Γριά - ΠΑΟΚ 53-63 με τσούκου-τσούκου μπάσκετ!!!
Δικέφαλος ·
Ο ΠΑΟΚ κέρδισε τη γριά με 63-53, σε μια παραδοσιακά δύσκολη έδρα, χωρίς μάλιστα να χρειαστεί να κάνει κάτι ιδιαίτερα εντυπωσιακό. Το παιχνίδι είχε τις δυσκολίες του, όμως η διαφορά ποιότητας ανάμεσα στις δύο ομάδες ήταν τέτοια που δύσκολα θα μπορούσε να χαθεί αυτός ο αγώνας.
Το ζητούμενο, ωστόσο, όπως έχουμε πει πάρα πολλές φορές είναι ο τρόπος με τον οποίο φτάνουμε στις νίκες. Και εκεί εξακολουθούν να υπάρχουν αρκετά ερωτηματικά.
Ο Τρινκιέρι επέλεξε να παρατάξει την ομάδα με πολλούς κοντούς.
Μια απόφαση που, θεωρητικά τουλάχιστον, θα έπρεπε να οδηγήσει σε γρήγορα πόδια, περισσότερη κίνηση και υψηλότερο ρυθμό.
Κάτι τέτοιο, όμως, δεν έγινε.
Αντιθέτως, παρακολουθήσαμε ένα παιχνίδι με τραγικά αργό ρυθμό, ο οποίος όσο περνούσε η ώρα έπεφτε ακόμη περισσότερο.
Μόνο στο τελευταίο κομμάτι του αγώνα, όταν παραδοσιακά η ομάδα που βρίσκεται πίσω στο σκορ αναγκάζεται να τρέξει, είδαμε κάπως περισσότερη ταχύτητα.
Στα αξιοσημείωτα επίσης το ότι ο ΠΑΟΚ επέλεξε έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο επιθετικής λειτουργίας, τουλάχιστον στα δύο πρώτα δεκάλεπτα.
Ενώ η ομάδα έχει συνηθίσει να εκτελεί πάρα πολλά τρίποντα, σε αριθμούς που συχνά πλησιάζουν ή και ξεπερνούν τα δίποντα, στο συγκεκριμένο παιχνίδι ολοκλήρωσε το πρώτο ημίχρονο με 8/17 δίποντα και μόλις 3/9 τρίποντα.
Ξεκάθαρη η διαφορά.
Η εντολή του Τρινκιέρι να πηγαίνει η ομάδα περισσότερο κοντά στο καλάθι, παρά την απουσία κλασικών ψηλών σχημάτων, ήταν ξεκάθαρη. Τα πολλά drives ήταν το αποτέλεσμα αυτής της προσέγγισης.
Ενδιαφέρον ήταν επίσης το ότι είδαμε σε κάποια σημεία τον ΠΑΟΚ να αγωνίζεται με δύο άσους ταυτόχρονα στο παρκέ.
Δεν είμαι βέβαιος ότι το συγκεκριμένο σχήμα λειτούργησε, καθώς τόσο ο Καλάθης όσο και ο Χάτζινς δεν ήταν σε καλή μέρα ενώ ήταν και ιδιαίτερα άστοχοι.
Και φτάνουμε στο τρίτο δεκάλεπτο.
Πριν την πρώτη επαναφορά, ακούς τον σπίκερ να αναφέρει ότι ο προπονητής του Ηρακλή ζήτησε στα αποδυτήρια από τους παίκτες του ακόμη πιο σκληρή άμυνα.
Το αποτέλεσμα; 11-13 το επιμέρους σκορ!
Σε αυτό το δεκάλεπτο ο ΠΑΟΚ επιχείρησε μόλις ΔΥΟ δίποντα, ευστοχώντας στο ένα, και ΟΚΤΩ τρίποντα! Τα ποσοστά και οι επιλογές σουτ άλλαξαν εντελώς.
Από τα 8/17 δίποντα και 3/9 τρίποντα του ημιχρόνου, φτάσαμε στα 9/19 και 6/17 αντίστοιχα.
Με λίγα λόγια, επιστροφή στον κλασικό ΠΑΟΚ!
Κλασικός όχι μόνο στις επιθετικές επιλογές του, με το τρίποντο να αποτελεί και πάλι την εύκολη ή πολλές φορές μοναδική λύση, αλλά και στον τρόπο με τον οποίο προσαρμόζεται στις συνθήκες ενός αγώνα.
Επιλέγει ο αντίπαλος να παίξει σκληρή άμυνα και να κατεβάσει τον ρυθμό;
Ε, τότε αυτό θα κάνουμε κι εμείς!
Είναι πραγματικά απίστευτο το γεγονός ότι ο ΠΑΟΚ δεν μπορεί να επιβάλει τον ρυθμό του απέναντι σε μια τόσο αδύναμη ομάδα. Και εξίσου προβληματικό είναι ότι ο ίδιος ο Τρινκιέρι, ίσως χωρίς να το αντιλαμβάνεται, ουσιαστικά το παραδέχτηκε.
Όταν μιλάς για «tsoukou tsoukou basketball» και για έναν αντίπαλο που προσπαθεί να μετατρέψει το παιχνίδι σε μάχη δύναμης, είναι σαν να παραδέχεσαι ότι, ενώ δεν ήταν αυτό που ήθελες, τελικά αναγκάστηκες να προσαρμοστείς στον τρόπο παιχνιδιού του αντιπάλου, επειδή δεν κατάφερες να επιβάλεις τον δικό σου ρυθμό.
Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα.
Δεν είναι, άλλωστε, η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο. Και φοβάμαι πως δεν θα είναι ούτε η τελευταία, αν δεν αλλάξει κάτι ουσιαστικά.
Κάπου εδώ, όμως, πρέπει να αρχίσουμε να απαιτούμε εξηγήσεις.
Το πρόβλημα στη θέση του άσου είναι πλέον πασιφανές. Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση για να το διαπιστώσει κανείς. Όμως, όταν διαθέτεις ένα μπάτζετ πολλών εκατομμυρίων, την ώρα που ο αντίπαλός σου κινείται σε επίπεδα μερικών εκατοντάδων χιλιάδων στην καλύτερη περίπτωση, δεν μπορείς να επιτρέπεις να σε παρασύρει στο δικό του παιχνίδι.
Πρέπει να έχεις τις λύσεις. Πρέπει να διαθέτεις την ποιότητα, τα εργαλεία και κυρίως τον τρόπο να αλλάζεις τον ρυθμό όταν το απαιτούν οι συνθήκες. Δεν γίνεται να εξαρτάται η επιθετική σου λειτουργία από το τι θα επιλέξει να κάνει ο αντίπαλος.
Όσο περνούν οι αγωνιστικές, τόσο περισσότερο φαίνεται να δικαιώνονται εκείνοι που…