Μετακομοίζοντας απο Χαλκιδική στη Θεσσαλονίκη το '91 μπαίνω στο σχολείο κ βλέπω όλη την τάξη μου ΠΑΟΚ, αγόρια κορίτσια, όλοι όμως λέμε. Εγώ τότε δεν ασχολιόμουν ιδιαίτερα κ στο χωριό μικρός έλεγα άρης κ πιο μετά παο...γενικά δε με ενδιέφερε κ πολύ...το κ έλειπε μόνο τελικά...Οι συμμαθητές να με ρωτάνε τι ομάδα είσαι, να λέω παο κ να με κοροιδεύουν, να μου λένε καλά χαζός είσαι, ξέρεις που βρίσκεσαι, εδώ είναι Κάτω Τούμπα κ άλλα τέτοια....ένα πρωί στο σχολείο όλα τα αγόρια της τάξης να λένε χτες με πήγε ο πατέρας μου στην 4, ένας άλλος πηγα με το θείο μου στην 7, ένας άλλος πηγε με τον πατέρα του στην 8 η στην 5-6, πάντως είχαν πάει όλοι...το προηγούμενο βράδυ ο ΠΑΟΚ έπεζε με την Παρί Σεν Ζερμέν....κ να μιλάνε όλοι για τα επεισόδια κ την τρέλα του ΚΟΣΜΟΥ ΜΑΣ....οι φίλοι από την τάξη να μου κάνουν πλύση εγκεφάλου, όλη μέρα στο σχολείο να τραγουδάνε συνθήματα του ΠΑΟΚ Κ ένα απόγευμα να ακούω το ¨...όπως το 91 στη Γενεύη..." κ άλλα πολλά συνθήματα αλλά αυτό το θυμάμαι πως το τραγουδούσαν όλο το απόγευμα κ είχα ΚΑΤΑΓΚΑΥΛΩΣΕΙ κ να μη τα πολυλογώ ο ΠΑΟΚ ΞΥΠΝΗΣΕ ΜΕΣΑ ΜΟΥ....αυτό ήταν.....είχα βγει απο το σπίτι παο κ γύρισα ΠΑΟΚ....λολ
Πρώτο παιχνίδι που θυμάμαι να κλαίω ήταν το φαιναλ φορ στην αθήνα να χάνουμε απο τη μπενετόν κ δώσεεεε κλάμα....
Πρώτο παιχνίδι στην ΤΟΥΜΠΑ το 94 με γκει 3-0 κ να μετράω περίπου 65 πυρούς, 2-3 καπνογόνα πορτοκαλί που βγάζουν εκείνο το ντουμάνι, αμέτρητες κροτίδες, καρφίτσα να μην πέφτει, κ πηγαίνω με ένα φίλο κ τους πατεράδες μας στην 4, μπαίνουμε πγαίνουμε δεξιά προς την 3 κ κοιτάω αριστερά μου πάνω απο το κάγκελο της νεάπολης κ βλέπω το πρώτο μου ΑΜΠΑΛΑΕΑ.....
Έτσι έγινα ΠΑΟΚ, με έκαναν οι φίλοι μου εδώ Θεσσαλονίκη, λίγο λόγω της γειτονιάς, Άγιος Φανούριος Κάτω Τούμπα, μισό τσιγάρο από το ΝΑΟ δηλαδή, άρα εγώ θα γλύτωνα?
Μη σας πρήξω άλλο το συμπέρασμα είναι ότι........................
