Η ομάδα ήθελε το αποτέλεσμα, το χρειαζόταν και το πήρε. Είχε ανάγκη αυτή τη νίκη και το αιγάλεω προσφέρονταν για να είναι η νίκη και σχετικώς εύκολη (απορώ πως κέρδισε το μαρούσι και μάλιστα εκτός έδρας).
Ο Μούλα έδειξε κάποια στοιχεία του τι σημαίνει playmaker. Η μπάλα πέρασε και μέσα στη ρακέτα και βγήκανε και εύκολοι πόντοι από το lowpost. Η υποδοχή του από τον κόσμο ήταν σχετικώς θερμή, όχι τίποτε Μούλα-Μούλα κ.λ.π., αλλά έδειξε ο κόσμος να ελπίζει ότι μ' αυτόν κάτι θα βελτιωθεί. Και βελτιώθηκε. Βέβαια έδειξε εμφανώς ότι είναι ανέτοιμος, κυρίως στο σουτ. Νομίζω ότι θα βοηθήσει αρκετά.
Επίσης σηματική η παρουσία του Γκρέκορυ, ιδιαίτερα στην επίθεση. Εμνέει εμπιστοσύνη (στα θετικά του κι ένα εντυπωσιακό κάρφωμα που ξεσήκωσε τον κόσμο). Γρήγορος, οξυδερκής και ΑΠΛΟΣ.
Για τον Τομάσεβιτς έχω να πω τα εξής: αν είναι να τον αλλάξουμε, να το κάνουμε ΤΩΡΑ. Ισως δεν το αντελήφθηκαν πολλοί αλλά στην αντικατάστασή του ήταν εμφανώς εκνευρισμένος. Κάνει δύο καλές επιθετικές προσπάθειες, μια πολύ καλή άμυνα και αμεσως μετά αντικαθίσταται. Πηγαίνει προς τον πάγκο και δεν πλησιάζει. Μένει μακριά. Δεν ξαναχρησιμοποιήθηκε μετά. Αν τον θεωρούμε παίκτη που θα μείνει, έπρεπε να είναι με τον Μούλα για περισσότερη ώρα στο παρκέ.
Για το θέμα των τριπόντων. Είχε 6/6 ο Βασιλειάδης και 4/18 (ποσοστό 22%) οι υπόλοιποι. Και να σκεφτούμε ότι πολλά από τα σουτ αυτά γίνονταν, όχι υπό την πίεση του σκορ αλλά, με την άνεση μιας μεγάλης διαφοράς. Οταν σε αιφνιδιασμό γίνεται σουτ τριών πόντων δεν πας πουθενά. Το κακό είναι πως τα περσσότερα συστήματά μας δε είναι για να μπεί η μπάλα στη ρακέτα (ειδικά με άσσους Χαρίση και Καυκή), αλλά να βρεθεί ελεύθερος παίκτης στην περιφέρεια, έξω από τα 6,25.
Η ομάδα παρ' όλα αυτά δείχνει να έχει περιθώρια βελτίωσης ειδικά με Μούλα και Γκρέγκορυ. Ας ελπίζουμε για τα καλύτερα.
Τέλος 53% ποσοστό στις βολές; Ημαρτον.
