Αναμνήσεις μπασκετικές (παίκτες, ματς, σούτια, εκδρομές, κερκίδες),
Από το παλιό forum του PAOKWORLD (2002–2022) – μόνο για ανάγνωση.
karditsa4 ·
«Ôï... Happy Birthday êáé ôá ÷ñÞìáôá óôç Citibank!
ÔÏÕ ÃÉÙÑÃÏÕ ÊÏÕÂÁÑÇ
Ðñéí áðü ìåñéêÝò åâäïìÜäåò åß÷áìå öéëïîåíÞóåé óôç óôÞëç ôïí Ìáô Ìðïýëáñíô, ï ïðïßïò Ýêáíå Ýíá óýíôïìï ðÝñáóìá áðü ôïí ÐÁÏÊ ôç óåæüí 1994-95. ¼ðùò èá åß÷áôå äéáâÜóåé ï –ôüôå- îáíèïìÜëëçò öüñãïõïñíô (ãéáôß ðëÝïí äåí Ý÷åé êáé ðïëëÜ ìáëëéÜ óôï êåöÜëé ôïõ) åß÷å áíôéêáôáóôÞóåé ôïí Ôæåñüíô ÌïõóôÜö, ï ïðïßïò ðÞãå óôïí «äéêÝöáëï ôïõ âïññÜ» ùò ôï ìåãÜëï üíïìá ðïõ èá Ýêáíå ôç äéáöïñÜ åêåßíç ôç ÷ñïíéÜ, áíôéêáèéóôþíôáò ôïí... ëßãï –üðùò áðïäåß÷èçêå ôåëéêÜ- Ëåìüí ËÜìðëåú.
Ôá «×ñüíéá êáé ÆáìÜíéá» Ýøáîáí êáé âñÞêáí ôïí 44÷ñïíï (óÞìåñá) ðáëáßìá÷ï ìðáóêåôìðïëßóôá, ï ïðïßïò åß÷å ìåôáêïìßóåé óôçí Èåóóáëïíßêç ðñéí áðü 19 ÷ñüíéá ìå ôéò ðåñãáìçíÝò åíüò öüñãïõïñíô/óÝíôåñ ðïõ èá âïçèïýóå ôïí ÐÁÏÊ íá ðñùôáãùíéóôÞóåé åíôüò êáé åêôüò ôùí óõíüñùí. ¼ìùò ôé åß÷å óõìâåß ôüôå ìå áðïôÝëåóìá íá áðï÷ùñÞóåé ðñéí áðü ôá ×ñéóôïýãåííá åêåßíçò ôçò ÷ñïíéÜò; Ôï SentraGoal áíïßãåé ãéá Üëëç ìéá öïñÜ ôï ÷ñïíïíôïýëáðï ôçò éóôïñßáò êáé ìå ôç âïÞèåéá ôïõ ßäéïõ ôïõ ÌïõóôÜö ðïõ äÝ÷ôçêå íá ìéëÞóåé óôç óôÞëç áðü ôï Ìßôóåëâéë ôïõ ÌÝñéëáíô ðïõ êáôïéêåß ôá ôåëåõôáßá ÷ñüíéá, åðáíáöÝñåé óôï ðñïóêÞíéï åêåßíåò ôéò çìÝñåò...
Âñéóêüìáóôå ðåñßðïõ óôá ìÝóá Ïêôùâñßïõ ôïõ 1994. Ï Áìåñéêáíüò ðïõ óôåëÝ÷ùíå ôç öñïíô ëÜéí ôïõ ÐÁÏÊ ìáæß ìå ôïí Æüñáí ÓÜâéôò äåí Þôáí Üëëïò áðü ôïí Ëåìüí ËÜìðëåú, ï ïðïßïò åß÷å êåñäßóåé ôéò êáñäéÝò ôùí Èåóóáëïíéêéþí áðü ôïõò äéðëïýò ôåëéêïýò ôïõ Êüñáôò, üôáí êáé öïñïýóå ôç öáíÝëá ôçò ÓôåöáíÝë ÔñéÝóôå. Óôïí ÐÁÏÊ, ðÝñáóå êáé äåí áêïýìðçóå. Ôñßá ìáôò óôçí Á1 êáé Üëëá äýï óôá ðñïêñéìáôéêÜ ôïõ êõðÝëëïõ Ðñùôáèëçôñéþí (ó.ó. ôá äéðëÜ ìáôò ìå ôç ×Üðïåë Ôåë Áâßâ) ìå óõíïëéêü áðïëïãéóìü 27 ðüíôïé ìå 10/24 äßðïíôá, 7/16 âïëÝò êáé 32 ñéìðÜïõíô.
Ìå ôÝôïéá íïýìåñá Þôáí æÞôçìá ÷ñüíïõ ç áíôéêáôÜóôáóÞ ôïõ. Áí êáé óôç ìðáóêåôéêÞ åðéêáéñüôçôá êõñéáñ÷ïýóå ç îáöíéêÞ áðï÷þñçóç ôïõ Íßêïõ ÃêÜëç áðü ôïí Ðáíáèçíáúêü óôï ìáôò ìå ôïõò Áìðåëüêçðïõò, óôéò ôÜîåéò ôïõ ÐÁÏÊ åß÷áí ôïõò äéêïýò ôïõò ðñïâëçìáôéóìïýò. Ï ËÜìðëåú äåí Þèåëå íá öýãåé, áëëÜ ï ÓÜêïôá êáé ç äéïßêçóç ôçò ïìÜäáò áíáæçôïýóáí ôïí ðáßêôç ðïõ èá Ýðáéñíå ôç èÝóç ôïõ óôï ñüóôåñ! «¸÷åé âåëôéùèåß, áëëÜ äåí ìðïñåß íá ìáò âïçèÞóåé. Ç áíôéêáôÜóôáóÞ ôïõ åßíáé äåäïìÝíç. Äåí ãßíïíôáé èáýìáôá óÞìåñá» Ýëåãå ï «ÓÜëå» ï ïðïßïò åß÷å îå÷ùñßóåé ôÝóóåñá ïíüìáôá.
«ÁõôÞ ôç óôéãìÞ äåí ðáßæù êáèüëïõ ìðÜóêåô. Ïé ìÝñåò ìïõ ðÝñáóáí! (ÃÝëéá). Ðáñüëá áõôÜ èá Þèåëá ðïëý íá óõíáíôÞóù ðáëéïýò óõìðáßêôåò êáé íá èõìçèïýìå ôá ðáëéÜ»
Ðñþôïò óôü÷ïò Þôáí ï Ãêñåãê ¢íôåñóïí ôùí Íôéôñüéô Ðßóôïíò êáé áêïëïõèïýóå ï «ñïýê黫 ÌðñÜéáí Ãêñáíô, åðéëïãÞ ôùí ÓáêñáìÝíôï Êéíãêò óôï Íï8 åêåßíçò ôçò ÷ñïíéÜò. Óôá õð' üøéí Þôáí êáé ôï íïýìåñï 11 ôïõ íôñáöô, ï ÊÜñëïò Ñüôæåñò, üðùò åðßóçò ï óõã÷ùñåìÝíïò ÌðñÜéáí Ïõßëéáìò (ó.ó. ôïí âñÞêáí íåêñü óôç èÜëáóóá ôï 2002) ðïõ åß÷å «öôéÜîåé» ôï üíïìÜ ôïõ óôï ÍÂÁ êáé ôÝëïò ï ðïëõðåéñïò (êáé åðßóçò óõã÷ùñåìÝíïò åäþ êáé Ýíáí ÷ñüíï) ÏñëÜíôï Ãïýëñéôæ (ãíùóôüò áðü ôç äéåôÞ èçôåßá ôïõ óôïõò ËÝéêåñò ôùí ÌÜôæéê, ÔæáìðÜñ) ï ïðïßïò ìåôáêüìéóå ôåëéêÜ óôçí Éôáëßá.
ÐáñÜëëçëá óôïí ÐÁÏÊ ðÜëåõáí ãéá ôçí ïñéóôéêïðïßç…
karditsa4 ·
Σας λένε τίποτα τα ονόματα... Λεμόν Λάμπλεϊ, Τζερόντ Μουστάφ και Ματ Μπούλαρντ; Ναι, είναι οι τρεις Αμερικανοί που είχαν κληθεί τη σεζόν 1994-95 να «γεμίσουν» τα παπούτσια του... Ουόλτερ Μπέρι ο οποίος είχε κάνει μια εκπληκτική σεζόν στον ΠΑΟΚ με αποκορύφωμα την κατάκτηση του κυπέλλου Κόρατς, αλλά την αμέσως επόμενη χρονιά είχε επιλέξει να είναι το πρώτο όνομα στη... μαρκίζα του Ηρακλή.
Εμείς θα ασχοληθούμε με τον τελευταίο που κλήθηκε να πάρει θέση στο ρόστερ του ΠΑΟΚ. Έναν ξανθομάλλη φόργουορντ με μπόι που άγγιζε (αλλά δεν έφτανε) τα 210 εκατοστά, ο οποίος είχε καλό σουτ από μέση και μακρινή απόσταση, αλλά όχι και τόσο καλό inside game. Άλλωστε γι' αυτήν την δουλειά υπήρχε ο Ζόραν Σάβιτς!
«Ο ταξιτζής, η απαγωγή και τα... αμελέτητα» (vds)
«Η αποζημίωση, οι μπουνιές και η... τσιγαρίλα!»
«Καλύτερα να βλέπαμε τον Ματσόν με... στρινγκ!»
«Ο καλός Σούλης, ο κακός Άρτζι και ο πατατάκιας!»
«Εφιάλτες μου ο Ρίβερς και ο... Ιωαννίδης!» (vds)
«Θα είμαι για μια ζωή ευγνώμων στην ΑΕΚ!» (vds)
«Ο Ίβκοβιτς με είχε βάλει στο... μάτι!» (vds)
«Η Ελλάδα έχει τον Σπανούλη. Τι άλλο να πούμε;»
«Έκανα μαλ...ία που έφυγα από τον Πανιώνιο!»
«Λάτρεψα την Ελλάδα, εκτός από τον Μάλκοβιτς!»
«Κανείς παράγοντας σαν τους Γιαννακόπουλους!»
Τα μπουζούκια και ο... αμετάπειστος Διαμαντίδης
«Σκάουτινγκ σε Φασούλα και μπουγάτσα με κρέμα!»
«Ήθελα να γίνω ο Αμερικανός... Γκάλης» (vds)
Ο Μπόζα, τα περιττά κιλά και η απορία του Ντομινίκ
«Έψαχνα... μαύρες γάτες για την προπόνηση!»
«Ο Πεδουλάκης κόουτς στον ΠΑΟ; Get outta here!»
Ομως ήταν ένας παίκτης που πήγαινε στη Θεσσαλονίκη με τις περγαμηνές του ΝΒΑ και το παράσημο του πρωταθλητή με τους Χιούστον Ρόκετς έχοντας συμπαίκτη τον τεράστιο Χακίμ Ολάζουον, όπως και τους Θορπ, Χόρι, Κασέλ, Μάξγουελ, Σμιθ. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Αρχικά εκείνος που πήρε θέση στον ΠΑΟΚ ήταν ο Λεμόν Λάμπλεϊ ο οποίος είχε «βγάλει μάτια» την προηγούμενη σεζόν στην Τεργέστη και ήταν από τους παίκτες που είχε ξεχωρίσει στους διπλούς τελικούς μεταξύ Στεφανέλ-ΠΑΟΚ. Όμως στη Θεσσαλονίκη... πόνεσαν τα μάτια όλων όσων τον είδαν!
Πέρασε και δεν ακούμπησε που λένε... Αμέσως αντικαταστάθηκε απο τον Τζερόντ Μουστάφ, ο οποίος δεν πρόλαβε να ξεδιπλώσει τις αρετές του εξαιτίας ενός τραυματισμού που τον «τελείωσε» πριν από την ώρα του. Για τον Αμερικανό ο οποίος πήγε στον ΠΑΟΚ με προοπτική να πρωταγωνιστήσει και αν δεν είχε τραυματιστεί θα το έκανε με επιτυχία θα επανέλθουμε στο μέλλον με ανάλογο αφιέρωμα.
Ουσιαστικά ο Μουστάφ αποχαιρέτησε τον «δικέφαλο του βορρά» στις 21 Δεκεμβρίου 1994. Αφού είχε προηγηθεί ένας μήνας απουσίας και οι άνθρωποι του ΠΑΟΚ τον περίμεναν πως και πως στο ξεκίνημα του νέου έτους, ήρθε η... χαριστική βολή: «Θρόμβωση ενδοφλέβιου μυός» η νέα διάγνωση και άλλες 40 μέρες εκτός αγωνιστικής δράσης: «Κάτι τέτοιο συμβαίνει μία φορά στις δέκα χιλιάδες...» είχε δηλώσει ο τότε γιατρός του ΠΑΟΚ, Κώστας Σαμαράς, ρίχνοντας και τους τίτλους τέλους της σύντομης καριέρας του Αμερικανού στην Ελλάδα.
Φυσικά οι Θεσσαλονικείς δεν μπορούσαν να περιμένουν τόσ…
papakon ·
Για να αποδειχθεί ακόμα μια φορά, τώρα δια στόματος μουσταφ , ότι το έγκλημα εκεινης της χρονιάς, και ενα απο τα μεγαλύτερα της μπασκετικής μας ιστορίας, ήταν η αποπομπή του Μπερυ απο τον αλυσιδακια.
Σαν χθες θυμάμαι την είδηση κεραυνό του τραυματισμού μουσταφ. Τότε δεν υπήρχε Ίντερνετ και οι ειδήσεις μαθαίνονταν με καθυστέρηση. Έτσι το σοκ που πάθαμε οι περισσότεροι εκείνο το μεσημέρι στη ν. Σμύρνη που παίζαμε ποδόσφαιρο, λίγες ώρες πριν το ντέρμπι και το σίγουρο γαμισι στους απογόνους ήταν τεράστιο.
george4 ·
https://www.youtube.com/watch?v=VmEISfBm_kw
bozik ·
www.youtube.com/watch?v=RAIFPlkdMvE
scarsick ·
off topic μάλλον αλλά δεν έβρισκα καλύτερο θρεντ.
http://www.youtube.com/watch?v=3J7eFUL5HiA#t=98
Ten ·
Ψηφίζουμε τον καλύτερο προπονητή όλων των εποχών!
https://www.facebook.com/PAOKBasketballRetro/photos/a.565149563497190.182566.551029924909154/776695205675957/?type=1&theater
scouser4 ·
http://i.imgur.com/66ZS49x.jpg
1930
scarsick ·
george4 ·
http://www.youtube.com/watch?v=0fTtkht9mVM
mgm ·
Τωρα που παραδοξως περνάμε πολυ μπασκετ μερες ευκαιρια να μοιραστω κανα δυο -οτι να ναι- σκεψεις που με ζώσανε τελευταια.
Πριν λιγο καιρο συζητουσαμε ενα μπασκετικο αρθρο (δεν θυμαμαι αν ηταν εδω ή στο retro) σχετικα με τις 15 καλυτερες ομαδες της ευρωπης ever. Μεσα σε αυτες ειχε και τον ΠΑΟΚ του 93-94. (θεωρω την ομαδα του 92-93 καλυτερη...περι ορεξεως). Το χαρακτηριστικο ολων των ομαδων στη λιστα, ηταν οτι τη χρονια που αντιστοιχουσε σε καθε μια, ειχαν αναδειχθει πρωταθλητες ευρωπης. Εκτος μιας. ΠΑΟΚ εισαι.
2η παρατηρηση. Παω παλατακι. Σηκωνω το βλεμα στα λαβαρα και αρχιζω με ενα ηλιθιο χαμογελο να εξιστορω το ενδοξο παρελθον στον 8χρονο ανηψιο μου. Του τα δειχνω ενα ενα και του δινω και μια συντομη περιληψη. Τελειώνοντας τον κοιταω που εχει ενα βλεμμα ψιλοξενερωμενο και το μονο που μου απανταει ειναι...."λιγα δεν ειναι???"
3η παρατηρηση. Οπως προειπα θεωρω την ομαδα 92-93 την καλυτερη ever. Ξανακοιταω τα λαβαρα. ......91 Κυπελλουχων Ευρωπης, 92 Πρωταθλημα Ελλαδας, 94 Κορατς, 95 Κυπελλο Ελλαδας.....που σκατα ειναι το 93? Η μαλλον ΤΑ του 93?
Ενταξει ειπαμε δεν γιναμε ΠΑΟΚ για τους τιτλους αλλα που ειναι το 93 ρε σεις? Ουτε τα αυτονοητα? Ουτε οταν σε προσκυναει ολη η Ευρωπη? ΠΑΟΚ εισαι ειπαμε.
4η παρατηρηση. Δεν υπαρχει χρονια με 2 τιτλους. Ακομα και το παγκοσμιο να παρουμε...θα καταφερουμε να χασουμε το κυπελλο απο τον ηλυσιακο.
Δεν ειναι νορμαλ αυτα τα πραγματα. Πρεπει να ψαξουμε τον παγκοσμιο αθλητισμο να δουμε αν υπαρχει αντιστοιχο παραδειγμα.
Νοσταλγικη φλασια τελος. :trelos:
brigate ·
Koίτα, τότε μας φαίνονταν λίγα γιατί τα διεκδικούσαμε όλα σχεδόν κάθε χρόνο αλλά τώρα βλέποντάς τα δεν είναι καθόλου άσχημα και μόνο looser δεν ήταν εκείνος ο ΠΑΟΚ.
Πως μπορείς να πεις ότι είναι λίγοι οι 4 τίτλοι σε 5 χρόνια? τι να πει και το ποδόσφαιρο που μια ζωή του δίνουμε στήριξη...
Οι τίτλοι που χάσαμε μέσα απ' τα χέρια μας είναι σίγουρα το κύπελλο με το Πανιώνιο '91 και το final four το '93 (φυσικά είχε σαν επακόλουθο και το πρωτάθλημα του '93 με τον πούστη προδότη που είχε ήδη συμφωνήσει με τον ξανθό).
Το πρωτάθλημα του '91 το χάσαμε από δικά μας λάθη αλλά δεν μπορείς να πεις πως το είχαμε στο τσεπάκι (αρχίσαμε τους τελικούς με το ερπετό να προηγείται 2-0 και όλα τα παιχνίδια πήγαν στο πόντο).
Το '92 με τη Ρεάλ το έχασες πάλι με το πούστη αλλά στο ημίχρονο έχανες 15 πόντους.
Το πρωτάθλημα του '94 πολύ δύσκολα να το έπαιρνες μέσα στο ΣΕΦ και στα νταηλίκια τους αλλά η ομάδα δε μάσησε.
Το '96 έπαιξες μέσα στην έδρα της Ταού...
Το '98 σε σφάξανε για να πάρουν οι Γιαννακόπουλοι το πρώτο τους πρωτάθλημα!
Δηλ. ο ΠΑΟΚ είχε την ατυχία να πέσει σε 3 κατεστημένα!!! ερπετό-κόκκαλης-γιαννακόπουλος.
Και επειδή αυτή η ομάδα είχε αποκτήσει μέταλλο και νοοτροπία νικητή ήταν η μόνη ομάδα που έσπαγε έδρες και πήρε και 2 κύπελλα '95, '99.
Θέλω να πω πως ναι μεν έχασε κάποια αλλά επειδή διεκδικούσε κάθε χρόνο δεν έμεινε με άδεια χέρια.
Κάτι σαν τον ποδοσφαιρικό ΠΑΟΚ του '70 που ναι μεν άξιζε περισσότερα αλλά επειδή τα χτυπούσε τελικά πήρε και πρωτάθλημα και κύπελλα. Αν πηγαίνεις κάθε 10 χρόνια 1 τελικό τότε μικραίνεις.
Στο φινάλε και ο Γιαννακόπουλος μέχρι το '98 τα @@ του είχε πάρει, εκτός απ' το ψεύτικο ευρωπα'ι'κό με τη τάπα του Βράνκοβιτς.
Οι Αγγελόπουλοι παρομοίως τόσα λεφτά έχουν σκορπίσει και έχουν πάρει 1 πρωτάθλημα. Και ο γαύρος έχει πάει σε πολλά final four για να πάρει αυτά τα τελευταία. Για να μη πούμε για Μπαρτσελόνα,ΤΣΣΚΑ που έχουν αυτοκτονήσει άπειρες φορές απλά ΟΚ έπαιρναν τίτλους στις χώρες τους φυσικά.
Είναι πρόβλημα για το σύλλογο γενικά δεν είναι δυνατόν ο ποδοσφαιρικός ΠΑΟΚ να έχει 4 κύπελλα και κάτι Πανιώνιοι, τυριά 2 ενώ έχουν παίξει σε ελάχιστους τελικούς...
Το ανηψάκι σου θα δει άραγε 4-5 τίτλους στην ίδια δεκαετία από ποδόσφαιρο ή μπάσκετ στο μέλλον? πολύ χλωμό... Ευτυχώς που υπήρχαν τα τελευταία χρόνια κάτι χάντμπολ, κάτι γυναικεία αλλιώς...
george4 ·
http://www.youtube.com/watch?v=gMJ0__eIXOk
Abaloutsake ·
http://www.youtube.com/watch?v=5vsYMJPMR8o
george4 ·
http://www.youtube.com/watch?v=GteGqzI1Cmg
george4 ·
http://www.youtube.com/watch?v=CL8UxiVdJUo
PRAKTORINOS ·
Οτιδήποτε από εκείνα τα χρόνια, με συγκλονίζει.
Ειδικά εάν έχω να το δω από τότενες.
1.Παλεντεσπόρ με πράσινα πλακάκια, χωρίς ξύλινο παρκέ.
2.Παλεντεσπόρ χωρητικότητας 9.000-10.000
(και σύμφωνα με την περιγραφή, άλλες τρεις χιλιάδες στην απ'έξω).
3.Μικτές κερκίδες (όχι για πολύ ακόμα).
4.Σορτσάκια στα όρια τού σλιπ.
5.ΠΑΟΚάρα με διαφήμιση "Old Spice".
6.Αγωνιστικός χώρος και παιχνίδι χωρίς 3pt γραμμή.
7.Επίθεση "δεν βιαζόμαστε" τριάντα δευτερολέπτων.
8.Διαιτητές δύο.
9.Φάουλ πάνω στο σουτ=δικαίωμα για 2+1 βολές!
(εάν χανόταν κάποια από τις δυο πρώτες εκτελούσες και τρίτη).
10.Στα τελευταία πλάνα, επικήδεια αναμένα κεριά και αναπτήρες ψηλά στο πέταλο.
karditsa4 ·
Parolos ·
Ψάχνω τον αγώνα μπάσκετ με το σκουλίκι στο παλέ νομίζω ωστε να βρω το εξής για ηχητικό:
Ακούγεται από τα μεγάφωνα "Φίλαθλοι σταματήστε τα υβριστικά συνθήματα γιατί θα εκκενωθεί το γήπεδο"
Και ξεκινάμε "Μια ωραία πεταλούδα... μια ωραία πεταλούδα.. μια ωραία πεταλούδα ΣΤΟ ΜΟΥΝΙ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΣΑΣ!!"
Θυμάται κάποιος χρονιά?
egoist ·
Αυτό δεν έγινε σε ματς δικό μας, αλλά χάμου, αν δεν με απατάει η μνήμη μου.