Βετεράνοι μπάσκετ

[kofalalos4]

Την Κυριακή το πρωί παραβρέθηκα στην εκδήλωση κοπής πίττας-βράβευσης ιστορικών μπασκετικών -και μη- προσωπικοτήτων της ομάδας μας, που διοργανώθηκε από το σύνδεσμο βετεράνων καλαθοσφαιριστών του ΠΑΟΚ σε κεντρικό ξενοδοχείο της πόλης. Μερικές σκόρπιες σκέψεις μου φεύγοντας από την εκδήλωση:
1) Συγκινητικό το μοτίβο της βράβευσης σε πρώτη φάση ανθρώπων που υπηρέτησαν τον ΠΑΟΚ από διάφορα μετερίζια. Ιδιαίτερη στιγμή κατ' εμέ όταν βραβεύτηκε ο ...δυσθεώρατος Δημ. Μπούζας, ο άνθρωπος που μας έμαθε έκθεση ιδεών με θέμα τον ΠΑΟΚ μέσα από τα άρθρα των τότε ΣΠΟΡ του ΒΟΡΡΑ  ,
2) Φιλότιμη θα χαρακτήριζα γενικά την προσπάθεια του "Μάτζικ", που επιμελήθηκε τη δημιουργία ενός 15λεπτου βίντεο-ρετρό, κατά την οποία η καρδιά και ο νους όλων στην αίθουσα ταξίδεψε αρκετά πίσω, στο πρώτο πρωτάθλημα του 1959, στην "αποστολή στη Νικαράγουα" του 1984, και στο εγγύτερο παρελθόν, της Γενεύης, του πρωταθλήματος του '93, του Κόρατς και των δύο τελευταίων κυπέλλων. Βέβαια ήταν μεροληπτική η επιλογή των στιγμιοτύπων από πλευράς Μάτζικ, καθώς από τον τελικό του ΄84 βλέπαμε αρχικά σχεδόν μόνο δικά του καλάθια (!), αλλά ας είναι, το δικαιούταν, αφού αν θυμάμαι καλά είχε βγει πρώτος σκόρερ  .
3) Χαρά μεγάλη να βλέπεις να επιβραβεύονται σε ...προχωρημένη πλέον ηλικία ήρωες εκείνων των πέτρινων μπασκετικών χρόνων της ομάδας, που κράτησαν το λάβαρο του δικεφάλου ψηλά, όπως ο Γιάννης Πολίτης (Πολίτη-Πολίτη με τη μεγάλη μύτη), που σήκωσε μέσα στο Αλεξάνδρειο την κούπα του '84.
4) Αλγεινή εντύπωση προκάλεσε η εικόνα του περούκα και του γκαστόνε να κάθονται σε διπλανές ροτόντες και να μην ανταλλάσουν ματιά (ο περούκας τιμήθηκε μάλιστα), και αρκεί από μόνη της για να βγάλει ο καθένας τα συμπεράσματά του γιατί εκείνη η ΟΜΑΔΑ, προκαλεί σήμερα εξοργιστική θυμηδία στους αντιπάλους.
5) Ενοχλητική η εμφάνιση βρομερών ερπετών πολιτικάντηδων (καθηγητής αλητείας, Πανίκας, Δημαρχοκλεφτοκοτάς) που μόλυναν με την παρουσία τους την ΠΑΟΚτσήδικη εκδήλωση. Άκυρη κατ' εμέ η πρόσκλησή τους, θυσιάστηκε η εκδήλωση στο βωμό του καθωσπρεπισμού. Οι χαριεντισμοί του καθηγητή της πουστιάς και ο αμήχανος χαβαλές που έκανε καταδείκνυαν πόσο άστοχη ήταν η παρουσία του εκεί, όποιον γαμημένο θεσμικό ρόλο και να έχει. Ο λαός του ΠΑΟΚ δεν ξεχνά.
6) Κουραστική η ιστορία με τους δημοσιογράφους της πόλης να κυνηγούν τον γκαστόνε για μια δήλωση, μήπως και βγάλουν την είδηση.
7) Όσοι ανέβηκαν στο βήμα από τους πολιτικούς, τους υπουργούς και πρώην παράγοντες, τους καταραμένους προέδρους και σκουληκοδημάρχους της πόλης, νοστάλγησαν το μεγαλείο του ΠΑΟΚ μας και στηλίτευσαν τη σημερινή κατάντια της ομάδας μας. ΟΥΤΕ ένας πούστης από αυτούς δεν τόλμησε όμως να αναλογιστεί το μερίδιο ευθύνης που τον βαρύνει για το σημερινό κατάντημα. Και ας σήκωνε το κλίμα της εκδήλωσης και η έντονα φορτισμένη συγκινησιακά ατμόσφαιρα -λόγω και του μνημοσύνου του αείμνηστου Γ. Παντελάκη- δηλώσεις ειλικρίνειας και αυτοκριτικής από αυτούς που άφησαν τον ΠΑΟΚ μας να είναι έρμαιο του κάθε τυχάρπαστου Δρόσου. Εδώ οι άλλοι δεν άλλαξαν ματιά και τολμησαν να μιλήσουν για την κατηφόρα της ομάδας και τόνιζαν με στόμφο ότι πρέπει να μπουν στην άκρη οι εγωισμοί (!). Κατά τα άλλα όλοι συμφώνησαν ότι πρέπει να πάρουμε την ομάδα στα χέρια μας και να μην ξαναζήσουμε νέους Δρόσους. Από ευχολόγια χορτάσαμε. Πράξεις να δούμε, ανάλογες με αυτές της ΠΑΕ.
Πάλι σφίχτηκε η καρδιά μου.

[giannis80]

Ντροπή σας. Καλέσατε στην κοπή πίτας τον βουλευτή πρώην προπονητή του αυτοκρατορούλη που στα νιάτα του διάβαζε το Φως.ΝΤΡΟΠΗ. Καλέσανε ποτέ ρε οι παλαίμαχοι του κιτρινιάρη τον Ορέστη τον Αγγελίδη ή τον Ανέστη τον Μελετιάδη? Άχρηστοι.

[Capricorn]

γαμώ τα σπίτια σας

[kofalalos4]

To δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός ΠΑΟΚτσή. Στην επόμενη εκδήλωση βραβεύστε κιόλας το σίχαμα της αλητείας.

[dask4]

http://www.paokbc.gr/uploads/palaimaxoi.jpg

[zagorakis]

"Από τους πιο αυθεντικούς ανθρώπους"

Τι αναφέρει η συλλυπητήρια ανακοίνωση που εξέδωσε ο Σύλλογος Παλαιμάχων Καλαθοσφαιριστών του ΠΑΟΚ για τον θάνατο του Φαίδωνα Ματθαίου

Η σχετική ανακοίνωση αναφέρει: "Το Διοικητικό Συμβούλιο και τα μέλη του Συλλόγου Παλαιμάχων Καλαθοσφαιριστών του ΠΑΟΚ, εκφράζουν την βαθύτατη θλίψη τους για τον θάνατο του δάσκαλου Φαίδωνα Ματθαίου, ο οποίος υπήρξε από τους πιο αυθεντικούς ανθρώπους στο χώρο της Ελληνικής καλαθόσφαιρας. Η τεράστια προσφορά του στον ΠΑΟΚ, αλλά και σε ολόκληρο το Ελληνικό μπάσκετ, τον καθιέρωσε ως ένα αιώνιο σύμβολό του και ως σημείο αναφοράς και θα καταλαμβάνει ιδιαίτερο κομμάτι στην ιστορία του Ελληνικού μπάσκετ και στις καρδιές όλων μας".


http://olapaok.gr/basket/apo_toys_pio_aythentikous_anthrwpoys.1373525.html

[zagorakis]

Συγκροτήθηκε σε σώμα το Δ.Σ. των παλαιμάχων καλαθοσφαιριστών του ΠΑΟΚ, με τον τεχνικό διευθυντή του "Δικεφάλου" να αναλαμβάνει την προεδρία. Συγκροτήθηκε σε σώμα το Δ.Σ. των παλαιμάχων καλαθοσφαιριστών του ΠΑΟΚ, στο οποίο συμμετέχουν εκπρόσωποι από όλες τις γενιές καλαθοσφαιριστών του ΠΑΟΚ, ξεκινώντας από την δεκαετία του '50, με εκπρόσωπό της τον αρχηγό της πρωταθλήτριας Ελλάδας ομάδας του ΠΑΟΚ του 1959 Δημήτριο Δαπόντε.
Σχετικά με την σύνθεση του Δ.Σ., πρόεδρος εξελέγη ο Νίκος Σταυρόπουλος. Αντιπρόεδροι θα είναι  οι κ.κ. Δαπόντε και Κατσούλης και γραμματέας ο Γιώργος Δακουράς. Ταμίας και υπεύθυνος αγωνιστικού ο Ανέστης Μελετιάδης, υπεύθυνος επικοινωνίας ο Κώστας Μπέλλης και υπεύθυνος εκδηλώσεων ο Μάκης Χασιώτης.

[zagorakis]

ÌðÜíå êáé ÌÜôæéê ðÞñáí ôï üðëï ôïõò… (pics)



Ïé ðáëáßìá÷ïé ôïõ ÐÁÏÊ Ýäåéîáí ôï äñüìï. Íßêçóáí ìå 42-34 ôçí ÊáâÜëá óå öéëéêü ðáé÷íßäé ðïõ Ýãéíå ðñéí ëßãï óôï «ÐáëáôÜêé», ìå êåíôñéêÜ ðñüóùðá öõóéêÜ ôïí ÌðÜíå ÐñÝëåâéôò êáé ôïí Íßêï Óôáõñüðïõëï…

Ï «ÌÜôæéê» êáé ï «ôßãñçò» ðÝôõ÷áí áðü 6 ðüíôïõò êáé Üëëáîáí ñüëïõò! Ï Óôáõñüðïõëïò Þôáí áõôüò ðïõ ðÝôõ÷å äýï ôñßðïíôåò âüìâåò êáé ï ÐñÝëåâéôò áõôüò ðïõ ìå ôéò ðÜóåò ôïõ êáé ôçí áìõíôéêÞ ôïõ äïõëåéÜ äéáêñßèçêå. Ðñþôïò óêüñåñ ôïõ ÐÁÏÊ êáé ôïõ áãþíá Þôáí ï Ðáíáãéþôçò Óêáñìïýôóïò ìå 12 ðüíôïõò.

Ïé óõíèÝóåéò ôùí äýï ïìÜäùí…

ÄéáéôçôÝò: ÁíáóôáóéÜäçò (á´ çìß÷ñïíï), ×áóéþôçò (â´ çìß÷ñïíï)
ÐÁÏÊ (ÁíÝóôçò ÌåëåôéÜäçò): Óêáñìïýôóïò 12, ÄáêïõñÜò, Æïõñíáôóßäçò, Óôáõñüðïõëïò 6 (2), ÌðÝëëçò 6, Ðáñéóóüðïõëïò, Ðáðáäçìçôñßïõ 6, Êïõìáôóéþôçò 2, ÐñÝëåâéôò 6, ËÜéïò 4.
ÊÁÂÁËÁ (ÄçìÞôñçò Èáããüðïõëïò): ÐáðáíéêïëÜïõ, ÃåùñãéÜäçò 2, Äïõêßäçò 2, Óáââßäçò, Ó÷ïéíÜêçò 6, ÐáðáðáíáãÞò, ËïãïèÝôçò 10, Ôåìåêïíßäçò, Ìáôóéþëáò, ÓáñáúäÜñçò, Ìçóßíçò 2, ×áôæçáâñáÜì 6 (1), Ðáðáäüðïõëïò 2, Óôåöáíßäçò, Áúâáæßäçò, ÄçìçôñáêÜêçò 4.

Ïé öùôïãñáößåò åßíáé áðü ôï paokbc.gr, üðïõ êáé õðÜñ÷åé áíáëõôéêü êåßìåíï ãéá ôï öéëéêü ðáé÷íßäé ðïõ Ýãéíå ðñéí ëßãï óôï «ÐáëáôÜêé».

 
 





http://www2.paok24.com/newsitem.asp?s=13&id=15487

[PRAKTORINOS]

Tρελάθηκα πρωί-πρωί βλέποντας τις φωτογραφίες από την κοπή βασιλόπιτας
του συνδέζμου βετεράνων καλαθοσφαιριστών του συλλόγου.

Χωρίς τη βοήθεια από κατατοπιστικές λεζάντες (έπαρση)
προσπάθησα να αναγνωρίσω πρόσωπα που είχα 20-30 χρόνια να δω
και μπήκα στο τριπάκι να ξετρυπώσω φωτογραφίες τους από το παρελθόν
-τότενες που το Παλέ είχε πλαστικό δάπεδο και ωραία τσιμέντα -
παραβάλοντάς τις δίπλα στις χθεσινοβραδυνές.






Θανάσης Δελαπάσχος.



(εδώ, με τον Τέλη Ζουρνατζίδη).








Χρήστος Κωνσταντινίδης



(εδώ, με τον πρόεδρο των κυπελλούχων τού 1984, Δημοσθένη Φυντανίδη).



Ζαχαρίας Κατσούλης





Πλάτωνας Χοτοκουρίδης








Αλέξης Μπακόπουλος








Μιχάλης Αγγελίδης











Βonus track (χωρίς λόγια)



 

[CLUB LARISA]

Μεγάλε Πρακτορινέ.....

[tsag]

Κλαίω με την τελευταία φωτο!!!

Ευγε

[gagas]

γνωριζει καποιος γιατι βραβευσαν τον σκαρταδο?

[Capricorn]

για λίγους το πόστ του πρακτορίνου..

[Capricorn]

http://www.gazzetta.gr/basketball/psak/article/1204143/dyo-ayga-matia-kokoko

ÐÝìðôç, 01 Ìáñôßïõ 2018 - 09:30
Äõï áõãÜ ìÜôéá êïêïêü!
Ï ÏñÝóôçò Áããåëßäçò èá áëëÜæåé ðéá ôéò Üìõíåò æþíçò óôï ðñùôÜèëçìá ôïõ Ðáñáäåßóïõ êáé ï Âáóßëçò ÓêïõíôÞò ôïí áðï÷áéñåôÜ ìå áãÜðç, åõãíùìïóýíç êáé ìåñéêÝò áíåîßôçëåò óôéãìÝò.

SHARES
1
 Facebook
 Twitter
0
Print
E-mail
A-
A+
 Äõï áõãÜ ìÜôéá êïêïêü!

 
Ïé ÊéíÝæïé ëÝíå ðùò ìéá åéêüíá áîßæåé üóï ÷ßëßåò ëÝîåéò, ìá ãéá ôïí ÏñÝóôç Áããåëßäç ç áîßá ìéáò áðü äáýôåò õðÞñîå áíåêôßìçôç...


 
Ôïí Ïêôþâñéï ôïõ 2016, üôáí ï ðáëáßìá÷ïò äéåèíÞò ðáßêôçò, ðñùôáèëçôÞò Åõñþðçò ìå ôçí ÅèíéêÞ ôï 1987 êáé íõí ôå÷íéêüò äéåõèõíôÞò ôïõ ÐÁÏÊ, Íßêïò Óôáõñüðïõëïò âñéóêüôáí óôç öÜóç ïëïêëÞñùóçò ôïõ âéâëßïõ «Ïé ðñùôáãùíéóôÝò: 90 ÷ñüíéá êáëáèïóöáßñéóçò», ðïõ åßíáé áöéåñùìÝíï óôï ÷ñïíéêü ôçò ïìÜäáò, Ýìáèå üôé ï ðñþçí ðñïðïíçôÞò ôïõ åß÷å óôï áñ÷åßï ôïõ ìéá áíÝêäïôç öùôïãñáößá áðü ôçí êáôÜêôçóç ôïõ ôßôëïõ ôï 1959...

Ôçëåöþíçóå óôïí ÏñÝóôç, ðïõ üìùò öÜíçêå ðïëý åðéöõëáêôéêüò ãéá íá ôçí ðáñá÷ùñÞóåé. «Äåí ôç âãÜæù áðü åêåß ðïõ ôçí Ý÷ù» Ýëåãå êáé îáíÜëåãå, êéíþíôáò ôçí ðåñéÝñãåéá ôïõ «Magic»..

Ôï ìõóôÞñéï ëýèçêå üôáí ï Üëëïôå óõìðáßêôçò êáé óõíåñãÜôçò ôïõ óôçí Ýêäïóç, ï ÈáíÜóçò Êïõìáíôóéþôçò ðÞãå åðß ôïýôïõ óôï óðßôé ôïõ Áããåëßäç óôçí Ðåñáßá êáé ôé íá äåé; Ôç öùôïãñáößá ôçò ðåíôÜäáò ôïõ ÐÁÏÊ, ï ÏñÝóôçò ôçí åß÷å óå ìéá áêñéâÞ êïñíßæá, ðÜíù óôï êïìïäßíï ôïõ.

«Ì’ áõôÞ êïéìÜìáé êÜèå âñÜäõ êáé ì’ áõôÞ îõðíÜù. Ôçí êñáôþ ùò êåéìÞëéï åäþ êáé 57 ÷ñüíéá êáé åõôõ÷þò ðïõ ç óõ÷ùñåìÝíç ç ãõíáßêá ìïõ, ç Ìáñßá, ôçí Ýâáëå óå êïñíßæá. Ôüóá ÷ñüíéá äåí ôóáëáêþèçêå, äåí ëåñþèçêå êáé äåí ÷Üèçêå, ãé áõôü äåí èÝëù íá ôç äþóù. ¢íôå üìùò ÈáíáóÜêç, ìéáò êáé Þñèåò, ðÜñ’ ôçí, êÜíôå ìéá áíôéãñáöÞ êáé áýñéï íá ìïõ ôçí åðéóôñÝøåéò» Ýäùóå ôï ðáñÜããåëìá ôïõ ï Áããåëßäçò êáé üíôùò ï Êïõìáíôóéþôçò ôçí ðÝñáóå áðü åðåîåñãáóßá, ôç óêÜíáñå êáé ðñùß ðñùß ôçí åðüìåíç ìÝñá ôçí åðÝóôñåøå óôïí äéêáéïý÷ï.

Óôéò 22 Äåêåìâñßïõ ôïõ 2016, çìÝñá ÐÝìðôç, ðïõ ï ÐÁÏÊ ðáñïõóßáóå ôï éóôïñéêü ëåýêùìá óå ìéá ëáìðñÞ åêäÞëùóç óôï «Ìáêåäïíßá ÐáëëÜò», ï ÏñÝóôçò Þôáí áðþí. Ôá ÷ñüíéá êáé ôá ðñïâëÞìáôá õãåßáò âÜñáéíáí ðéá ðÜíù ôïõ êáé äÝêá ôÝóóåñéò ìÞíåò áñãüôåñá, ÷èåò ôï ðñùß Ýöõãå áðü ôç æùÞ óôá 87 ôïõ...



Ôïí «Ôæï», üðùò Þôáí ôï ðáñáôóïýêëé ôïõ, ôïí ãíþñéóá áðü ôéò ðñþôåò ìÝñåò ìïõ óôç äçìïóéïãñáößá –óå ìéá ðñïðüíçóç ôçò ÅèíéêÞò ÅöÞâùí, åÜí èõìÜìáé êáëÜ- êáé ôïí áãÜðçóá. ÄåèÞêáìå áêüìç ðåñéóóüôåñï ëüãù ôçò óôåíÞò öéëßáò ìïõ ìå ôïí ãéï ôïõ Ìé÷Üëç, ï ïðïßïò Ýðáéîå óôïí ÐÁÏÊ, óôïí Éùíéêü Íéêáßáò êáé óôïí Áðüëëùíá Ðáôñþí êáé åäþ êáé åßêïóé ðÝíôå ÷ñüíéá æåé óôï ÓéêÜãï üðïõ åñãÜæåôáé ùò ðñïðïíçôÞò óå ïìÜäåò ëõêåßùí.

Ïé ðáëéïß ðïõ ôïí èõìïýíôáé óôá íéÜôá ôïõ, ëÝíå ðùò ï óõ÷ùñåìÝíïò Þôáí ðïëý êáëüò ùò ðáßêôçò êáé ùò ðñïðïíçôÞò, áëëÜ õðÞñîå áêüìç êáëýôåñïò ùò äéáéôçôÞò! ¸ðéáóå ôç óöõñß÷ôñá óôá ôåëåõôáßá ÷ñüíéá ôçò áãùíéóôéêÞò êáñéÝñáò ôïõ, áîéïëïãÞèçêå ãéá íá ëÜâåé ôï ÷ñßóìá ôïõ äéåèíïýò, áëëÜ åíôÝëåé ðñïôßìçóå ôçí ðñïðïíçôéêÞ êáé áêýñùóå ôç óõììåôï÷Þ ôïõ óôï stage ôçò ÂéÝííçò.

Ï ÏñÝóôçò, «ï ÏñÝóôçò áð’ ôçí Ðñïýóá», üðùò áõôïðñïóäéïñéæüôáí, õðÞñîå åìâëçìáôéêÞ öéãïýñá óôçí éóôïñßá ôïõ ÐÁÏÊ êáé óõíÝäåóå ôï üíïìá ôïõ ìå ôçí êáôÜêôçóç ôïõ ôßôëïõ óôï ðáíåëëÞíéï ðñùôÜèëçìá ôçò óåæüí 1958-59, öïñþíôáò ôï Íï 8 ðïõ áñãüôåñá ôï êëçñïíüìçóå ï ãéïò ôïõ.

Ç ôåëéêÞ öÜóç åêåßíïõ ôïõ ðñùôáèëÞìáôïò äéåîÞ÷èç óôï áíïéêôü ãÞðåäï ôçò ×ÁÍÈ êáé óõíÝðåóå ìå ôéò ðáñáóôÜóåéò ôïõ (ìåôáöñáóìÝíïõ áðü ôïí ÌÜñéï Ðëùñßôç) Ýñãïõ «Êáëïêáßñé êáé êáôá÷íéÜ» ôïõ Ôåíåóß Ïõßëéáìò, ðïõ áíÝâáæå ï ÊÜñïëïò Êïõí óôï áíïéêôü èÝáôñï ôùí Ìáêåäïíéêþí

Óðïõäþí. Ôï áðïôÝëåóìá; Ï áåßìíçóôïò óêçíïèÝôçò Ýãéíå Ýîù öñåíþí êáé óé÷ôßñéæå äéáñêþò åðåéäÞ ïé öùíÝò ôùí öéëÜèëùí êáé åéäéêüôåñá ïé èñéáìâåõôéêÝò éá÷Ýò ôùí ÐÁÏÊôóÞäùí óôç ëÞîç ôïõ ðñùôáèëÞìáôïò Ýöôáíáí ìÝ÷ñé ôç óêçíÞ êáé Ýêáíáí ôïõò çèïðïéïýò íá ÷Üíïõí ôá ëüãéá ôïõò!

ÔïõôÝóôéí óå áõôü ôï éäéüôõðï íôÝñìðé ï Ïéêïíüìïõ, ï Áããåëßäçò, ï Äáðüíôå, ï ÁóôåñéÜäçò, ï ÓôÜëéïò, ï Êüêêïò, ï Êùíóôáíôéíßäçò êáé ïé õðüëïéðïõò ðáßêôåò ôïõ ÐÁÏÊ ìå ðñïðïíçôÞ ôïí ÇñÜêëåéï ÊëÜãêá íßêçóáí ôç ÆáâéôóéÜíïõ, ôïí Ìðéñìðßëç, ôç Óþêïõ, ôçí ÊùíóôáíôÜñïõ, ôïí ×ñçóôßäç ôïí ËáæÜíç, ôïí Êùíóôáíôßíïõ, ôïí Êùíóôáíôüðïõëï êáé ôá õðüëïéðá ìÝëç ôïõ èéÜóïõ ôïõ èåÜôñïõ ÔÝ÷íçò ìå óêçíïèÝôç ôïí Êïõí...

ÌåôÜ ôï ôÝëïò ôïõ Â’ Ðáãêïóìßïõ ÐïëÝìïõ ï ôüôå äåêáðåíôÜ÷ñïíïò ÏñÝóôçò ðåñéäéÜâáéíå óôç ×ÁÍÈ êáé åíôÝëåé ãñÜöôçêå óôïí ÐÁÏÊ, üðïõ áãùíßóèçêå áðü ôï 1948 Ýùò ôï 1963. Ôé óüé ðáßêôçò Þôáí; Êïíôüò, üðùò ïé ðåñéóóüôåñïé åêåßíç ôçí åðï÷Þ, áëëÜ ãñÞãïñïò êáé áåéêßíçôïò, óêÝôç óâïýñá. Êáé åðßóçò åîáéñåôéêüò ìðáóéìáôÜêéáò, óêõëß óôçí Üìõíá, ðáèéáóìÝíïò óôï ðáé÷íßäé ôïõ...



¼ôáí áðïóýñèçêå áðü ôçí åíåñãü äñÜóç ï Áããåëßäçò áöïóéþèçêå óôçí ðñïðïíçôéêÞ êáé ðÝñáóå áðü ôïõò ðÜãêïõò ôïõ ÐÁÏÊ (óôá ôÝëç ôçò äåêáåôßáò ôïõ ’60, óôá ìÝóá ôçò äåêáåôßáò ôïõ ’70 êáé ìÜëéóôá áöéëïêåñäþò êáé ôç óåæüí 1986-87), ôïõ ÇñáêëÞ, ôïõ Áåôïý Èåóóáëïíßêçò, ôïõ Áñßùíá Èåóóáëïíßêçò, ôïõ Äçìüêñéôïõ êáé ôçò Íßêçò Âüëïõ.

Ç öéãïýñá ôïõ áîåðÝñáóôç. Óõ÷íÜ ìå ôá ÷Ýñéá óôçí ôóÝðç êáé ðÜíôïôå ìå ôï ôóéãÜñï óôï ÷Ýñé. Aóóï Üöéëôñï êÜðíéæå óå üëç ôïõ ôç æùÞ, üðùò ï Âáóßëçò ÔóéôóÜíçò!

Ìéá åðï÷Þ ðïõ ôï ãÞðåäï ôïõ Áåôïý äåí åß÷å çëåêôñïäïôçèåß, êáëïýóå ôïõò ðáßêôåò ãéá ðñïðüíçóç åßôå óôéò Ýîé ôï ðñùß, ðñïôïý ðÜíå óôéò äïõëåéÝò Þ óôï ó÷ïëåßï, åßôå óôéò äÝêá ôï âñÜäõ üôáí Þôáí áíáììÝíá ôá öþôá ôïõ äñüìïõ!

Åß÷å ìÜôé óôï scouting ï ÏñÝóôçò êáé Þôáí ôüóï åðßìïíïò ðïõ áðïêëåßåôáé íá ôïõ îÝöåõãå ðáßêôçò, ìå ðñþôï êáé êáëýôåñï ôïí Ðáíáãéþôç Öáóïýëá, ôïí ïðïßï åßäå ìéá ìÝñá óôç óôÜóç åíüò ëåùöïñåßïõ ôï 1980 êáé ôïí ðÞãå óïýìðéôï óôïí ÐÁÏÊ!

Áðü ôéò 8 Áðñéëßïõ ôïõ 1971 (ÅëëÜäá- Ëïõîåìâïýñãï 77-69) Ýùò ôéò 25 Íïåìâñßïõ ôïõ 1990 (ÅëëÜäá-Ãéïõãêïóëáâßá 75-99) ï Áããåëßäçò âñéóêüôáí óôïí ðñïìá÷þíá üëùí ìá üëùí ôùí åèíéêþí ïìÜäùí, ôéò ïðïßåò êïïýôóáñå óõíïëéêÜ óå 141 áãþíåò, ìå ñåêüñ 71 íßêåò êáé 70 Þôôåò, ÷þñéá ôá 46 ìáôò ìå ôçí éäéüôçôá ôïõ assistant coach (18-28).

Ìåôáîý Üëëùí ï ÏñÝóôçò êÜèéóå óôïí ðÜãêï ôçò ÅèíéêÞò áíäñþí óå 10 áãþíåò ùò ðñþôïò ðñïðïíçôÞò (5-5) êáé 29 ùò óõíåñãÜôçò ôïõ Êþóôá Ðïëßôç, óôï ðëåõñü ôïõ ïðïßïõ âñÝèçêå óôï Åurobasket ôïõ 1983 êáé óôï Mundobasket ôïõ 1986.

Ãéá íá êáôáóôåß óáöÝò ôï åýñïò ôùí ðáéêôþí ðïõ ðÝñáóáí áðü ôá ÷Ýñéá ôïõ, áîßæåé íá áíáöÝñù ôéò óõíèÝóåéò ôçò ðñþôçò êáé ôçò ôåëåõôáßáò ÅèíéêÞò ïìÜäáò, ðïõ êïïýôóáñå...

Óôéò 8 Áðñéëßïõ ôïõ 1971 óôï Ìáí÷Üéì åß÷å ôïõò ×Üñç Ðáðáãåùñãßïõ, ÔÜóï ÓðÜñôáëç, ÓùôÞñç Óáêåëëáñßïõ, ×Üñç ÐáðÜæïãëïõ, Æáöåßñç Ãêßíç, Ìé÷Üëç Óðçëéþôç, Èüäùñï ÌðïëÜôïãëïõ, Áñç ÊïìíçíÜêç, ÃéÜííç ËõêïõóÜ êáé Êþóôá ÑÝôóï êáé óôéò 25 Íïåìâñßïõ ôïõ 1990 óôá Óêüðéá ôïõò Áããåëï Êïñùíéü, Èýìéï ÌðáêáôóéÜ, Áñãýñç ÐáðáðÝôñïõ, ÃéÜííç ÐáðáãéÜííç, ×ñÞóôï ÊïõíôïõñÜêç, Íßêï ÖÜóïõñá, Êþóôá ÐåððÝ, Íßêï Ôüëëéá, ËåõôÝñç Êáêéïýóç, Áíôþíç ÓôáìÜôç, Êþóôá Ìùñáßôç êáé ×ñÞóôï ÔóÝêï.

ÌåôÜ ôçí áðïóôñáôåßá ôïõ áðü ôïõò ðÜãêïõò ï Áããåëßäçò áíÝëáâå åðéêåöáëÞò ôïõ áíáðôõîéáêïý ðñïãñÜììáôïò ôçò ÅÏÊ êáé óõíÝ÷éóå ôï ðáéäïìÜæùìá êáé ôçí áíß÷íåõóç ôáëÝíôùí. Óå Ýíá áðü áõôÜ ôá ôáîßäéá, óôéò 4 Ìáßïõ ôïõ 1996 óôç Óýñï, üðïõ äéåîáãüôáí ç ôåëéêÞ öÜóç ôïõ ðñùôáèëÞìáôïò ôùí Åíþóåùí, õðÝóôç êáñäéáêü åðåéóüäéï êáé õðïâëÞèçêå óå åã÷åßñéóç óôïí Åõáããåëéóìü, áëëÜ êáé ðÜëé äåí ôï ‘âáëå êÜôù êáé óõíÝ÷éóå íá áëùíßæåé ôçí ÅëëÜäá.

Ï ÏñÝóôçò Þôáí Üëëïôå ãêñéíéÜñçò êáé Üëëïôå ðëáêáôæÞò, åíßïôå êáé ãêáöáôæÞò, üðùò óõìâáßíåé ìå êÜèå ðñïðïíçôÞ, ðïõ ìðïñåß íá èïëþíåé ìÝóá óôçí ðßåóç åíüò áãþíá..



Ôï ãñÜöù áõôü äéüôé åßíáé ðáñïéìéþäçò ï äéÜëïãïò ðïõ äéçìåßöèç ìåôáîý ôïõ «Ôæü» êáé ôïõ íõí ðñïðïíçôÞ ôïõ Êïñïßâïõ, Íôßíïõ ÊáëáìðÜêïõ óå Ýíá ìáôò ôçò ÅèíéêÞò ÅöÞâùí ôï 1984...

Óå Ýíá ôÜéì Üïõô ï Áããåëßäçò Þèåëå íá áëëÜîåé ôçí Üìõíá áëëÜ ìðåñäåýôçêå ìå ôç äéÜôáîç êáé åßðå «èá ãõñßóïõìå óå æþíç 2-3-1», ïðüôå ãýñéóå ï Íôßíïò êáé ôïõ åßðå: «Åãþ ëÝù êüïõôò üôé åßíáé êáëýôåñá íá ðáßîïõìå Ýíá 4-4-2 ðïõ ôï ‘÷ïõìå ðéï åýêïëï áðü ôï ðïäüóöáéñï»!

Ç ôï Üëëï ðÜëé: Óå Ýíáí áãþíá ìå ôïõò ÃéïõãêïóëÜâïõò ï ÄçìÞôñçò Äçìáêüðïõëïò åðé÷åßñçóå ìðÜóéìï, ùóôüóï óôï ðñþôï êéüëáò âÞìá Ýíáò áíôßðáëïò Ýêëåøáí ôçí ìðÜëá, Ýöõãå óôïí áéöíéäéáóìü êáé êÜñöùóå. Ï Äçìáêüðïõëïò äåí ãýñéóå óôçí Üìõíá, áëëÜ óå ìéá åêðëçêôéêÞ óêçíÞ, óõíÝ÷éóå ôï ëÝé áð ÷ùñßò ôçí ìðÜëá (!) ìå áðïôÝëåóìá ï ÏñÝóôçò íá ãßíåé ðõñ êáé ìáíßá!

«Ôé Ýêáíåò ñå;» ôïõ åßðå ìå ôç ÷áñáêôçñéóôéêÞ öùíÞ ôïõ êáé ï ãßãáò ï Äçìáêüðïõëïò ôïí îÝñáíå ìå ôçí áðÜíôçóç ôïõ...

«Êüïõôò Þôáí ùñáßá ç ðñïóðÜèåéá, êñßìá íá ôçí áöÞóù óôç ìÝóç»!

Ï Áããåëßäçò äåí Þîåñå áããëéêÜ, áëëÜ äåí Þôáí êáé ðïëëïß ðïõ ôá êáôåß÷áí åêåßíç ôçí åðï÷Þ; Óå Ýíá ôáîßäé Þèåëå íá ðáñáããåßëåé áõãÜ ôçãáíçôÜ, áëëÜ áõôüò ìéëïýóå ìüíï åëëçíéêÜ êáé ôï ãêáñóüíé äåí êáôáëÜâáéíå. Ôüôå ëïéðüí ï ÏñÝóôçò êïõëïýñéáóå ôá äÜ÷ôõëá ôïõ, ôá Ýâáëå óáí ãõáëéÜ ìðñïóôÜ óôá ìÜôéá ôïõ êáé åßðå óôïí óåñâéôüñï óå ìéá áäéåõêñßíéóôç ãëþóóá åóðåñÜíôï êáé ìå ðáíçãõñéêü ýöïò...

«Ëïéðüí, two áõãÜ ìÜôéá áðü... êïêïêü»!

¼ðùò êÜèå ðñïðïíçôÞò ïìïßùò êáé ï óõ÷ùñåìÝíïò åß÷å ôá êëéóÝ ôïõ, Ýíá ìÜëéóôá ôï ÷ñçóéìïðïéïýóå êáôÜ êüñïí, üôáí Þèåëå íá ìáëþóåé ãéá Ýíá ëÜèïò êÜðïéïí ðáßêôç ôïõ ï ïðïßïò åß÷å ìåãÜëç éäÝá ãéá ôïí åáõôü ôïõ Þ äéåêäéêïýóå ðéï ðñùôáãùíéóôéêü ñüëï...

«Åì, ôá ìåôáîùôÜ âñáêéÜ êýñéå, èÝëïõí êáé åðéäÝîéïõò êþëïõò»!

· ÕÃ: ÊáëïóôñáèéÜ, ðïõ ëÝìå êáé óôçí ÊñÞôç, áãáðçìÝíå ìïõ ÏñÝóôç. Êáëü ÐáñÜäåéóï íá ‘÷åéò...

[TheKingOfNothing]

PAOK Basketball Retro
9 ώρες ·
Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που αν τους δείς στον δρόμο δε θα τους αναγνωρίσεις, κάποιοι που στην εποχή τους δεν είχαν ούτε Ίντερνετ, ούτε social media, στις αρχές της καριέρας τους ούτε καν τηλεόραση. Που δεν έπεσαν στη χρυσή εποχή του ελληνικού μπάσκετ, που μέχρι και ο τελευταίος αναπληρωματικός έβγαλε λεφτά. Που δε πρόλαβαν παρκέ, ούτε ευρωπαϊκές επιτυχίες. Που δεν ήταν Μπάνε, Κόρφας, Πέτζα, αλλά ίσως ήταν πολλά περισσότερα. Που μπορεί πολλοί και ίσως και οι ίδιοι να μη το ξέρουν, αλλά ήταν η ζωντανή ιστορία του ΠΑΟΚ.
Όχι της Γενεύης, της Τεργέστης και του φάιναλ-4. Αλλά των πέτρινων χρόνων, της φανέλας και των ξυρισμένων κεφαλιών.
Καλό ταξίδι...



Νίκος Ιωαννίδης
22 ώρες ·
Μάζεψε μια μέρα τους γονείς των παιδιών που τους μάθαινε μπάσκετ για να τους ζητήσει συγγνώμη. Επειδή στο εξής θα χρειαζόταν να λείπει από κάποιες προπονήσεις. Είχε καρκίνο. Και η αντίδρασή του ήταν αυτή: Να ζητήσει συγγνώμη για την απουσία του από τους γονείς τετράχρονων, πεντάχρονων παιδιών, λόγω της θεραπείας στην οποία θα έπρεπε να υποβληθεί.

Αυτός είναι ο Αρχηγός και δεν μπορώ να σκεφτώ κανέναν άλλο στην ιστορία του ΠΑΟΚ που να φέρει με τόση βαρύτητα τον συγκεκριμένο τίτλο. Για χίλιους εννιακόσιους είκοσι έξι τέτοιους λόγους, για χίλιες εννιακόσιες είκοσι έξι τέτοιες παρόμοιες ιστορίες, για χίλιους εννιακόσιους είκοσι έξι συμπαίκτες, προπονητές, μαθητές, οπαδούς, φίλους ή γνωστούς που θα σου το επιβεβαιώσουν.

Ο απόλυτος Αρχηγός του ΠΑΟΚ μας άφησε σήμερα και το "αιωνία του η μνήμη" μοιάζει τόσο μάταιο όσο ποτέ. Ποιος να τον ξεχάσει -κανείς. Ποιος να τον ξεπεράσει -κανείς.

Γιάννης Πολίτης. Ο Αρχηγός που θα θέλαμε να έχουμε σε κάθε ομάδα κάθε αθλήματος. Και ήμασταν τυχεροί που τον είχαμε για τόσα χρόνια. Τυχεροί όσοι τον έζησαν, όσοι τον γνώρισαν, όσοι έμαθαν από αυτόν κι όσοι θα μάθουν γι' αυτόν.

Η τελευταία μας κουβέντα ήταν μια αγκαλιά. Σφιχτή. Με δάκρυα. Στο γήπεδο. Στο μπάσκετ. Κι όσο με αγκάλιαζε φώναζε σε έναν άλλο αρχηγό, σχεδόν τον διέταζε, να βγάλει τη φανέλα του και να του τη δώσει. Του την έδωσε. Την πήρε παραμάσχαλα και με αποχαιρέτησε. Δεν ήξερα πως ήταν το τελευταίο αντίο, αλλά τώρα που το ξέρω ευχαριστώ την τύχη μου που έγινε έτσι.