Πραγματικά υπεροχο το κειμενο της KATISI.
Εμενα δε θελω να κρυψω πως με έκανε να δακρύσω ενα αλλο κείμενο. Αυτό που είναι παρακάτω στο παράθεμα.
Για μενα αυτος ο αγωνας ηταν ο πρωτος μου στην τουμπα.Ηταν ενα ονειρο που το περιμενα χρονια και παρα την ηττα παραμενει μια απο τις πιο ομορφες στιγμες στη ζωης μου.Μπηκα στο γηπεδο και τρελαθηκα με ολη τη σημασια και δεν ηθελα να τελειωσει ο αγωνας με τπτ, περνουσε και η ωρα πολυ γρηγορα ρε γμτ.Βαζουμε το γκολ και ημουν σιγουρη πως η νικη θα ναι δικη μας αλλα δυστυχως αλλιως ηταν η εξελιξη του αγωνα.Τεσπα τελειωνει ο αγωνας και απ τη μια ενιωθα ομορφα για την ολη διαδικασια που παρακολουθησα και απ την αλλη υπηρχε μια πικρα γαμωτο που ειχαν βουρκωσει τα ματια μου και κρατουσα το κεφαλι μου καθως δε μπορουσα να πιστεψω τι ειχε συμβει.Υπηρχε κοσμος που γκρινιαζε και αλλος κοσμος που απλα καθοταν στο καρεκλακι διχως μιλια και παγωμενο βλεμα.Σηκωνομαστε φευγουμε απο το γηπεδο και η φωνη απ τη μια ειχε κλεισει λογο των συνθηματων και του κραξιματος που ριξαμε στον κακο και απ την αλλη γιατι η στενοχωρια εφτανε στα ορια της.Μετα απο 2 μερες προσπαθουμε ολοι να συνελθουμε αλλα η απελπισια πεφτει συννεφο.Μακαρι να δουμε στη συνεχεια αλλαγες και αυτη η ηττα που μας πονεσε ολους παρα πολυ να ξεχαστει απο αλλες μεγαλες χαρες...Αντε ρε ΠΑΟΚΑΡΑ
Lydia τη πρώτη φορά που βρέθηκα στο ναο μας επίσης ήταν με ήττα.
Μη σε ξενερώνουν τα αποτελέσματα. Το πετσί της φυλής μας εχει αντέξει πολλά και θα αντέχει πολλά. Οταν πηραμε τη πιο σοφή απόφαση της ζωής μας, δηλαδή να γίνουμε ΠΑΟΚ, ολα αυτά τα γνωρίζαμε. Είμαστε ανθρωποι που δε διλιάσαμε, δε κολώσαμε, δε φοβηθήκαμε να διαλέξουμε το δυσκολο δρόμο της γνησιότητας και της καθαρότητας και όχι τον ευκολο που εχει διαλλέξει ο περίγυρός μας, της γκλαμουριάς, της φαμφάρας, του ψευδους, της υποκρισίας, της ειρωνίας και εν τέλει την ευκολία των τροπαίων και των δισεκατομμυρίων.
Οπως είπα, το πετσί της φυλής μας είναι φτιαγμένο για να αντέχει. Για καποιους το βαπτισμα του πυρός έγινε σε μια χρονιά όπου το πετσί τους αντεξε να κάνει 5.000 χιλιομετρα για να δει τον ΠΑΟΚ να παίρνει 1 βαθμό στο ποδόσφαιρο σε μια χρονιά που ειμαι βεβαιος δε προκειται να ξαναυπάρξει. Αυτά που όμως μενουν είναι ανεκτήμιτα, ποιο άξια και απο τους 12 βαθμούς που θα μπορούσε να γευθεί.
Μη σε κολώσει τιποτα
Οταν διαβαζω τετοια ποστ, οπως της Lydia ειμαι πολύ περίφανος που ειμαι ΠΑΟΚ.