To οπαδικό κίνημα του Π.Α.Ο.Κ στην Κύπρο, λυπάμαι που το λέω, αλλά βρίσκεται σε απίστευτη παρακμή. Βέβαια πάντα είχε τα πάνω του και τα κάτω του και κανείς δεν εγγυάται ότι η παρακμή αυτή θα είναι οριστική.
Ο ενθουσιασμός που γεννήθηκε τα τελευταία χρόνια λόγω ορισμένων αντικειμενικών συνθηκών (η αρχική "λάμψη" Ζαγοράκη, οι χρονιές με Σάντος, οι ευρωπαϊκές πορείες κλπ.), οδήγησαν σε συνδέσμους που άνοιγαν σαν μανιτάρια.
Βαρύτατες ευθύνες σε όλο αυτό, πρέπει να πω ότι είχε ο ΣΦ Π.Α.ΟΚ. ΚΥΠΡΟΥ και όσοι ενεπλάκησαν σε αυτόν, συμπεριλαμβάνοντας βεβαίως τον εαυτό μου.
Ως ο μόνος σύνδεσμος που ήταν αναγνωρισμένος
α) από την κυπριακή Δημοκρατία
β) από την ΠΑΕ ΠΑΟΚ
γ)
και κυριότερο από το συνδεσμιακό κίνημα του Π.Α.Ο.Κ στην Ελλάδα
έπρεπε να προασπίσει το όνομα του Π.Α.Ο.Κ και να μην αφήνει τον κάθε αρχοντοχωριάτη να καπηλεύεται αυτό το όνομα.
Την αρχή έκανε ένα έκτρωμα με σκοπό καθαρά την κερδοσκοπία και την αρπαχτή, ονόματι "Παγκύπριος ΣΦ ΠΑΟΚ Κύπρου", την ιστορία του οποίου μπορεί να πληροφορηθούν όσοι δεν γνωρίζουν εδώ:
http://sfpaokkyprou.blogspot.gr/2012/01/blog-post_14.htmlΟ ΣΦ Π.Α.Ο.Κ ΚΥΠΡΟΥ δυστυχώς τότε αντί να τους κλείσει με συνοπτικές διαδικασίες, τους άφησε να υπάρχουν, στην λογική του "αντί να έχουμε περίεργους μεταξύ μας, ας τους αφήσουμε να κάνουν το δικό τους μαγαζάκι και η διαφορά θα φανεί"
Αυτοί οι περίεργοι όμως, ξέροντας καλά τα (παρα)εμπορικά παιχνίδια, πήγαν και προλόγιασαν επιχειρηματίες που δεν ήξεραν που έδιναν δωρεά, πήραν γενναίες χορηγίες τις οποίες έβαλαν ΣΤΗΝ ΤΖΑΜΑΡΙΑ του συνδέσμου με αποτέλεσμα να μοιάζει σαν βενζινάδικο της ΕΚΟ, διοργάνωσαν τουρνουά και άλλες χοροεσπερίδες με αλλόθρησκους, κοινώς για μαγαζάκι μία χαρά το δούλεψαν, τον δρόμο τον ήξεραν ήδη.
Ακολούθησε ο ΣΦ Π.Α.Ο.Κ ΛΕΜΕΣΟΥ, τον οποίο από την αρχή ο ΣΦ Π.Α.Ο.Κ ΚΥΠΡΟΥ είδε με καλό μάτι. Άλλωστε η Λεμεσός είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη, σαν τη Θεσσαλονίκη της Κύπρου, και ήταν γνωστό ότι υπάρχει ασπρόμαυρο κοινό. Σχέδον όλος ο ΣΦ Π.Α.Ο.Κ ΚΥΠΡΟΥ βρέθηκε στα εγκαίνια εκείνου του συνδέσμου, παρείχε βοήθεια για το καταστατικό στον νέο σύνδεσμο, υλικό κλπ.
Ελπίζαμε ότι σιγά-σιγά θα δημιουργηθεί μία συνδεσμίτικη ασπίδα στην Κύπρο, ένα δίκτυο συνδέσμων που αντιλαμβάνονταν τι σημαίνει Π.Α.Ο.Κ και θα το διέδιδαν και σε άλλους. Γίνονταν και σκέψεις και για Λάρνακα σε κάποια φάση.
Όλα αυτά πήγαν περίπατο από αυτό που δυστυχώς έχουμε βιώσει άπειρες φορές στο παρελθόν στα συνδεσμίτικα του Π.Α.Ο.Κ, τη διχόνοια.
Ο ΣΦ Π.Α.Ο.Κ ΛΕΜΕΣΟΥ έγινε πέρσι μαλλιά κουβάρια, μάλωσαν μεταξύ τους, μπήκαν στη μέση προσωπικά-οικονομικά-πολιτικά και έσπασε σε δύο συνδέσμους. Ο ΣΦ Π.Α.Ο.Κ ΛΕΜΕΣΟΥ έμεινε ως είχε και άνοιξε ένας άλλος σύνδεσμος με την επωνυμία ΘΥΡΑ 4 ΛΕΜΕΣΟΥ. Τον τελευταίο αυτό σύνδεσμο δεν τον έχω δει και δεν ξέρω τι και πως, ούτε αν έχει μιλήσει με την Θ4 στη Θεσσαλονίκη για το όνομα.
Το μεγαλύτερο έγκλημα όμως του ΣΦ Π.Α.Ο.Κ ΚΥΠΡΟΥ, δεν ήταν η έλλειψη διορατικότητας και στρατηγικής για τους υπόλοιπους συνδέσμους.
Ήταν ότι έκλεισε ο ίδιος.Φτιαγμένος από μια παρέα ανθρώπων που ήταν μαζί για παραπάνω από 10 χρόνια, και πίστευαν στην αλληλεγγύη και την δημοκρατική λειτουργία ενός ΣΦ. Μέχρι εδώ ωραία. Την παρέα τους, τη φάση τους, το μεράκι τους, το έβλεπαν και άλλοι και έμπαιναν σε αυτή την προσπάθεια. Κάτι λογικό λες. Δε μπορείς να το αποκλείσεις και να πεις "Ο ΣΦ είναι το τσιφλίκι μου". Γι'αυτό γράφει Π.Α.Ο.Κ στην είσοδο, για να μπαίνει όποιος τον αντιπροσωπεύει. Και όμως, ορισμένοι από αυτούς κάθε άλλο παρά την ίδια νοοτροπία είχαν. Αλεξιπτωτιστές, αλκοολομπουζουκόβιοι, ψευτονταήδες, τουρίστες, μπάχαλοι για το μπάχαλο, ψευτοπαράγοντες... σιγά σιγά τα πράγματα έρχονταν στο απροχώρητο: βεντετισμοί, σούτια, πισώπλατες κουβέντες, ψίθυροι, ΔΙΧΟΝΟΙΑ.
Αποτέλεσμα; κουβέντες του στιλ "Γιατί να πληρώνω εγώ συνδρομή και να μην πληρώνει ο τάδε; δεν πληρώνω ούτε εγώ"
"Γιατί να πληρώνω 3 ευρώ το ποτήρι ουίσκυ; φέρνω από το σπίτι μου ένα μπουκάλι" "γιατί κάθεται αυτός στην καρέκλα που δεν πλήρωσε συνδρομή και εγώ να βλέπω το ματς όρθιος;" κλπ κλπ
Ο σύνδεσμος αντιμετώπιζε μέσα σε λίγους μήνες οικονομικά προβλήματα και έκλεινε. Βέβαια το οικονομικό "μανίκι" το έτρωγε εκείνη η αρχική παρέα, που έβαζε το όνομά της σε συμβόλαια μαγαζιού και ηλεκτρικό ρεύμα.
Μετά από λίγους μήνες και όταν όλοι καταλάβαιναν τι είχαν κάνει, πάμε πάλι. Νέο κάλεσμα, νέο μάζεμα, νέα προσπάθεια.
Ο ΣΦ Π.Α.Ο.Κ ΚΥΠΡΟΥ έκλεισε και άνοιξε 4 φορές μέσα σε 4 χρόνια. Πράγμα απίστευτο. Χωρίς ποτέ να χάσει την οπαδική πρωτοκαθεδρία στην πόλη, χωρίς ποτέ να φάει "ντου", χωρίς να αμφισβητηθεί ποτέ. Απλά και μόνο λόγω διχόνοιας.
Για μένα που, παρά την ωριμότερη πλέον αντιμετώπιση που έχω στα πράγματα, παραμένω ρομαντικός (άρα μάλλον αφελής), ο ΣΦ Π.Α.Ο.Κ ΚΥΠΡΟΥ δεν έκλεισε ποτέ.
Γιατί εκείνη η παρέα που τον άνοιξε, ήδη μαζί για πάνω από μία δεκαετία, συνεχίζει να αντιλαμβάνεται τη μεταξύ της σχέση και τον Π.Α.Ο.Κ με τον ίδιο τρόπο. Και συνεχίζει να το μεταφέρει αυτό στους φίλους, στα παιδιά της, σε όποιον άνθρωπο συναναστρέφεται. Και δεν έκλεισε γιατί εκείνα τα πράγματα που κάναμε μαζί θα υπάρχουν στη μνήμη μας και θα μας οδηγούν για πάντα.
Όμως σύνδεσμος είναι, καλώς ή κακώς
και τα ντουβάρια, και ο χώρος συνάντησης, και η κοινή δράση. Δυστυχώς αυτά δεν υπάρχουν αυτή τη στιγμή, και αυτό δίνει στον κάθε κάγκουρα ή αλεξιπτωτιστή το δικαίωμα να καπηλεύεται το όνομα του Π.Α.Ο.Κ για να περνάει τα δικά του βίτσια ή συμφέροντα. Ελπίζω αυτό το πράγμα να αλλάξει.
Συγγνώμη αν κούρασα με το μήκος της ανάρτησης και το προσωπικό των τοποθετήσεων.
