Δεν είναι off topic γιατί απαντάει στην "ανικανότητα" του Σούλη. Ουσιαστικά πήρε το διπλό το οποίο μας στέρησαν τα κοράκια.
Και μερικές διευκρινήσεις. Όσοι είδαμε τον ΠΑΟΚ της δεκαετίας '80 και '90 μας κακοφαίνεται να τον βλέπουμε να χάνει από ομάδες τύπου Κολοσσού και Καβάλας. Τα πράγματα όμως έφτασαν εδώ μετά τα γνωστά λάθη. Πριν δύο χρόνια μας έσωσε το Αεκάκι του Δρόσου (λόγω των σχεδίων του). Τόσο μικρύναμε. Μας πονάει αλλά αυτή είναι είναι η αλήθεια. Και ενώ φέτος δεν ξέραμε καν αν παίρναμε πιστοποιητικό συμμετοχής στο πρωτάθλημα, ήρθε αυτή η διοίκηση, η οποία αφού ξεπέρασε σορία προβλημάτων, κατάφερε να δημιουργήσει και μία αρκετά καλή ομάδα. Όπως είναι γνωστό, φέτος πληρώνονται 2,5 ομάδες (μιάμιση τα χρέη και μία η φετινή). Μπορούσαμε να έχουμε ένα ρόστερ με 10 καλούς παίκτες? Όχι βέβαια. Έτσι "συμπληρώθηκε" το ρόστερ με τα γνωστά "λοιμά". Μην ξεχνάμε και την "υποχρεωτική" παραμονή των Τσιάρα και Καυκή (δέσμευση από τα συμβόλαιά τους). Μέσα σε όλες τις δυσκολίες θα πρέπει να προσθέσουμε και την εικόνα του κακοπληρωτή που μας συνόδευε. Ποιος επαγγελματίας παίκτης ήθελε να έρθει σε μία ομάδα όπου οι περισσότεροι έμειναν απλήρωτοι με αποκορύφωμα το περσινό διώξιμο του μισού απλήρωτου ρόστερ!
Όσο για το αν μπορούμε να διεκδικήσουμε Ευρωλίγκα σε 2-3 χρόνια, και βέβαια μπορούμε. Υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις: Κόσμος, ιδιόκτητο γήπεδο, know how. Το θέμα είναι να εξαφανιστεί το χρέος. Μόνο αυτό το βαριδιο μας κρατάει χαμηλά. Αν η διοίκηση καταφέρει να νικήσει αυτό το θεριό, τότε η επιτυχία είναι δεδομένη.
Η επιτυχία περνάει από το χέρι μας. Όσο πιο κοντά είμαστε στην ομάδα τόσο πιο σίγουρη είναι.
Υ.Γ.1 Κανένας δεν θέλει να χάνουμε. Ούτε καν από τον πρωταθλητή Ευρώπης. Το θέμα είναι πως διαχειρίζεσαι τις ήττες. Μετά το +35, όταν όλοι πετούσαμε στα σύννεφα, ο Σούλης είπε πως θα έρθουν και πίκρες. Η ομάδα έχει αδυναμίες. Αλλά ποιος τον άκουγε? Τώρα είναι άχρηστοι και ανίκανοι. Μέχρι την επόμενη επιτυχία που θα ξαναλλάξουν τα πράγματα....
Υ.Γ.2 Ο Σούλης στηρίζει τους παίκτες όπως πρέπει να κάνει κάθε σωστός προπονητής. Όταν όλοι κράζουμε, αυτός πρέπει να μπαίνει μπροστά. Όχι να κράζει κι αυτός από πάνω. Τον εμπιστεύομαι και ξέρω πως θα καταφέρει ότι δυνατόν μπορεί με τα υπάρχοντα δεδομένα.