Gia des'te ki ayto omws:
an alh8eyei einai na trellenese.....
Η ιστορική φωτογραφία και η Αθηναϊκή αλητεία
Μια φωτογραφία... μια ιστορία, αλλά και μια απίστευτη αθηναϊκή αλητεία, μπορούν να συνθέσουν και να στήσουν ένα συγκλονιστικό στην κυριολεξία σκηνικό που από μόνο του μπορεί να παρουσιάσει σ' όλες του τις διαστάσεις τόσο τα πλέον γενναία και υψηλόφρονα αισθήματα, όσο και τις πιο άθλιες παρακμιακές συμπεριφορές μιας κοινωνίας σαθρώς, αποδομημένης και άρρωστης. Έμεινα έκπληκτος, έμπλεος συναισθημάτων θαυμασμού, αγάπης, στοργής και τρυφερότητας, και με μάτια και ψυχή στολισμένα πάνω στον μικρούλη ήρωα της ιστορικής πλέον αναμνηστικής φωτογραφίας της επίσκεψης της ομάδας του Παναθηναϊκού στον Ξενώνα των φίλων των παιδιών με καρκίνο, συγχρόνως και αδύναμος να μετρήσω και να συγκρατήσω την συγκίνησή μου, αλλά και όσα μηνύματα έφευγαν από μια "παράταιρη"... ασπρόμαυρη "κουκίδα" μέσα στην καταπράσινη εικόνα των λιληπούτειων αγωνιστών της Ελπίδας και της ίδιας της ζωής. Ντυμένοι στα καταπράσινα (στολές που τους δώρησαν οι παίκτες του Παναθηναϊκού) οι μικρούληδες που φιλοξενούνται στον ξενώνα της "Ελπίδας", ποζάρουν στον φακό... με μοναδική "παραφωνία" ανάμεσά τους, τον πιτσιρικά που καμαρώνει "ασπρόμαυρος" και με το "ΠΑΟΚ" φαρδειά πλατιά στην φανελίτσα του. Απλησίαστο μεγαλείο της αθώας ψυχούλας, γενναία και υπέροχη αίσθηση μιας κρυστάλλινης αντιπαράθεσης, ευθαρσία, κουράγιο και ψυχική οικογενειακή ανωτερότητα; Δύσκολα χαρακτηρίζεις, κι ακόμη πιο δύσκολα μετράς και ερμηνεύεις, σκέψεις, εμπνεύσεις, κρίσεις και συναισθήματα που κινούνται μέσα σε ψυχές διαποτισμένες από νάματα αλτρουϊσμού και γενναιότητας. Έμεινα λοιπόν καθηλομένος, βλέποντας την φωτογραφία, μέχρι να ταρακουνηθώ από τον "σεισμό" της είδησης που άκουσα στο "Metropolis" και στην οποία απεκαλύπτετο ότι κάποια αθηναϊκή εφημερίδα, σε μία πρωτοφανή επίδειξη απίστευτης κυνικότητας και απεχθέστατου αμοραλισμού, "ρετουσάρισε" την φωτογραφία... σβύνοντας το "Κ" (τελικό του ΠΑΟΚ), από την φανελίτσα του μικρού γενναίου παοκτσή για να δημοσιευθεί χωρίς την ασπρόμαυρη "παρέμβαση" δίχως το θαρραλέο παρόν, ενός παιδιού, που δυστυχώς, πριν ακόμη νιώσει το χάδι, την αγάπη και στοργή από την στήριξη που έχει ανάγκη βρίσκει μπροστά του, την εκτρωματική εικόνα μιας αγέλης υπανθρώπων με ζωώδη ένστικτα και εγκληματικά φθηνές συμπεριφορές. Δεν ξέρω πώς αισθάνονται αυτοί οι αλήτες, μετά την αποκάλυψη της αποτρόπαιης και φρικτής πράξης τους. Ούτε μπορώ να προβλέψω αν τους έμεινε μια στάλα φιλότιμο για να ζητήσουν συγγνώμη απ' αυτό το αγγελούδι που αποπειράθηκαν να του κλέψουν την χαρά, την περηφάνεια και την αγάπη του, μέσα από μια απλή, αλλά τόσο σημαντική στιγμή της ζωής του, που ακόμη βρίσκεται στο ξεκίνημά της. Κλείνω, οργισμένος το σχόλιο, για τους θλιβερούς τύπους-απατεώνες, αλλά γεμάτος θαυμασμό για τον μικρούλη γενναίο "αιρετικό" της φωτογραφίας και την οικογένειά του.
http://www.metrosport.gr/more.php?id=9195_0_1_0_M
