ΠΑΟΚ – Χαρτί 3-1: Οι BBC έδειξαν το δρόμο και η Κούλα τόφαγε όλο
Δικέφαλος ·
Κέρδισε ο ΠΑΟΚ στο Κύπελλο την ντροπή της προσφυγιάς, την χάρτινη Τατιάνα.
Η αλήθεια είναι πως, πριν από τον αγώνα, αν κάποιος μου έλεγε ότι θα κερδίζαμε 3-1, δεν θα τον πίστευα. Οι στοιχηματικές, βέβαια, είχαν άλλη άποψη, καθώς έδιναν φαβορί τον ΠΑΟΚ.
Τι σημαίνει αυτό;
Μπορεί πολλά, μπορεί και τίποτα.
Παρατήρηση είναι καθώς πραγματικά με την απόδοση που είχαμε μέχρι τότε δύσκολα κάποιος δικαιολογούσε τον τίτλο του φαβορί για τον ΠΑΟΚ.
Σε σημείο να συζητιέται και μεταξύ μας το πόσο ξεφτίλα είναι να έρχεται η Κούλα στην Τούμπα και να μην είναι το αουτσάιντερ.
Αλλά ο ΠΑΟΚ είναι πολύ μεγάλο μέγεθος για την κούλα.
Ο αγώνας ξεκίνησε και η πρώτη φάση ήταν ο Μοναστηρλής να δίνει πάσα προς τα πίσω, στον... κανέναν, και να καταλήγει η μπάλα κόρνερ.
Εκεί λες ότι ο μικρός θα μας τρελάνει σήμερα. Παίρνεις το πρώτο υπογλώσσιο και ετοιμάζεσαι για απανωτά εγκεφαλικά, εύχεσαι αυτό το 4-4-2 που βλέπεις και που θεωρητικά είναι πιο ευάλωτο πίσω, να μην σε οδηγήσει σε ταπείνωση.
Ευτυχώς, τον μικρό δεν τον έπιασε καμιά μεγάλη τρικυμία και, στην πορεία, ήταν σοβαρός — για τα κυβικά του. Δεν θυμάμαι άλλη χοντρή πατάτα. Ακόμα και στο γκολ λίγη ευθύνη έχει - αν όχι καθόλου.
Από την άλλη, στην Κούλα αποφάσισαν να βάλουν κάτω από τα δοκάρια έναν αμούστακο ξάδερφο του Μπίλμπο Μπάγκινς.
Το είπε και ο Νίκολιτς στη συνέντευξη Τύπου: ενημερώθηκαν πολύ αργά για τους δύο νεαρούς που έπρεπε να χρησιμοποιήσει. Προφανώς, ήθελε να τον πάρουν τηλέφωνο κάνα χρόνο νωρίτερα για να του το πουν.
Ντροπή, κύριε Μάκη Γκαγκάτση!
Ο δεύτερος νεαρός μας ήταν ο Χατσίδης.
Ο ΠΑΟΚ κατέβηκε με 4-4-2, με τον Χατσίδη αριστερά και τον Ζίφκο δεξιά.
Στο κέντρο, ο Σάντα με τα δώρα, και ο Γιάκιτς, που ξέρει μπάλα και ήταν καλός για όσο άντεξε.
Μπροστά, οι δύο BBC έπαιζαν για πρώτη φορά μαζί και υπήρχε η απορία αν θα βγει τίποτα από αυτή την ιστορία.
Πίσω, ό,τι έχει περισσέψει:
Κένι — δεν υπάρχει άλλος — από τη μία, Γιαννούλης από την άλλη, έτσι για το... τουίστ στη γεύση, και κεντρικοί αμυντικοί οι Κόστα και Χατζηδιάκος. Γιατί γελάς, ρε μούργε; Αυτούς έχουμε!
Ξεκινάει, λοιπόν, το ματς και ο ΠΑΟΚ είναι στα κόκκινα!
Πρέσινγκ παντού, τρέξιμο παντού, τάκλιν παντού. Παίκτες με το μαχαίρι στα δόντια, που θύμισαν την εμφάνιση στο Ηράκλειο, εκεί όπου είχαμε γράψει πως ο ΠΑΟΚ δεν ήταν κακός.
Παίκτες του ΠΑΟΚ παντού, με διάθεση, ένταση και επιθετικότητα.
Ιδιαίτερη ποιότητα από τη μέση και πίσω δεν υπήρχε, αλλά τουλάχιστον υπήρχε η απαραίτητη ενέργεια.
Ζουμ η κάμερα στον Λίσι: Πάντα καθαρός και φωτεινός, παρακολουθούσε κι αυτός με αγωνία - βγάζει κάτι από παιδί ο τύπος, στυλάκι που δεν ταιριάζει απόλυτα με την ιδιοσυγκρασία του ΠΑΟΚτσή. Ακόμα κι ευχαριστώ λέει όταν οι ΑΡΔ τον δίνουν συγχαρητήρια στις συνεντεύξεις τύπου. Μεγάλωσε με τρόπους, φαίνεται.
Περίπου στο όγδοο λεπτό, σέντρα ο Κένι και τσουπ! Πετάγεται το πρώτο BBC, ο Μπάνζα, και καρφώνει την μπάλα με κεφαλιά για το 1-0!
Στο μεταξύ, ο Σερίφης είχε προλάβει να χάσει κι ένα γκολάκι.
Το πρώτο ημίχρονο θα μπορούσε να έχει λήξει 3-0, αν ο Σερίφης δεν μπερδευόταν τόσο πολύ στις τελικές του προσπάθειες. Το 1-0, με το γκολ του πρώτου BBC, ήταν φτωχό για τη γενικότερη εικόνα του αγώνα.
Ο ΠΑΟΚ είχε πατήσει την Κούλα την Τατιάνα στον λαιμό.
Και ομολογώ ότι γούσταρα.
ΟΚ, ο Λίσι το είπε λίγο διαφορετικά.
Η διαφορά με την Κρήτη, όπως εξήγησε, ήταν ότι εδώ μπήκε γκολ, ενώ εκεί όχι.
Θα έλεγα πως συμφωνώ.
Αλλά κακά τα ψέματα, μέσα μου είχα την φοβία ότι αφού δεν το τελειώσαμε το ματς στο πρώτο, θα το γυρίσει στο δεύτερο η καλύτερη ομάδα - γιατί μην μας ξεγελάει το σκορ, η Κούλα είναι πολύ καλύτερη ομάδα από τον τωρινό ΠΑΟΚ.
Ξεκινάει το δεύτερο ημίχρονο και το 4-4-2 αρχίζει να δείχνει το πόσο απαιτητικό σύστημα είναι και γιατί το λατρεύουν στο Νησί.
Ο Νίκολιτς παίρνει το κέντρο, η ΑΕΚ ισοφαρίζει με μια κάθετη που κόβει την άμυνά μας στα δύο και, κάπου εκεί, αρχίζει να πιέζει και για δεύτερο γκολ.
Ο ΠΑΟΚ χάνει μέτρα, οι αποστάσεις μεγαλώνουν και αρκετοί δικοί μας αρχίζουν να τα φτύνουν μετά το 55'-60'.
Λογικό.
Ίσως ένα ρεπό να βοηθούσε. Έλα εντάξει, black humor…