Αλέξης Σπυρόπουλος
Εξτρέμ... από την πατρίδα των εξτρέμ
15/12/09
Βγαίνοντας για ψώνια στην αγορά των μεσαίων και μικρομεσαίων κλαμπ της Πορτογαλίας, μια αγορά από πάσης πλευράς πολύ ταιριαστή στις δικές μας ανάγκες και δυνατότητες, είναι όλα καλά... αρκεί να μην ψάχνεις για άσους και εννιάρια. Τερματοφύλακα ή σέντερ φορ. Εάν υπήρχαν, θα τους είχαν βρει πρώτοι ο Ρούι Κόστα για την Μπενφίκα ή τα κυνηγόσκυλα του Πίντο ντα Κόστα για την Πόρτο.
Οπως βρήκαν (για την εστία τους) τον Ελτον στη Λεϊρία ή τον Ζούλιο Σέζαρ στην Μπελενένσες. Αλλοι δεν υπάρχουν, και γι' αυτό, για σέντερ φορ, αναγκάζονται να πάνε κι εκείνοι σε εισαγωγές. Από τον Καρδόσο έως τον Φαλκάο και από τον Χαλκ έως τον Σαβιόλα. Στην Εθνική, δε, τερματοφύλακας παίζει, ελλείψει άλλων, ο απλώς αξιοπρεπής Εντουάρντο της Μπράγκα και σέντερ φορ (αφού έζησαν, επί χρόνια, στην πλάνη του Παουλέτα και του Νούνο Γκόμες) απόειδαν... και έκαναν Πορτογάλο τον Βραζιλιάνο Λιέντσον της Σπόρτιγκ.
Για όλες τις υπόλοιπες θέσεις πάνω στο γρασίδι, όμως, κλείνεις τα μάτια και τραβάς άφοβα! Σέντερ μπακ, μέσοι, εξτρέμ, κυρίως εξτρέμ. Η πατρίδα των εξτρέμ. Εδώ η πιθανότητα να πέσεις στην περίπτωση, και να χάσεις τα λεφτά, είναι σχεδόν ακραία. Εάν κρατήσεις τα μάτια ανοιχτά, την εκμηδενίζεις. Ο ΠΑΟΚ εγκαινίασε, στην κοινότητα της Σούπερ Λίγκας, τα ψώνια Ιανουαρίου με ένα εξτρέμ... από την πατρίδα των εξτρέμ. Οτι τον διάλεξε ο Σέρζιο Κονσεϊσάο στο «ντεμπούτο» του (στη θέση του Ζήση Βρύζα), ότι θα τον δουλέψει ο Φερνάντο Σάντος κι ότι ο στόχος είναι να τον ταιριάξουν στα «φτερά» της ομάδας με τον Βιεϊρίνια, όλο αυτό είναι το πακέτο που συρρικνώνει το ενδεχόμενο αποτυχίας.
Γρήγορος, μπριόζος, με τεχνική, με δυνατά πόδια, με ξαφνικές αλλαγές κατεύθυνσης ενώ βρίσκεται σε πλήρη επιτάχυνση, ο Κριστιάνο ήταν ο μοναδικός ποδοσφαιριστής για τον οποίο λάμβαναν ξεχωριστή μέριμνα να κάνουν τις προσαρμογές τους η Πόρτο, η Μπενφίκα, η Σπόρτιγκ όποτε ήταν να παίξουν με την Πάσος Φερέιρα. Ενας ακραίος επιθετικός, για αριστερά ή για δεξιά, σε πολύ υψηλότερο επίπεδο (για να έχουμε ένα μέτρο) από τον Λεονάρντο που πήρε η ΑΕΚ από τον Λεβαδειακό, πιο εξελιγμένος ως μοντέλο από τον Ζούλιο Σέζαρ που έπαιζε στην ΑΕΚ και τώρα συνεχίζει (μαζί με τον άλλον Ζούλιο Σέζαρ, τον στόπερ του Ολυμπιακού) στην Τουρκία, ακόμη όχι Βιεϊρίνια. Και με ένα καλό. Οτι ήταν πάμφθηνος και δεν έτρεξε κανείς, για την έλευσή του, στο αεροδρόμιο! Πολύ καλό.
Οταν ο Σέρζιο Κονσεϊσάο σταμάτησε, ο ΠΑΟΚ ξέμεινε με εξτρέμ τον Βιεϊρίνια και τον Κουτσιανικούλη. Δύο, για τις δύο θέσεις! Διότι είναι ομάδα, ο ΠΑΟΚ, που κατά κανόνα παίζει με δύο στα άκρα. Οταν, επίσης, αποφάσισαν ότι για διάφορους λόγους ο Χούτος, ο Μπακαγιόκο, ο Αναστασάκος, ο Αθανασιάδης δεν επρόκειτο να ανήκουν στο ρόστερ 2009-2010, ο ΠΑΟΚ ξέμεινε με σέντερ φορ τον Μουσλίμοβιτς και τον Παπάζογλου. Και κάποιες φορές, επειδή χτύπησε κι ο «περιφερειακός» Φιλομένο, έφτασε να παίξει με τον Ιβιτς ή τον Κοντρέρας. Στη δε Καβάλα, την Κυριακή, απόντος και του Μουσλίμοβιτς, στον πάγκο διαθέσιμοι υπήρχαν ο Κουτσιανικούλης, πέντε μεσοαμυντικοί κι ο δεύτερος γκολκίπερ. Διόλου παράξενα, ο Σάντος έκανε μια αλλαγή από τις τρεις που είχε δικαίωμα να κάνει.
Η αστοχία δεν είναι, μόνον, αριθμητική. Οτι πρόκειται, δηλαδή, για κουκιά που δεν βγαίνουν. Ηταν και «επί της ουσίας». Οτι δύο άγουρα παιδιά από τις Ελπίδες, ο Παπάζογλου κι ο Κουτσιανικούλης, έξοχες επενδύσεις μεν, αλλά με ανάγκη χρόνου ώσπου να γινωθούν και να γίνουν αληθινοί «παίκτες ΠΑΟΚ», επωμίστηκαν εδώ και τώρα, απότομα και εκτός λογικού προγραμματισμού, βάρη. Να δώσουν άμεσες λύσεις. Δεν τις δίνουν και είναι αναμενόμενο. Οπως είναι αναμενόμενο ότι, ακριβώς επειδή αντιλαμβάνονται πως δεν τις δίνουν, η αυτοπεποίθησή τους έχει βρει πάτωμα.
Ο Κριστιάνο είναι η πρώτη κίνηση-βήμα προς την αποκατάσταση της ισορροπίας. Μένει η δεύτερη, ο σέντερ φορ. Από μια άλλη, όποια να 'ναι... πλην Πορτογαλίας, αγορά.
http://www.exedrasports.gr/blogs/articleblog/?aid=47991&cid=92