Η ομάδα είναι για λύπηση. Παίξαμε δύο φιλικά με τις Ιταλικές, ένα επίσημο με τη Ξάνθη και δύο ημίχρονα χθες. Ούτε μία φορά δεν μπήκαμε στην περιοχή με τη μπάλα κάτω. Σέντρα, γιόμα και ό,τι κάτσει.
Η άμυνα σε όλα τα παραπάνω ματς προκαλεί γέλιο και αν δεν είχαμε τον Φερνάντεζ θα μετρούσαμε από ένα γκολ με τις Ιταλικές, ένα παραπάνω στη Ξάνθη (Κιντάνα), ένα της αεκ χθες (ΤΙ ΕΒΓΑΛΕ ΡΕ Ο ΠΑΙΧΤΟΥΡΑΣ ΜΕ ΤΟ ΠΟΔΙ!!!!!) και η λάρισα θα έπρεπε να έχει δύο γκολ, αλλά μαλακίστηκαν στην τελική.
Πολλοί λένε για το υλικό που έχουμε, αλλά αν δεις πως έπαιζε η λάρισα και με μας (με τους αναπληρωματικούς) και με την αεκ (με βασικούς) θα καταλάβεις πως και με τον Κώτσιο και τουν Μπουκουβάλα μπορείς να κάνεις όργια, αν δουλέψεις. Η λάρισα έβγαλε τουλάχιστον 5 κάθετες πάσες σε ένα ημίχρονο, η αεκ έκανε 3-4 πλαγιοκοπήσεις με κόψιμο της μπάλας χαμηλά μέσα στη μικρή περιοχή κι εμείς κάναμε δυο ευκαιρίες: μία σεντρα, μία γιόμα και μαλακία του αμυντικού της αεκ και δυο σουτ του Βαγγελή από 30 μέτρα.
Έχει πάρα πάρα πολύ δουλειά ο Σάντος, αλλά τουλάχιστον πλέον ξέρουμε ότι είτε σε ένα μήνα, είτε σε δυο, είτε σε δέκα θα παίξουμε μπάλα και θα τρέχουμε, γιατί εκτός όλων των άλλων από τις τρεις ομάδες χθες, εμείς είμασταν η πιο αργή, με διαφορά.
Τώρα έχουμε μεγάλο προπονητή κι όχι μαθητευόμενο