Η εμφάνιση με τον βάζελο και κυρίως οι δηλώσεις του προπονητή και του τερματοφύλακά μας που ακολούθησαν δημιουργούνε κάποιες απορίες στον κόσμο του ΠΑΟΚ, που καλό θα ήταν να απαντηθούν το συντομότερο δυνατό από τη διοίκηση, γιατί κάποια πράγματα είναι πολύ σοβαρά για να σέρνονται έτσι.
Ο ΠΑΟΚτσής έχει το δικαίωμα να μάθει ποιοι είναι οι στόχοι της ομάδας μας και κυρίως να μάθει γιατί ενώ βρισκόμαστε στο 3ο και κρισιμότερο έτος του περίφημου τριετούς πλάνου που προέβλεπε πρωταθλητισμό, παριστάνουν όλοι του αγωνιστικού ότι το ξέχασαν ή ότι δεν το έχουν ακούσει ποτέ και άρχισαν όντες 10 πόντους από την κορυφή και αποκλεισμένοι από την Ευρώπη να διδάσκουν "ρεαλισμό" στο λαό του ΠΑΟΚ.
Υπάρχουν δύο και μόνα τεινά.
Ή το πλάνο πρωταθλητισμού ισχύει ακόμη, οπότε κάποιοι δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους και θα πρέπει να στρωθούν σε αυτή, κόβωντας παράλληλα τις δηλώσεις δεξιά κι αριστερά και κυρίως να μιλάνε για ρεαλισμό και να θαυμάζουν τα κωλοχανεία των Αθηνών και τους παίχτες τους. Γιατί αν δεν κατάλαβαν σε ποια ομάδα παίζουν, τότε θα πρέπει η ΠΑΕ να τους το μάθει, έστω και τώρα. Άντε γιατί έχει παραγίνει το κακό με τις δηλώσεις για τη δύναμη των αντιπάλων και τα μυαλά μας πονάνε. Και πονάνε ακόμη περισσότερο βλέποντας αυτό το ξεφτιλίκι που μας παρουσιάζουν ως ποδόσφαιρο.
Ή αλλιώς υπάρχει και η περίπτωση το πλάνο να απέτυχε ήδη, οπότε πρέπει να μας πούνε οι αρμόδιοι το λόγο που αυτό έγινε κατά τη γνώμη τους, που είναι η μόνη που μετράει, γιατί όλοι έχουμε μία απόψη για το τι μπορεί να φταίει, αλλά ποιος νοιάζεται για τη δική μας γνώμη. Αυτούς θέλουμε να ακούσουμε. Σε περίπτωση που υπάρχουν υπαίτιοι της αποτυχίας να πληρώσουν το τίμημα αυτής και ο ΠΑΟΚ να προχωρήσει επιτέλους προς το μέλλον του.
Αυτά είναι μάγκες τα τεινά. Ή ακόμη κάνεις πρωταθλητισμό και αντί να νιώθεις ξεφτίλα από τους 10 πόντους διαφορά από την κορυφή και τους 5 πόντους διαφορά από τον υποβιβασμό, το βουλώνεις από ντροπή και κοιτάς να αλλάξεις τα πράγματα, είτε έχει αποφασίσει ολόκληρος ο οργανισμός ΠΑΟΚ ότι δεν είμαστε έτοιμοι, οπότε το ξεκαθαρίζουν στο λαό, του λένε γιατί το πλάνο βγήκε ανέφικτο τελικά και κυρίως το τι έχουν σκοπό να κάνουν, ώστε ο ΠΑΟΚ να πάψει να είναι ένας θλιβερός κομπάρσος στο πιο βρώμικο πρωτάθλημα του κόσμου.
Δεν υπάρχει όμως χειρότερο πράγμα από το να μιλάς στον κόσμο για πρωταθλητισμό χωρίς να το πιστεύεις και μετά όταν ξεγυμνώνεσαι ή βγαίνεις αληθινός (το ίδιο κάνει) να το γυρνάς και να μιλάς για ρεαλισμό. Αν θέλετε να μιλήσουμε για ρεαλισμό τότε, επειδή ο οπαδός του ΠΑΟΚ δεν είναι κανένα χαζοχαρούμενο που ενθουσιάζεται και δεν μπορείς να το μαζέψεις μετά, θα πρέπει να δωθεί ένα ρεαλιστικό πλάνο για το πως θα φτάσουμε εκεί σε λίγα χρόνια. Να ζητηθεί και υπομονή και στήριξη και πίστωση χρόνου και ό,τι θέλετε, αρκεί στο τέλος του δρόμου να συναντώνται τα σχέδιά σας με τα όνειρά μας.
Γιατί πρέπει να καταλάβετε και τον κόσμο εκεί στην ομάδα, όταν ακούει και κυρίως βλέπει από την ομάδα να μη πιστεύει πως μπορεί να κάνει το βήμα παραπάνω και εύλογα απορεί για το σκοπό που αντί να χτίζεται μία ομάδα από πιτσιρίκια σιγά σιγά βλέπει όλο και περισσότερους 30+ να παίζουν και μάλιστα ποδόσφαιρο σκοπιμότητας μέχρι αηδίας. Να καταλάβει γιατί έχουμε έναν προπονητή που δεν είναι για να χτίζει ομάδες για το μέλλον (ποτέ δεν το έκανε) αλλά είναι "ειδικός" μόνο για το εδώ και τώρα αποτέλεσμα, δουλεύοντας κατά βάση με έτοιμους παίχτες; Και κυρίως να καταλάβουμε το σκοπό για τον οποίο παίζουμε με τόση σκοπιμότητα, αφού δεν κυνηγάμε στην ουσία το πρωτάθλημα.
Ο κόσμος είμαστε μπερδεμένοι και αυτό το διαπιστώνει κανείς σε δευτερόλεπτα αν μιλήσει με κάποιους ΠΑΟΚτσήδες. Οι μισοί μιλάνε για αποτυχία και αλλαγές και οι άλλοι μισοί για υπομονή και σταθερότητα. Οι μεν θεωρούν ότι χάθηκαν οι στόχοι και οι δε πως δεν χάθηκε τίποτα. Δεν τρελάθηκαν όλοι. Και οι μεν και οι δε βασίζονται σε όσα ακούνε από τα μέλη της ομάδας. Η ίδια η ομάδα μίλησε για πρωταθλητισμό φέτος και η ίδια η ομάδα μιλάει για τεράστιες διαφορές στα μπάτζετ και επομένως στη ποιότητα των αντιπάλων. Αυτά κύριοι δεν συμβαδίζουν.
Γι' αυτό το λόγο απαιτούνται άμεσα ξεκάθαρες εξηγήσεις από την μόνη αρμόδια να μιλήσει για το που πάμε, τη διοίκηση της ΠΑΕ. Ο ΠΑΟΚτσής θέλει να ακούει αλήθειες, όσο δύσκολες κι αν είναι. Αλήθειες πραγματικές και ξεκάθαρες όμως κι όχι να ακούει μειωτικές απόψεις για τον ΠΑΟΚ που κάποιοι στο αγωνιστικό τμήμα χρησιμοποιούν για να καλύψουν την ανεπάρκειά τους και για να διώξουν από πάνω τους την πίεση της μεγάλης ομάδας. Αυτές τις δηλώσεις ντροπή που ακούμε συνέχεια και κάποιοι τις ονομάζουν ρεαλισμό. Έγινε ρεαλισμός και η ηττοπάθεια τώρα.
Ο ΠΑΟΚ και ο ρεαλισμός για όσους δεν ξέρουν είναι δύο έννοιες που δεν συμβαδίζουν. Αν είμασταν ρεαλιστές όταν ιδρυθήκαμε δεν θα πηγαίναμε κόντρα στο κατεστημένο της πόλης, ούτε μετά θα τα βάζαμε με την δύναμη, τον πλούτο και την πουστιά του ΠΟΚ, ούτε θα ορθώναμε ανάστημα στη περίπτωση Κούδα, ούτε θα απαιτούσαμε από την ομάδα μας να τα βάλει με όλη αυτή τη δύναμη και να νικήσει και βεβαίως ούτε θα κερδίζαμε ποτέ ρεαλιστικά τίτλους. Θα είμασταν όπως κάθε άλλη ομάδα αυτής της χώρας, πλην των τριών δυναστών. Μία ομαδούλα μικρή και συμβιβασμένη με τη μικρότητά της. Και κυρίως θα είμασταν ένας μικρός λαός χωρίς όνειρα.
Τον ΠΑΟΚτσή δεν μπορεί κανείς να του πάρει τα όνειρα. Ο ΠΑΟΚτσής εκ φύσεως ονειρεύεται. Ο ρεαλισμός ο δικός μας έχει τον ΠΑΟΚ ψηλότερα από τον καθένα. Δεν έχουμε την απαίτηση από τον κάθε επαγγελματία να νιώσει όπως εμείς. Έχουμε όμως την απαίτηση από τον καθένα που έχει την τιμή να υπηρετεί αυτή την ιδέα και να πληρώνεται γι' αυτό, να καταλάβει τις αρχές και τη νοοτροπία αυτού του συλλόγου. Αυτό πρέπει κάποιοι μέσα στην ομάδα να αναλάβουν να το ξεκαθαρίσουν στους επαγγελματίες μας. Και σε όποιον αρέσει, αλλίως τη βόλτα του. Σεβασμός στην ιδέα του ΠΑΟΚ.
Αν δεν μπορούν να καταλάβουν σε ποια ομάδα είναι να θυμήσουμε τι αντιπροσωπεύει αυτή.
Ο ΠΑΟΚτσής είναι περήφανος και δεν ανέχεται να περιφέρεται φοβισμένος στα γήπεδα και δεν αναγνωρίζει κανέναν ανώτερό του
Ο ΠΑΟΚτσής αντιστέκεται στην αδικία και την πολεμάει, αρνούμενος να κρυφτεί πίσω από δικαιολογίες και κυρίως να σκύψει το κεφάλι ηττημένος από τη δύναμη και την εξουσία
Ο ΠΑΟΚτσής ονειρεύεται και αυτό το όνειρο τον οδηγεί ως φάρος φωτεινός από την ίδρυσή του, αρνούμενος να βάλει τα όνειρά του σε καλούπια και να απλωθεί όσο το πάπλωμα. Ο ΠΑΟΚτσής πάντα κοιμάται ξεσκέπαστος για να είναι ελεύθερος.
Ο ΠΑΟΚτσής τέλος κατακτά και αυτό είναι αδιαχώριστο κομμάτι του. Όσα εμπόδια και να βρει μπροστά του δεν λυγίζει, αλλά όσες πληγές και να έχει σηκώνεται ξανά και ξανά μέχρι να νικήσει (α ρε Πάμπλο ΠΑΟΚτσάκι μοναδικό).
Αυτά για να τελειώνουμε επιτέλους με το "ρεαλισμό" που βολεύει όσους δεν μπορούν και να γίνουμε επιτέλους ΠΑΟΚ. Και όποιος αντέξει...
PAOKCURE, 27/10/2009
