Επειδή δυστυχώς γεννήθηκα και ζω στην Αθήνα, έχω την ατυχία να ακούω τα αθλητικά ραδιόφωνα της πόλης αυτής και ειδικά τον σπορ φμ. Επίσης, εξ ίσου αναγκαστικά ενημερώνομαι, λέμε τώρα, από τις σχετικές αθλητικές φυλλάδες, αν και τα τελευταία χρόνια αγανάκτησα σπανίως κάνω είτε το ένα είτε το άλλο.Επειδή τυχαίνει λόγω τόπου διαμονής λοιπόν, άλλος να ξέρει καλύτερα τα περί Βασιλόπουλων, Μπούζηδων και Πετρουλάκηδων, κι άλλος τα περί Χελακήδων, Καρπετόπουλων και Μπραουδάκηδων, θέλω να κάνω μια μικρή ενημέρωση, ας το πούμε έτσι, σχετικά με το τί αντιπροσωπεύουν οι κύριοι αυτοί.
Κατ' αρχήν, για να εξηγούμαστε, κανείς τους δεν έχει κρύψει τις οπαδικές του προτιμήσεις και αυτό είναι τιμητικό, διότι ο αναγνώστης ξέρει τι "χρώμα" έχει η άποψη που διαβάζει. Νομίζω όλοι μας συμφωνούμε σε αυτό. Το θέμα είναι ότι ξεκινάνε και όλα κινούνται γύρω από τα ίδια κέντρα, τον σπορ φμ του Χελάκη. Έγινε διευθυντής του σταθμού, του δόθηκε το μανατζμεντ σε κάποια φάση της σπορταιμ, ΄γι αυτό και όλος σχεδόν ο σταθμός του έγραφε στην εφημερίδα αυτή. Την εφημερίδα τη διέλυσαν και έφτιαξε μετά τη σπορντευ ενώ ιδρύθηκε και η γκολνιους πιο πριν από το "σπάσιμο" με το Μπραουδάκη. Όσοι ακούγατε ραδιοφωνικα το "όποιος αντέξει" θα το καταλάβατε από το σχεδόν άκομψο κόψιμο της εκπομπής.
Πίσω στα δικά μας τώρα, μετά από αυτή τη σύντομη αναδρομή. Ο σπορ φμ, εποχή 2001-2004, από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο "έγκυρο" παραγωγό, έσταζαν μέλι για τον ΠΑΟΚ, ειδικά ο Χελάκης και ο Πανούτσος του τότε, μιλώντας για αδικίες, διαιτησίες (έχουνε πει από Λίτσα μέχρι Κασναφέρη και Παπαδάκο), κόσμο, δυναμική...τα γνωστά, σε βαθμό που σκεφτόμουν ότι "ρε μπας και ειναι δικός μας ο σταθμός;". Το ίδιο βιολί συνεχίστηκε μέχρι πρόσφατα (1-1μιση χρόνο διότι πλέον δεν τους αντέχω άλλο και δεν ακούω), πλέκανε εγκώμια ειδικα για παίκτες που μετά από λίγους μήνες κατέληγαν στο ΠΟΚ. Συνδυάστε τις ημερομηνίες με τις προαναφερθείσες αλλαγές και η εικόνα, έστω και ως εικασία, ολοκληρώνεται.
Αυτά τα ολίγα για να μην κουράζω περισσότερο.
