Bιβλία - συγγραφείς (σχόλια - κριτικές)
Από το παλιό forum του PAOKWORLD (2002–2022) – μόνο για ανάγνωση.
egoist ·
Θεμελιώδες έργο. Όπως επίσης και το έργο του ίδιου ιστορικού (Χόμπσμπάουμ) για τον εικοστό αιώνα: "Η εποχή των άκρων, 1914-1991, Ο σύντομος εικοστός αιώνας". Εκπληκτικά έργα, καταπληκτική ροή του λόγου, εύκολο διάβασμα κι όμως βαθύ. Επίσης πολύ όμορφα γραμμένο έργο είναι και το "Bandits", του ίδιου. Είναι το πρώτο του έργο και συνάμα αυτό που τον έκανε γνωστό στη δεκαετία του '60 στον κόσμο των ιστορικών. Αναφέρεται σε ληστές και αρματωλούς (που θα λέγαμε κι εμείς) ανά τον κόσμο.
Capricorn ·
Bασικά πρόκειται για ένα έργο σε 4 τόμους
1.Η εποχή του κεφαλαίου, 1848-1875
2.Η εποχή των αυτοκρατοριών, 1875-1914
3.Η εποχή των επαναστάσεων, 1789-1848
4.Η εποχή των άκρων, 1914-1991
Το μέγεθος των τόμων δεν θα πρεπε να τρομάξει κανέναν που ενδιαφέρεται πραγματικά να γνωρίσει πως σμιλέυθηκε ο σύγχρονος κόσμος
vedder ·
δηλαδη μιλαμε για καθαρα ιστορικα βιβλια αξιοπιστα και χωρις να ειναι επηρεασμενα απο καποια πολιτικη πλευρα?
ive4 ·
Συμφωνώ με όλα τα παραπάνω, αλλά εδώ υπάρχουν και παιδιά που πάνε ακόμα σχολείο και φοιτητές σε πρώτα έτη που δεν έχουν αναπτύξει τη λογική του φιλτραρίσματος και της κρίσης. Οπότε ίσως πρέπει να ξέρουμε το backround των συγγραφέων που διαβάζουμε.
Kriti4 : Καλά για τα ελληνικά πανεπιστήμια που εδώ και χρόνια κυριαρχούνται από τους λεγόμενους <<νεοταξίτες>> Καθηγητές, είναι δεδομένο ότι τα βιβλία που προτείνονται θα είναι άμεσα ή έμμεσα επικριτικά έναντι των εθνικών κρατών.
Τίποτα φυσικά δε πρέπει να το τρώμε αμάσητο.
Geo_68 ·
Δεν έχω το 2 και το 4, τα οποία σύντομα θα τα προμηθευτώ.
Capricorn πολύ εύστοχη η πρόταση ... "πως σμιλεύθηκε ο σύγχρονος κόσμος"
corrupt ·
"-Είχε τρία αρχίδια. Μου άρεσε στην αρχή, το εξέλαβα ως ένδειξη ανδρισμού.
-Έχεις πρόβλημα με τους τριάρχιδους ομοφυλόφιλους;
-Όχι, απλά δεν ξαναχορέψαμε έκτοτε."
"Πωλ, τώρα είναι πολύ αργά, έπρεπε να την αποφύγεις όσο ήσουν πιωμένος.
-Δεν μπορώ Χάρυ, τη θέλω πίσω, πες μου τι να κάνω...
-Να της γλύψεις το μουνί σαν άντρας και να αφήσεις τις κλάψες στο τηλέφωνο!"
"- Όλα μοιάζουν τόσο ανώφελα... Πάνε από το κακό στο χειρότερο...
-Σκοτώσαμε το γιο του Θεού Σόνυ... Νομίζεις θα μας το συγχωρέσει ο Μπάσταρδος; Μπορεί να είμαι τρελός, αλλά ξέρω πως δεν πρόκειται να το αφήσει έτσι.
- Εσύ μπορεί να κάθεσαι εδώ όλη μέρα μέσα στην τριμμένη ρόμπα σου και να πίνεις, αλλά είσαι πιο λογικός απο τον καθένα.
-Μ' αρέσει αυτό..."
Τσαρλς Μπουκόφσκι - "Η Πόλη των Αγγέλων", διηγήματα. εκδ. "Απόπειρα".
GkaZ4 ·
Κλασσικο αριστουργημα το οποιο το ξαναδιαβασα μετα απο πολλα χρονια..το οποιο ειναι οσο ποτε επικαιρο στις μερες μας
http://www.matia.gr/7/71/7102/7102_1_2.html
Το ολοκληρωτικό καθεστώς του Μεγάλου Αδελφού, παρακολουθώντας συνεχώς τους πάντες και τα πάντα μέσα από αμέτρητες διαδραστικές τηλεοθόνες, ασκεί τον απόλυτο έλεγχο στις πράξεις και τις συνειδήσεις. Όλα προσαρμόζονται στη μία και μοναδική αλήθεια, αυτή που πρεσβεύει το Κόμμα, ο μόνος αλάθητος μηχανισμός, του οποίου προσωποποίηση είναι ο Μεγάλος Αδελφός. Όλα, ακόμα και το παρελθόν, όποιος ελέγχει το παρελθόν ελέγχει το μέλλον, και όποιος ελέγχει το παρόν ελέγχει το παρελθόν. Το έγκλημα της σκέψης είναι το θανάσιμο αμάρτημα. Γι' αυτό πρέπει να εξαλειφθεί οτιδήποτε οδηγεί στη διάπραξή του: ελευθερία, γλώσσα, ανθρώπινα αισθήματα. Και όποιος υποπέσει σε έγκλημα σκέψης πρέπει να οδηγηθεί στον θάνατο αναμορφωμένος: θα πεθάνει αγαπώντας τον Μεγάλο Αδελφό. Όταν ο Όργουελ έγραφε το βιβλίο του, το 1984 ήταν μέλλον. Σήμερα είναι παρελθόν. Αλλά, μετά από το έργο αυτό, το πραγματικό 1984 θα είναι πάντα μια χρονιά του μέλλοντος, η πρώτη ενός ζοφερού μιλένιουμ που απειλεί την ανθρώπινη ιστορία. Ένα από τα μεγαλύτερα βιβλία του εικοστού αιώνα, το 1984 διαβάστηκε σαν μανιφέστο και θαυμάστηκε σαν προφητεία. Η εφιαλτική του αλήθεια για το κράτος της θανατερής τρομοκρατίας απέχει μόλις ένα βήμα από το να γίνει πραγματικότητα: ήδη ο Μεγάλος Αδελφός μας βλέπει.
ive4 ·
σχετικά με τον Όργουελ, μου ήρθε ένα μέηλ που συγκρίνει τις θέσεις του Όργλουελ με αυτές του Άλντους Χάξλεϊ στο βιβλίο θαυμαστός καινούριος κόσμος : Όπως λέει :
Ο Όργουελ φοβάται ότι θα μας καταστρέψουν εκείνα που μισούμε (π.χ. Όπλα).
Ενώ ο Χάξλεϊ ότι θα μας καταστρέψουν εκείνα που αγαπάμε (π.χ. τηλεκοντρόλ, υπολογιστής).
Ο Όργουελ φοβόταν ότι η αλήθεια θα αποκρύπτεται.
Ο Χάξλεϊ φοβόταν ότι η αλήθεια θα πνιγεί σε μία θάλασσα αδιαφορίας και άχρηστων πραγμάτων.
Για όσους έχουν υπομονή :
Ενας προφήτης για σκοτεινούς καιρούς
Στο θαυμαστό κόσμο των ... ευτυχισμένων δούλων
ΤΟΥ ΘΑΝΑΣΗ ΓΙΑΛΚΕΤΣΗ
Ο Αλντους Χάξλεϊ (1894-1963) υπήρξε ίσως ένας από τους ελάχιστους διανοούμενους του εικοστού αιώνα στον οποίο συνέχιζαν να συνυπάρχουν οι «δύο κουλτούρες», η ουμανιστική και η επιστημονική. Τα δοκίμια και τα μυθιστορήματά του καθρεφτίζουν μια εγκυκλοπαιδική πολυμάθεια και μια εξαιρετική ικανότητα σύνθεσης φιλοσοφίας και επιστήμης, ιστορίας και βιολογίας, ποίησης και χημείας, λογοτεχνίας και οικονομίας.
Δεν πρέπει βέβαια να λησμονάμε ότι παππούς του Αλντους Χάξλεϊ ήταν ο μεγάλος βιολόγος Τόμας Χένρι Χάξλεϊ, ο οποίος υπήρξε φίλος του Δαρβίνου και ο κύριος δημόσιος υποστηρικτής του δαρβινισμού στη βικτωριανή εποχή. Πατέρας του ήταν ο συγγραφέας Λέοναρντ Χάξλεϊ, εκδότης του φιλολογικού περιοδικού «Cornhill Magazine». Η μητέρα του ήταν ανιψιά του ποιητή Μάθιου Αρνολντ και αδελφή της μυθιστοριογράφου Χάμφρι Γουόρντ.
Ο μικρότερος αδελφός του, Αντριου Φίλντινγκ Χάξλεϊ, τιμήθηκε με βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής, ενώ ο μεγαλύτερος αδελφός του Τζούλιαν Χάξλεϊ υπήρξε σπουδαίος βιολόγος και φιλόσοφος, το έργο του οποίου άσκησε μεγάλη επίδραση στη μελέτη της συμπεριφοράς και της εξέλιξης (διατέλεσε μάλιστα και πρώτος γενικός διευθυντής της UNESCO στα χρόνια 1946-48). Μεγαλώνοντας σε ένα τέτοιο περιβάλλον, ο Αλντους Χάξλεϊ αποδέχθηκε την πρόκληση του ευγενικού ανταγωνισμού και της πνευματικής άμιλλας και τόλμησε να θέσει έναν δημιουργικό στόχο που κανείς από τους συγγενείς του δεν είχε επιδιώξει με την ίδια αποφασιστικότητα: να επανασυνδέσει επιστήμη και λογοτεχνία, σώμα και πνευματικότητα, φαντασία και ορθολογικότητα.
Πρόσφατα κυκλοφόρησε μία νέα έκδοση του σπουδαίου έργου του Αλντους Χάξλεϊ «Θαυμαστός καινούργιος κόσμος» («Νησίδες», μετάφραση: Βασίλης Τομανάς). Ξαναδιαβάζοντας σήμερα αυτό το μυθιστόρημα -που γράφτηκε το 1931 και πρωτοδημοσιεύτηκε στην Αγγλία το 1932- μπορούμε ίσως να καταλάβουμε περισσότερο από κάθε άλλη προηγούμενη φορά την προφητική του δύναμη και οξυδέρκεια. Η μεγάλη διορατικότητα του Χάξλεϊ τον καθιστά έναν πολύτιμο οδηγό στην αβέβαιη περιπλάνηση της ανθρωπότητας μέσα στο λαβύρινθο του εικοστού πρώτου αιώνα. Διόλου τυχαία, άλλωστε, το όνομα του Χάξλεϊ ανευρίσκεται σε πρόσφατες μελέτες, που ανακαλύπτουν και υπογραμμίζουν την αξία και την επικαιρότητα του έργου του.
Ενα παράδειγμα; Ο Νιλ Πόστμαν στο βιβλίο του «Διασκέδαση μέχρι θανάτου» («Δρομέας», 1998) αναλύει το σύγχρονο αμερικανικό πολιτισμό ως μια παραλλαγή του μέλλοντος που είχε προβλέψει ο…
vedder ·
ποιος γελαει ρε περσεα? εδω οταν μιλα για τον πολεμαρχο μου σηκωνεται η τριχα καγκελο !!!!!
petrovgr ·
Απλά να σημειώσω ότι αυτά που λέει ο Όργουελ δεν αποκλείουν αυτά που λέει ο Χάξλεϊ. Τα πράγματα που μισούμε μπορεί να μας καταστρέφουν εξίσου με τα πράγματα που αγαπάμε. Τα πράγματα που μας ελέγχουν μπορεί να δρουν υποβοηθώντας τα πράγματα που μας "διασκεδάζουν". Οι εξουσιαστικές δομές, κρατικές και διεθνείς, ποτέ δεν χρησιμοποιούν μόνο ένα τρόπο για να κρατούν τις μάζες τους πειθήνιες και αδρανείς.
Πολλά δε θέλει ο άνθρωπος ναν' ήμερος, ναν' άκακος. λίγο φαϊ, λίγο κρασί Χριστούγεννα κι Ανάσταση (Ελύτης)
Η σύγκριση με τον Λιακόπουλο το μόνο που καταφέρνει είναι να γελοιοποιεί την κατά τα άλλα πολύ ενδιαφέρουσα αναδημοσίευση
cosmopaok ·
Και φυσικα οι εξουσιαστές έχουν ένα μεγάλο όπλο...την καταστολή. όπου δεν πίπτει λόγος πίπτει ράβδος
corrupt ·
Περσέα μεταμοντερνάκι, άκου Φουκουγιάμα...! :lol:
Ντροπή και όνειδος, καλύτερα να παραθέτεις Λιακόπουλο.
ive4 ·
εμείς έχουμε το εξής βίτσιο : Αν από κάτω έγραφε υπογραφή Λιακόπουλος θα προβληματιζόμασταν για μένα που τα παραθέτω, για το πόσο γκάου μπορεί να είμαι. Τώρα που γράφει Χάξλει, ευτυχώς ενδιαφερθήκαμε για την ουσία του λόγου.
corrupt ·
Δεν με 'πιασες, αλλά δεν πειράζει.
DarkLord ·
Εχει διαβασει κανεις το "Υπηρετης των οστων" της Αν Ράις; Το διαβαζω τωρα, πολυ ενδιαφερον βιβλιο. Μου αρεσε πολυ μια αναφορα που κανει στους Ελληνες (τους αρχαιους βεβαια...), ουσιαστικα δινει την εξηγηση της λεξης φιλοτιμο, χωρις ομως να αναφερει καθολου την λεξη φιλοτιμο! Λεει λοιπον
"Οι Ελληνες, ειναι το ιδιο πρακτικοι αλλα πρεσβευουν μια ηθικη που δεν συνδεεται αμεσα με τη θρησκευτικη λατρεια, δεν ειναι μονο οτι αποφευγουν να καταπιεζουν τους φτωχους, βοηθουν τους αδυναμους και λοιπα για να δοξασουν τους θεους, αλλα καποια βαθυτερη εφεση που ειναι... αφηρημενη, αοριστη και ανεξαρτιτη απο την ιδιοτελεια"
"Μιλους για κανονες σωστης συμπεριφορας μ'εναν τροπο που δεν ειναι μονο θρησκευτικος."
Κριμα... που εναν τετοιο λαο, μας καταντησαν στον νεο - ελληνα. Αλλα για αυτο, φταινε τα 400 χρονια σκλαβιας, που δυστυχως εχουν περασει στο dna του νεοελληνα και τον εχουν κανει κουτοπονηρο κλεφτη.
gagas ·
νομιζω οτι τα μεγαλα "σκανδαλα"(κ οτι αυτο συνεπαγεται στην ατομικη κοινωνικη συμπεριφορα)
στην 'ελληνικη κοινωνια' ξεκινησαν απο τοτε που εγκαθιδρυθηκε η βυζαντινη αυτοκρατορια..
εκκλησια-υψηλη ταξη-εξουσιαστες-τεραστιες ανισοτητες κτλ κτλ
DarkLord ·
Συμφωνω οτι τελικα ισως να ειναι και πριν τα 400 χρονια της τουρκοκρατιας. Ειναι τοσα για την περιοδο της Βυζαντινης αυτοκρατοριας που δεν ξερουμε. Καθε Σαββατο με Τα Νεα κυκλοφορει μια καλη προσπαθεια με τις βιογραφιες ολων των Βυζαντινων αυτοκρατορων, σιγουρα θα ειναι μια ευκαιρια να μαθει ο νεο-ελληνας ιστορικα στοιχεια για εκεινη την περιοδο.
SALPARADISE ·
Σε συνέχεια του αποσπάσματος που παρέθεσες Darklord, δες και το επόμενο απόσπασμα απο ένα πολυ ενδιαφέρον κείμενο που το βρήκα εδω:
http://alkimosarchive-archive.blogspot.com/2009/06/blog-post.html
"Το κεντρικό νόημα το οποίο βγαίνει από αυτή τη σύντομη ανάλυση είναι, πως ο ελληνισμός εμπεριείχε (και είμαι βέβαιος ότι αυτό συμβαίνει ακόμη και σήμερα) την οικουμενική εκδοχή της ανθρώπινης ύπαρξης, η οποία ναι μεν αποβλέπει στο μέλλον αλλά δεν είναι αποσπασμένη εντούτοις από το παρελθόν. Που σέβεται τους κανόνες της συνείδησης, έχει ανθρωπιά, πολιτισμό, που καθοδηγητής της είναι η λογική, η οποία θρέφεται από την δεξαμενή της αντικειμενικής γνώσης (όχι υποκειμενικής, που πηγάζει ίσως από διάφορες θρησκευτικές δοξασίες, ήθη και έθιμα), και που σύντροφο έχει το ατσαλένιο θάρρος."
ive4 ·
Αυτό δε νομίζω να ισχύει. Εφόσον υπάρχει εξουσία υπάρχουν και σκάνδαλα.
Π.χ. για κάτι ανάλογο γινόνταν οι εξοστρακισμοί στην Αρχαία Αθήνα. Και όλα αυτά συνέβεναν εντός της μοναδικής τάξης που συμμετείχε στα κοινά (αφού οι σκλάβοι δεν είχαν αυτό το δικαίωμα) και άρα δεν υπήρχαν και σπουδαίες ανισότητες.
Επίσης σήμερα μπορεί να βλέπαμε σαν σκάνδαλο το να αποφασίσει ο αυτοκράτορας να απαλλάξει έναν από κατηγορίες ή από φόρους, αλλά με τα δεδομένα της εποχής, δεν ήταν παράξενο ή ανήθικο και σε καμία περίπτωση παράνομο.
Σχετικά με αυτό που λέει ο ΝταρκΛονρτ, εκτός από τις βιογραφίες κυκλοφορεί και Η ιστορία του Ευρωπαϊκού Πνεύματος του Π. Κανελλόπουλου. Αν και δεν είναι για το ευρύ κοινό και δεν είναι αυτός ο στόχος του, μπορεί να κανείς να δει την συνέχεια του Ελληνισμού και το πόσο δημιουργικά συνδέθηκε το πνεύμα τις Αρχαίας Ελλάδας με νέα στοιχεία από Ρώμη και Βυζάντιο και τελικά οδήγησε στην Ευρωπαϊκή Αναγέννηση.
egoist ·
Την παραμύθα της συνέχειας την ξεκίνησε ένας φαντασμένος με το όνομα Παπαρηγόπουλος, από την ασφάλεια του καναπέ του. Για να έλεγε του Ρήγα ή του Κοραή κανένας τέτοιες λόξες!
Το Βυζάντιο ήταν η αρχή του τέλους του ελληνισμού, που προσπάθησαν να τον αναγεννήσουν (ενώ τον ειχαν σκοτώσει οι βυζαντινοί - έλληνας = βρισιά της εποχής = ειδωλολάτρης) οι προαναφερθέντες.