχουν αγανακτήσει. Οι οπαδοί δεν είναι τόσο χαζοί όσο νομίζουν πολλοί. Απλώς, η Πολιτεία, όποιος κι αν ηγείται αυτής, αδιαφορεί για το προϊόν, επειδή υπάρχουν μικροσυμφέροντα.
Απολαμβάνεις τη δημοσιότητα;
Και ναι και όχι. Είναι κομμάτι της δουλειάς. Δεν πρέπει να τη «βλέπεις». Ο κόσμος έχει τη δική του αγωνία.
Είσαι αθυρόστομος, «πουλάς» μια ροκ περσόνα;
Με αγαπάνε και με μισούν ταυτόχρονα. Κι έπειτα πάντα άκουγα thrash, hard rock, αμερικανικό progressive, grunge, κι αυτά ακούω ακόμα. (γελάει)
Θεωρείς ότι κάποιες φορές ξεπερνάς το μέτρο;
Ναι, το μέτρο, όμως, που έχουν ορίσει οι άλλοι. Ορισμένες φορές ξεφεύγω, αλλά το κάνω περισσότερο για χαβαλέ, όχι για να προκαλέσω, και ποτέ μεταφέροντας ψεύτικες ειδήσεις.
Νύχτα και γυναίκες;
Τα αγαπώ και τα δύο. Αν και η νύχτα πλέον δεν έχει να μου δώσει πολλά, γι' αυτό έχω ηρεμήσει. Οι γυναίκες είναι ιστορία.
Χρήματα έβγαλες;
Ό,τι βγάζω το τρώω. Δεν έχει πληρώσει καμία γυναίκα δίπλα μου, όμως δεν έκανα ποτέ και τον «χορηγό», να πληρώσω δηλαδή πλαστικά βυζιά. Βοήθησα φίλους, συγγενείς, μέχρι εκεί. Γενικά, δεν έχουν περάσει πάρα πολλά χρήματα από τα χέρια μου. Τα πρώτα χρόνια της δημοσιογραφίας πέρασα δύσκολα. Δούλευα παράλληλα στο Berlin και στο Silver Dollar, σχολούσαμε 9 το πρωί. Από τη δημοσιογραφία έβγαζα τότε 40.000 δραχμές τον μήνα και στο μπαρ έπαιρνα μεροκάματο 10.000 δραχμές.
Πόσα τατουάζ έχεις;
Τέσσερα και θα κάνω κι άλλα. Όλοι οι φίλοι μου άνοιξαν τατουατζίδικα.
Πόση ώρα της μέρας καταλαμβάνει η ενασχόληση με τον ΠΑΟΚ;
Όσο είμαι ξύπνιος, ένα 70%. Γι' αυτό έχω τέτοια αυτοπεποίθηση όταν μιλάω για τον ΠΑΟΚ. Πολλές φορές είναι κουραστικό ακόμη και για μένα, θέλω να τα σβήσω όλα. Αλλά είναι η ζωή μου. Όταν χάνει η ομάδα, το επόμενο διήμερο πρέπει να σφίξω τα δόντια για να λειτουργήσω επαγγελματικά. Δεν με πειράζει να χάνει για αγωνιστικούς λόγους. Δεν μπορώ να το αντέξω όταν με πιάνουν βλάκα. Ο ΠΑΟΚ είναι πολύ αλήτικη, με την καλή έννοια, ομάδα. Απλώς όσοι διαχειρίζονται τις τύχες της δεν έχουν τα ίδια επίπεδα αλητείας.
Αν δεν ήσουν ρεπόρτερ ΠΑΟΚ;
Δεν ξέρω να κάνω τίποτα άλλο. Ίσως να ήμουν σεφ, γιατί μου αρέσει να μαγειρεύω, να κάνω κάπου δημόσιες σχέσεις ή stand-up comedy. Μέχρι εκεί, ούτε λάμπα δεν ξέρω να αλλάζω. Δεν οδηγάω, συνειδητά γιατί θα σκοτωθώ.
Τι θα κάνεις τώρα που θα φύγω;
Έχω φωνάξει ηλεκτρολόγο γιατί δεν μπορώ να αλλάξω μια ασφάλεια στον πίνακα.
Περισσότερα από το VICE
