Δεύτερο φιλικό που είδα τον ΠΑΟΚ και η εμφάνιση υστερούσε σαφέστατα με αυτή του πρώτου φιλικού.
Η δικαιολογία που υπάρχει είναι οι βασικές ελλείψεις ποδοσφαιριστών που προορίζονται για την βασική ενδεκάδα.
Στα θετικά του παιχνιδιού, η προσπάθεια να γυρίζει η μπάλα και να εκδηλώνονται προσπάθειες οργανωμένα. Αναμενόμενο να φαίνονται εξώφθαλμα τα τρία γεμίσματα που έγιναν (από Αραμπατζή και Μελίσση στο Α' μέρος και Μαλεζά στο Β' ημίχρονο).
Θετικό επίσης ότι πράγματα που δουλεύονται στις προπονήσεις, βγήκαν στον αγώνα.
Το 2ο γκολ δουλεύτηκε μισή ώρα στην προπόνηση της Παρασκευής. Η σέντρα του Γεωργίου δεν είναι τυχαία. Την έχω δει πολλές φορές στα παιχνίδια των νέων πρόπερσι και την έχει το παιδί.
Βαρόμετρο στην ομάδα θα είναι αρκετοί νέοι παίκτες, αλλά χθες φάνηκε η απουσία του Βιερίνια.
Όπως είναι γνωστό, ο Βιερίνια δουλεύει καλά με τα δυό του πόδια και στο φιλικό με τη Πόρτο άλλαζε συνεχώς θέσεις με τον Κονσεισάο. Μία δεξιά και μια αριστερά και μπερδεύαν όλη την άμυνα προσφέροντας αναστάτωση στην αντίπαλη ομάδα με τα μαρκαρίσματα. Με τον Παντελή δεν έγινε αυτό χθες. Η ομάδα ήταν μονοκόματη.
Επίσης ήταν αισθητή η απουσία του Μπακαγιόκο, που έχει την γρηγοράδα και την διεισδυτικότητα και τραβάει πάνω του 2 αμυντικούς ανοίγοντας χώρους για τα εξτρέμ και τον φορ.
Συμπέρασμα...
Η ομάδα βρίσκεται σε καλό δρόμο, αλλά έχει πολύ δρόμο ακόμα για να γίνει αυτή που ονειρευόμαστε όλοι μας (οπαδοί, διοίκηση, προπονητής, ποδοσφαιριστές).