Εγώ χθες ήμουν τόσο σκασμένος που δεν μπόρεσα να κάτσω να δω τις πίπες των Αθηναίων. Ακόμη και τ' αποτελέσματα που έμαθα δεν είχα όρεξη να χαρώ. Σήμερα έπρεπε να συζητάμε όλοι για το πρώτο ματς των ομίλων της ΠΑΟΚάρας κι όχι να χαιρόμαστε με τους αστείους, που μόνο εδώ στην Ελλαδίτσα την άμπαλη τους θεωρούν κανονικές ποδοσφαιρικές ομάδες.
Σκεφτόμουν όμως ειλικρινά πως είναι ΙΣΩΣ καλύτερα που δεν πήγαμε στους ομίλους. Δεν είμαστε καθόλου καλύτεροι από βάζελο και κυρίως από την κούλα. Οπότε κάτι ντόρτια και πεντάρες θα μας είχαν γαμήσει τη ψυχή. Ενώ τώρα μπορούμε να αυτοπαραμυθιαζόμαστε άνετα πως εμείς δεν θα ξεφτιλιζόμασταν στους ομίλους, αλλά ας όψεται η "ΑΤΥΧΙΑ" να αποκλειστούμε από τους ανάπηρους.
Μια χαρά μας βολεύει το παραμύθι της ατυχίας. Ίσως μας κοιμίζει βέβαια, αλλά μας βολεύει.
