ΠΑΟΚ και οι ένδοξοι βετεράνοι - παλαιμαχοι του...
Από το παλιό forum του PAOKWORLD (2002–2022) – μόνο για ανάγνωση.
PRAKTORINOS ·
Συγχωρέστε την δευτεριάτικη κακιούλα μου αλλά
-θα σκάσω αν δεν το πω-
ακόμα δεν κατάλαβα τα κριτήρια βράβευσης
τού (σε γενικές γραμμές) συμπαθούς (αλλά μέχρι εκεί) Μιχάλη Ιορδανίδη
και μάλιστα αμέσως μετά τους γίγαντες Πέλλιο, Παρίδη, Τερζανίδη, Συμεωνίδη
αλλά και πριν από δεκάδες δεκάδων άλλους βετεράνους που θά'πρεπε
βάσει προσφοράς με την ασπρόμαυρη φανέλλα να προηγούνται.
Ειδικά, αυτή τη φανέλλα με το "9", που τού δώρισαν,
φανέλλα ενδεκαδάτου τον καιρό που αγωνίστηκε,
ζήτημα να τη φόρεσε δέκα φορές στην ισχνή του καριέρα
με τις λιγότερες από 50 ολιγόλεπτες συμμετοχές.
skyclad4 ·
Επικοινωνιακο τσιρκο ειναι οι βραβευσεις πρακτορινε, μη τρελαινεσαι. Σφυριξαν του μπλιατ οτι υπαρχουν μουρμουρες στον κοσμο οτι 'ο τσαρος δε νιωθει απο ΠΑΟΚ' και ειπε να τιμησει το ενδοξο παρελθον. Οποιος πρωην εχει κενο στα απογευματα του, παει απο Τουμπα για αναμνηστικη φωτογραφηση. Τωρα ποιος ειναι και τι εκανε, ποσοι το ξερουν στην τελικη;
tasoylis30 ·
Ποιος ξέρει Παρίδη, τερζανίδη, λέαντρο συμεωνίδη και τι πρόσφεραν στον ΠΑΟΚ?? Μην τα ισοπεδώνουμε όλα. Εννιά στους δέκα ΠΑΟΚτσήδες και τους ξέρουν και ξέρουν και τι πρόσφεραν στον ΠΑΟΚ και δεν λέω δέκα στους δέκα γιατί διάβασα τα γραφώμενα σου. Ακόμα και ο ιορδανίδης που ήταν ένας παγκίτης φορ την δεκαετία του 80, νομίζω από δόξα δράμας τον είχαμε πάρει, έχει πάρει πρωτάθλημα με τον ΠΑΟΚ.
bozik ·
καλά μην τρελαίνεσαι Tάσο ότι τους ξέρουν,εδώ εγώ ρωτούσα μια εποχή,τη σημαίνει το K. στα αρχικά του ΠΑΟΚ και 4 στους 10 δεν το ήξεραν...το κωνσταντινούπολης είχε μεγάλο σουξέ...πάλι καλά που το έγραψε η παε στην ΤΟΥΜΠΑ και οποιος έρχεται θέλοντας και μη το μαθαίνει...
σιγά μην ξέρουν τον λέανδρο τώρα...άσε που ο παρίδης θα νομίζουν ότι είναι τραγουδιστής και ο τερζανίδης ο μασκοφόρος,που τον ξέρουν από τις εκπομπές που έκανε στο εγνατία μετά τα ποντιακά...
μην κοιτάς από την παρέα σου Τάσο,έχουμε παρα πολλοί κόσμο...
gianniwths4 ·
οι κατω των 20 δεν ξερουνε σε συντριπτικο ποσοστο τι σημαινει ουτε το Π ουτε το Κ
bozik ·
O πρώην ΠΑΟΚτσής που πηγαίνει Μουντιάλ!
Μήνυμα από καρδιάς για ΠΑΟΚ!
«Έχω σπουδαίες αναμνήσεις από τον ΠΑΟΚ, ήταν μια πολύ όμορφη φάση της ποδοσφαιρικής μου καριέρας. Έχω πολύ καλές αναμνήσεις από τους συμπαίκτες μου που με είχαν βοηθήσει πολύ τις πρώτες μου μέρες. Τον Γιώργο Γεωργιάδη, τον Ζήση Βρύζα, τον Παντελή Καφέ και πολλούς άλλους. Τους οπαδούς τους ΠΑΟΚ τους έχω πάντα στην καρδιά μου. Έχουν πολύ πάθος, με υποδέχθηκαν καλά και πάντα με υποστήριζαν. Τους αγαπώ πολύ και θα είναι για πάντα κομμάτι της ζωής μου
Ο Πατσίσιο Καμπς γεννήθηκε τον Ιανουάριο του 1972 στο Μπουένος Άιρες και η καριέρα του συνδέθηκε από το ξεκίνημά της με Βελές Σάρσφιλντ. Ξεκίνησε να παίζει μπάλα από τις ακαδημίες της και έμεινε στο σύλλογο συνολικά για 14 χρόνια! «Δεκάρι» με έφεση στο γκολ, αρκετές φορές κλήθηκε να αγωνιστεί και ως επιθετικός και στην ομάδα του δυτικού Μπουένος Άιρες έχει μείνει στην ιστορία, καθώς αποτελεί τον όγδοο σκόρερ της όλων των εποχών, παρότι δεν ήταν «καθαρός» επιθετικός. Φόρεσε τη φανέλα της «Φορτίν» πάνω 250 φορές και κέρδισε συνολικά 7 τίτλους στις χρυσές εποχές της τη δεκαετία του '90.
Ο «Μπέτο», όπως είναι το παρατσούκλι του, έκανε ντεμπούτο το 1991, ενώ το 1994 ήταν μέλος της ομάδας που έφτασε στην κατάκτηση του Κόπα Λιμπερταδόρες. Έκανε ένα πέρασμα από τη Μπάνφιλντ τη σεζόν 1994-95, για να επιστρέψει στην αγαπημένη του Βελές. Το 1996 σκόραρε στον τελικό του Σούπερκόπα Σουδαμερικάνα, ενώ στην Κλαουζούρα του 1998 ήταν πρώτος σκόρερ της Βελέζ με 10 τέρματα.
Παρότι είχε πολύ καλή επαφή με τα δίχτυα, ο ίδιος είχε ξεκαθαρίσει σε παλιότερη συνέντευξη ότι το γκολ δεν αποτελεί την προτεραιότητά του: «Όχι, δεν είμαι γκολτζής. Απλά πετυχαίνω γκολ και αυτό έχει κερδίσει τον κόσμο και εκμεταλλεύομαι τις ευκαιρίες που μου παρουσιάζονται. Παίζω πιο κοντά στην επίθεση και αυτό με βοηθάει. Αλλά μέχρι εκεί».
Ο Καμπς είχε την ευκαιρία να φύγει από την Αργεντινή πιο νωρίς στην καριέρα του, ωστόσο το 1998 η Βελές του είχε κλείσει το δρόμο, απορρίπτοντας την πρόταση της ισπανικής Σαλαμάνκα. Ωστόσο, πέραν του ότι είπε «όχι», δεν του προσέφερε ούτε νέο συμβόλαιο, με αποτέλεσμα ο ίδιος να επηρεαστεί. Από τότε, πάντως, δήλωνε ότι: «Ο κύκλος μου στη Βελές δεν έχει κλείσει, αλλά ονειρεύομαι να παίξω στην Ευρώπη και ελπίζω να μην μου στερήσουν την ευκαιρία».
Στη Θεσσαλονίκη!
Τελικά, η επιθυμία του έγινε πραγματικότητα το καλοκαίρι του 2000. Ο Καμπς αποχώρησε από την Αργεντινή με προορισμό τον ΠΑΟΚ του Μπάγεβιτς! Ο Βόσνιος τεχνικός, μαζί με τον Μπαταντούδη, έδειχνε αποφασισμένος να ενισχύσει σημαντικά τον δικέφαλο με τη μεταγραφή του Πατσίσιο Καμπς να πλαισιώνει άλλες σημαντικές κινήσεις, όπως αυτές των Κύπριων Οκκά, Εγκωμίτη και του Σπάσιτς, αλλά να συγκεντρώνει τη μεγαλύτερη αίγλη! Αργεντινός με τρομερή τεχνική, κάτοχος Λιμπερταδόρες και σε καλή ηλικία, έκανε τον κόσμο του ΠΑΟΚ να του ετοιμάσει «καυτή» υποδοχή στο αεροδρόμιο! Τα ρεπορτάζ από τη χώρα του έλεγαν αρχικά ότι η μεταγραφή κόστισε 2.5 εκατομμύρια δολάρια, δηλαδή κοντά στο ένα δισεκατομμύριο δραχμές, ενώ…
egoist ·
Α ρε Καμπς! Η αξία σου φαίνεται από το ότι παρόλο που έπαιξες τόσο λίγο, μας έμεινες αξέχαστος, τόσα χρόνια μετά...
DarkLord ·
Περαστικα ρε Μητσαρα
http://www.youtube.com/watch?v=SdxgQQCZys8
Capricorn ·
http://paokrevolution.blogspot.gr/2013/11/blog-post_7900.html?spref=fb
ÐÝìðôç, 14 Íïåìâñßïõ 2013
¼ëá êáëÜ ìå Ðáñßäç!
Ï ôåñÜóôéïò Ðáñßäçò õðïâëÞèçêå óå áããåéïðëáóôéêÞ, ìå ôçí åðÝìâáóç íá óôÝöåôáé ìå áðüëõôç åðéôõ÷ßá. Óôï ðëåõñü ôçò óõæýãïõ ôïõ âñßóêïíôáé ðïëëïß âåôåñÜíïé ôïõ ÐÁÏÊ êáé áñ÷Þò ãåíïìÝíçò áðü áýñéï èá åðéôñÝðïíôáé êáé ïé åðéóêÝøåéò óôïí - éäéáßôåñá áãáðçôü óå üëïõò – âåôåñÜíï ðïäïóöáéñéóôÞ, ìå ôïí óýíäåóìï âåôåñÜíùí ðïäïóöáéñéóôþí ôïõ ÄéêåöÜëïõ íá ôïõ ìåôáöÝñåé ìÝóù áíáêïßíùóÞò, åõ÷Ýò ãéá ðåñáóôéêÜ êáé ôá÷åßá áíÜññùóç.
t.b ·
Περαστικά γίγαντα Μητσαρα
BILLYS ·
Περαστικα και ΣΙΔΕΡΕΝΙΟΣ ρε γιγαντα !!!!
egoist ·
biv ·
arrwstos4 ·
Από τους ελάχιστους (μετρημένους στα δάχτυλα του ενός χεριού) που αξίζει τον τίτλο βετεράνος του ΠΑΟΚ.
Περαστικά
corrupt ·
Καλά μη τρελένεστε... Έχει κάνει και αυτός κατά καιρούς κάτι δηλώσεις πολύ "διπλωματικές", σαν το σημερινό μητσάρα μας.
Περαστικά του.
PRAKTORINOS ·
Τέτοιες δύσκολες ώρες, γιατί δεν αρκείσαι στις δυο τελευταίες σου λέξεις;
Πολύ περισσότερο όταν αναφέρεσαι με ασέβεια σε έναν από τους 15-20 που έκαναν πολύ μεγάλο τον ΠΑΟΚ
και ακόμα περισσότερο όταν τον αδικείς κατηγορώντας τον με μια αοριστολογία.
catalu ·
Ένας παικταράς με τεράστια συμβολή από ό,τι μου έχουν πει στην κατάκτηση του πρωταθλήματος το 1985 και 16 γκολ, πάντα low profile και δεν πολυακούγεται
http://www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.home&id=398089
Έντυπη Έκδοση Ελευθεροτυπία, Τετάρτη 13 Νοεμβρίου 2013
Σαν παλιό σινεμά ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΑΜΑΝΑΚΗΣ
«Το βιομηχανοποιημένο τσίκι τσίκι»
Του ΚΩΣΤΑ ΚΟΥΣΗ
«Από τα 15 μου έπαιζα μπάλα επαγγελματικά, αφού με πήραν στην πρώτη ομάδα των Χανίων, που τότε αγωνιζόταν στη Β' Εθνική. Ηταν, τότε, μια πολύ δυνατή κατηγορία, με παικταράδες, όπως ο Δαβουρλής, ο Ρήγας, ο Μιχαλόπουλος, με καλές ομάδες, όπως η Παναχαϊκή, η Αρτα, ο Παναιτωλικός. Κι όλοι έγιναν παίκτες Α' Εθνικής, έκαναν καριέρα, δεν ήταν τυχαίο το πρωτάθλημα.»
Τη σεζόν 1974-1975 ήταν τραυματίας στον ΠΑΟΚ ο Τερζανίδης. Και ο Παντελάκης τον έστελνε να με βλέπει και να με τσεκάρει στα εκτός έδρας ματς των Χανίων! Ετσι με πήρε ο ΠΑΟΚ, με εισήγηση του Τερζανίδη, και ανέβηκα στη Θεσσαλονίκη. Παίξαμε με τον ΠΑΟΚ προημιτελικό Κυπέλλου το 1974 κι εκεί με είδαν καλύτερα και οι άλλοι. Χάσαμε 1-0 στο 90' μέσα στα Χανιά. Ο ΠΑΟΚ τότε είχε τερματοφύλακα τον Ρενέ Ντεκ, τους Παρίδη, Κούδα, Σαράφη, Τερζανίδη, Αποστολίδη, μια τρομερή ομάδα.
»Για μένα ο Τερζανίδης είναι ο πιο πλήρης ποδοσφαιριστής που έχω δει στην καριέρα μου. Ο Κούδας, βέβαια, είναι τεράστιος, ο Δομάζος, ο Χατζηπαναγής, ο Δεληκάρης, αλλά για μένα που τον έζησα από κοντά ήταν ο πιο πλήρης και δεν ήταν και τόσο προβεβλημένος. Εκείνο που έχει σημασία είναι ότι τότε όλα τα παιδιά ήταν "ένα κι ένα" σαν χαρακτήρες, κανείς δεν ζήλευε, κανείς δεν κακολογούσε.
»Υπήρχε το ΠΟΚ τότε και ο ΠΑΟΚ μπορούσε να πάρει κι άλλους τίτλους. Πηγαίναμε στο Καραϊσκάκη, βάζαμε γκολ, έπεφτε ο άλλος, πέναλτι. Ξαναβάζαμε γκολ, ξαναέπεφτε ο άλλος, ξανά πέναλτι. Τι να πεις; Τότε όμως είχε κι ο Ολυμπιακός μεγάλους παίκτες, μην τα διαλύουμε όλα. Κι όλες οι ομάδες είχαν. Αν δεις τους παίκτες από όλες τις ομάδες, θα καταλάβεις. Παίκτες που έβαζαν φαντασία και τέχνη, όχι όπως τώρα που το ποδόσφαιρο έχει γίνει ένα βιομηχανοποιημένο τσίκι τσίκι, παράλληλο, χωρίς ταχύτητα, χωρίς εμπνεύσεις, με βαριά κορμιά.
»Το καλοκαίρι του 1976, ως πρωταθλητές, ξεκινήσαμε με προπονητή τον Μπράνκο Στάνκοβιτς. Παίζαμε με τη Δυναμό Κιέβου, στο τότε Κύπελλο Πρωταθλητριών, και ο Στάνκοβιτς έστειλε το βοηθό του, τον Δημήτρη Καλογιάννη, να τους δει πώς παίζουν και να έρθει να μας πει την τακτική τους. Ηρθε, πράγματι, μας έβαλαν έναν πίνακα και σχεδίασε αυτός την ομάδα στην οποία έπαιζε και ο Μπλαχίν. Σχεδιάζει και βάζει δέκα παίκτες. Του λέει ο μίστερ: "Μήτσο, δέκα παίκτες έβαλες, ποιος είναι ο ενδέκατος;". Και λέει ο Καλογιάννης: "Κόουτς, όποιον και να βάλω, θα τους κερδίσουμε, τι σημασία έχει;" και έγινε χαμός απ' τα γέλια. Χάσαμε εκεί 3-0 κι εδώ κερδίσαμε 1-0, ήταν μια απίστευτη ομάδα. Αυτή την ιστορία και το γέλιο που ρίξαμε δεν θα τα ξεχάσω ποτέ.
»Καλύτερος προπονητής ήταν, φυσικά, ο Γκιούλα Λόραντ. Ηταν αληθινός πρωτοπόρος του ποδοσφαίρου.
Μας έδειχνε πράγματα καινούργια, που ήξερε ότι μπορούσαμε να τα κάνουμε και…
bane ·
καταλανε οταν θα ερθει εδω στο καφενειο που βλεπουμε τα ματς θα σε φωναξω να το δουμε ολοι μαζι παρεα .οντως απιστευτος παικτης
PRAKTORINOS ·
O πιο αθόρυβος και ουσιαστικός ποδοσφαιριστής,
μέγας εργάτης, μηχανάκι, αφανής και πανταχού παρών,
εξάρι, επτάρι, οχτάρι, δεξί μπακ, ό,τι θες,
ψυχούλα και ψυχάρα ταυτοχρόνως, πέθαινε για την ομάδα,
αυτός ήταν ο σεμνός, ο λιγομίλητος Γιάννης Δαμανάκης
που όταν σταμάτησε τη μπάλα επέστρεψε στην Κρήτη
εξακολουθώντας να ζει και να αναπνέει για την ΠΑΟΚάρα
αλλά όπως κι άλλα σοβαρά παιδιά της φουρνιάς του
αραίωσε πολύ από την πιάτσα
δεν τον είχαν στην ατζέντα τους οι Πετρωτοί και οι Πετρουλάκηδες
και τι να τον κάνουν άλλως τε
αυτός ποτέ δεν εμβάθυνε στην απέραντη μπουρδολογία άλλων βετεράνωνε.
Τον τιμά το γεγονός ότι 30 χρόνια μετά αναγνωρίζει το μέγεθος της ιστορικής του απώλειας
το παιχνίδι στο Μόναχο χάθηκε στα πέναλτι
και όλοι θυμούνται αρνητικά τον πρωτοεμφανιζόμενο Κώστα Μαλιούφα
αλλά παρά το ελεεινό κυνηγητό τού άγγλου διαιτητή
αν στη φάση των πρώτων 5 πέναλτι ευστοχούσε ο Γιάνναρος
ο ΠΑΟΚ θα γκρέμιζε το ποδοσφαιρικό σύμπαν με πρόκριση επί της Μπάγερν.
____________
Μόνη (στατιστική) ένσταση στις ωραίες αναμνήσεις του,
το γεγονός ότι για το κύπελλο Πρωταθλητριών (76-77)
ο ΠΑΟΚ αποκλείστηκε από την μεγάλη Ντιναμο Κιεβου με δυο ήττες (0-4 και 0-2).
banis ·
http://www.youtube.com/watch?v=M4bhQO9CrzM