Τελικά ήταν όντως μπαμ η τελευταία μεταγραφή της ΠΑΕ. 9 σελίδες σε λίγες ώρες ούτε με τον Ντάνι Άλβες δεν γεμίζαμε, όπως είπε εύστοχα ένας αδερφός πόσες σελίδες πριν.
Εγώ δεν θα πω τη γνώμη μου όχι για να πείσω τώρα κανέναν. Ίσα ίσα πάνω στη τσατίλα σας μαλάκα θα με πείτε οι περισσότεροι. Αλλά γιατί, ίσως να φταίνε τα γεράματα που σβήνουν τη φλόγα της ψυχής ή αλλιώς δίνουν περισσότερη σοφία στο μυαλό (έτσι για να ξεχαστείτε με καμιά μαλακία
), τα βλέπω πιο κουλ τα πράγματα.
Χθες μόλις άκουσα πως πήραμε τον Μουν είχα τις εξής αντιδράσεις. Γούρλωσα τα μάτια, ξεκόλλησα το μυαλό μου που είχε φάει κόλλημα και ρώτησα να μάθω αν τον πήραμε δανεικό ή με μεταγραφή. Όταν έμαθα πως τον πήραμε μεταγραφή είπα ωχ τη πουτσίσαμε, ξέρωντας αυτά που θα επακολουθήσουν.
Υπ' αυτή την έννοια θεωρώ ανεξήγητη την απόφαση της ΠΑΕ να προχωρήσει σε μια κίνηση που θα έκανε τον κόσμο πουτάνα. Αλλά αν το σκεφτείτε καλά το κάνει ακριβώς επειδή καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται. Ο ΠΑΟΚ δεν είναι παράρτημα κανενός πούστη του ποκ και μέσα σας το ξέρετε όλοι (σχεδόν).
Για μένα εκεί είναι η ουσία. Αν κρυώσει λίγο το αίμα που ανέβηκε στο κεφάλι σας θα συνειδητοποιήσετε πως αντιδράτε υπερβολικά, φοβούμενοι τη καζούρα του κάθε μαλάκα. Η ΠΑΕ μας απλά δεν έχει κανένα κόμπλεξ να πάρει δανεικό από ανταγωνιστή της γιατί έτσι τη συμφέρει.
Λίγα χρόνια πριν ο Μπουφόν τραυματίστηκε και η Γιουβέντους στην απελπισία της έψαχνε τελευταία στιγμή τερματοφύλακα. Ξέρετε ποιον πήρε; Τον Αμπιάτι της άμεσης ανταγωνίστριας Μίλαν.
Σε αυτή την ιστορία ούτε οι της Μίλαν ήταν μαλάκες γιατί δεν άφηναν τους ανταγωνιστές τους με το πρόβλημα. Είπαν πως είχαν ένα περιουσιακό στοιχείο που θα έπαιρνε παιχνίδια και θα ξεσκούριαζε από τον πάγκο. Μαντέψτε ποιος είναι τώρα ο βασικός τερματοφύλακας της Μίλαν και θα δείτε πως είχαν κέρδος.
Ούτε η Γιουβέντους πιάστηκε κορόιδο ή φοβήθηκε πως θα τη τρυπήσει ο Αμπιάτι στο μεταξύ τους προς όφελος της ομάδας του, γιατί οι παίχτες παίζουν χωρίς συναίσθημα μόνο για τις ομάδες που ανήκουν. Ο Τσιγκρίνσκι της Σαχτάρ έπαιξε σαν σκυλί προχθές εναντίον της ομάδας που θα ήταν μέλος την επόμενη μέρα για να της στερήσει έναν ευρωπαϊκό τίτλο. Ρομπότ έχουν γίνει οι παίχτες ρε παιδιά.
Στην ιστορία με τη Γιούβε και την Μίλαν κέρδισε και ο Αμπιάτι που από αραχνιασμένος έγινε διεθνής ξανά.
Έτσι θα γίνει και στην περίπτωσή μας. Κι εμείς θα επωφεληθούμε έχοντας έναν δεξί μπακ ταμάμ για το ρόμβο και ο βάζελος που θα έχει του χρόνου πιο έτοιμο παίχτη και ο παίχτης που θα πάρει ματς στα πόδια του και θα παίξει έτσι με την εθνική του ομάδα στο μουντιάλ της χώρας του. Γιατί ο Μουν είναι ο βασικός δεξιός μπακ της Νοτίου Αφρικής και είναι καλή πάστα παίχτη, για όποιονδεν ξέρει. Αυτό για όποιον νομίζει πως πήραμε απομεινάρια.
Αν θέλετε κάντε και το ίδιο σκεπτικό για το τρίγωνο ΠΑΟΚ-ζέλας-Ατρομήτου και θα δείτε μια αλλαξοκωλιά που συνέφερε όλους. Τίποτα παραπάνω.
Τέλος θεωρώ πραγματική ντροπή αφού μιλάτε έτσι να λένε ΠΑΟΚτσήδες πως πέρυσι άνοιξε εσκεμμένα η άμυνα στον καραγκούνη και πως δώσαμε το ματς με το βάζελο. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΝΤΡΟΠΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΜΠΛΕΞ ΟΠΑΔΟΥ ΜΙΚΡΗΣ ΟΜΑΔΑΣ.
Σε δυο τρεις μήνες αν ξαναδιαβάσετε το παραπάνω post θα σας φανεί πιο λογικό από ότι τώρα. Τώρα μιλάει το συναίσθημα που λείπει από μας τους κωλόγερους. Θα με θυμηθείτε όμως.
